Prachtige, open groeiende plant met groengele schermbloemen, zeer populair bij insecten! Komt nog zeer zelden voor in Nederland aan de bosrand, zelfs tot dichtbij de kust (Texel). De jonge scheuten en bladstelen zijn aromatisch en heerlijk in salades en soepen, de jonge vruchtjes en bloemknoppen kan je inmaken in een mooie azijn en als kappertjes eten. De droge zaden worden soms mee gemengd met het specerij peperpoeder, maar zijn ook erg lekker als toevoeging bij mosterd. Zie bijvoorbeeld www.mosterdmakerijtexel.nl
De plant is tweejarig en zaait zich graag uit op halfbeschaduwde, humusrijke plekken.
Tip: kijk in de winter op je veldje Alexanderkruid (Zwartmoeskervel), tijdens milde winters kan je vers groen doorplukken!

Dit familielid van de (bottel)roos verdient meer aandacht! Neem nu eens de sierwaarde: prachtige bloesem (lijkt op appelbloesem), stevig donkergroen blad dat in de herfst langdurig rood kleurt, gedrongen groei en schaduw- en vochtbestendig, daardoor geschikt onder bomen of langs de vijver. Na de bloei groeien de zwarte besjes, die voor een heerlijke sap of jam zorgen!

Deze vruchtgroente groeit uit tot een vertakte plant van 1 m hoog en draagt talrijke trosjes met blauwe bessen (doorsnee 3-4 cm). Ondanks de gelijkenis met de giftige zwarte nachtschade is deze soort absoluut eetbaar en dus niet giftig! Pluk ze rijp, voor zoete inmaak op taarten en puddingen. Zoetzuur (met suiker, zout en gember) is zeer smakelijk bij vlees en kaas! Ze zijn rijp als ze bijna zwart zijn en dof worden, ze zijn dan optimaal zacht en sappig. Wacht het liefst tot de eerste nachtvorsten er overheen zijn gekomen. Hoewel rauw eten volkomen ongevaarlijk is, kunt u ze beter zoeten of verwerken vanwege de smaak. Overigens kan de wilde Zwarte Nachtschade (onkruid in uw tuin), in gekookte vorm ook worden gegeten. (Afrika)

Nauw verwant aan de gewone blauwe bes (S. melanocerasum). In 1909 gekweekt door Luther Burbank (USA). De bessen zijn naast inmaken tot lekkere jam of vruchtencompote ook zoet genoeg om (iets gezoet) op te eten. We horen graag uw reacties!
Commentaar van een klant: “De resultaten van deze bes: het kiemen vraagt wat aandacht maar in de kas onder glas uiteindelijk gelukt. Daarna groeien de struikjes super snel, enkele in pot en enkele uitgeplant (kleigrond). Resultaat is zo goed als het zelfde als vorig jaar ondanks de natte zomer. De besjes worden snel zwart (zijn meer zwarte dan blauwe bessen) en net niet zoet genoeg om zo te eten maar ik heb er heerlijke jam van gemaakt in combinatie met blauwe bessen. (Alleen maar honing toegevoegd). Ik ga ze volgend jaar zeker weer zaaien!”

Al in 1654 werd dit ras genoemd door de Duitse botanicus Michael Titus. Toen al een bestaand ras dus en inmiddels tamelijk zeldzaam. Het eerste dat opvalt zijn de pikzwarte zaden, die uit de rijpe peulen te oogsten zijn en in dat stadium een heerlijke en sierlijke droogboon vormen. De verse pronkbonen zijn ook niet te versmaden en groeien na bestuiving van de sierlijke, oranjerode bloemen. Oogst ze jong voor een malse en smakelijke snijboon.

Deze pronkboon is uniek in zijn soort: paarse peulen! Een bijzonder opvallende verschijning na de sierlijke, oranjerode bloei. Laat je de peulen iets afrijpen dan zijn de bonen helder roze en kunnen vers gedopt worden. Helemaal afgerijpt worden de zaden lilaroze met zwarte vlekken en spikkels. Deze bijzondere pronkboon is klimmend.

Hiermee haalt u een echte showboon in huis, de Engelsen noemen dit ras de "Exhibitor's Runner Bean" vanwege de record-peullengte van 40-50 cm! Daarbij hoort natuurlijk ook een recordbreedte van bijna 2,5cm. Laat er eens een paar doorgroeien om een record op uw tuin te vestigen…! Voor de rest: jong plukken geeft de meest malse byte. Roodbloeiend, rood met zwarte zaden.

Een gezond en fraai streekgewas uit het Spaanse Baskenland! De compacte planten tonen eerst de groene peulen, die jong zeer goed eetbaar zijn als sperzieboon en uiteindelijk oogst je de pikzwarte zaden!

Deze pikzwarte bonen zijn zowel vers (er komen groene, gespikkelde en paarse peulen voor) als doorgerijpt als zwarte (droog)bonen te eten. De verse peulen zijn opmerkelijk mals met een te verwaarlozen draad. De Cherokee Indianen namen deze boon mee op hun zware mars naar Oklahoma, de zgn. Trail of Tears, een verplichte verhuizing, die duizenden mensenlevens heeft geëist. In 1977 is deze boon door (wijlen) Dr. John Wyche aan Seeds Savers Exchange gegeven. Zijn voorouders namen als Cherokee Indianen deel aan die dodenmars. Deze bonen klimmen (vaak halfhoog) en zijn dus een prachtig symbool bij het zaaien van de “3 zussen”: maïs, pompoenen en bonen. Zie bijvoorbeeld: www.reneesgarden.com class="desc-group">Droogbonen worden op verschillende manieren geoogst. Sommige rassen zijn met gehele peul ook eetbaar, anderen kunnen alleen vers of (gerijpt) droog gegeten worden. Tip voor het opslaan van droge bonen: om uitkomen van eventuele eitjes van de bonenvlieg te voorkomen plaatst u de goed gedroogde bonen 24 uur in de vriezer.

Een veelzijdige en zeer smakelijke boon! Het eerste wat opvalt zijn de glanzende, pikzwarte, ronde zaaiboontjes! De plant geeft platte bonen van 13 cm lang en 18 mm breed. De jong geplukte boon is draadloos, heerlijk mals en bijzonder smakelijk! Doorgegroeid kan de boon vers worden gedopt of (nog rijper) kunnen de zwarte boontjes droog worden geoogst: zo ontstaat de zeer gewilde uiterst donkere droogboon. 'Coco Noir' staat bekend om de bestendigheid tegen droge grond en warme zomers.

Dit zeldzame lage (niet klimmende) boontje is uit de vergetelheid gered door enthousiaste bonenverzamelaars! Het Eksterboontje is een droogboontje en een naaldboontje in één. Zeer jong geplukt oogst je een mals en verfijnd naaldboontje met een heerlijke bite. Verder gerijpt kan je de peulen doppen of dorsen, zodat de fraaie droge boontjes eruit komen: half zwart en half wit met zwarte spikkels. Deze smaken heerlijk met een zacht “creamy” mondgevoel. De groei is gezond en de oogst zeer groot! In Frankrijk was dit boontje al rond 1900 bekend onder de naam ‘Superlative’ (dat zegt wel iets...) en de Engelsen houden het op Magpie (=Ekster).

Aan de vergetelheid onttrokken! De boontjes groeien in 16 cm lange peulen en kunnen droog of vers worden gepeld. Jonge boontjes kan je als sperziebonen eten. Ronde witte boontjes met rondom het naveltje een ZWARTE tekening in de vorm van een lofprijzende engel of een vogel en omgekeerd zien velen er een soldaatje in! De structuur is zacht en de smaak gaat richting tamme kastanjepurée of een zachte kekererwt. Heerlijk als humus maar ook in de salade! De planten blijven laag: ongeveer 50 cm.

De naam Yin Yang is niet historisch maar wel raak. Ook de bijnaam "orcabonen" duidt al op het zwart-witte karakter van de droge boontjes, opvallend is het zwarte oog in het witte veld en het witte oog in het zwarte veld… In de zuidelijke VS brengt het eten van dit boontje met nieuwjaar geluk! De niet-klimmende, dus lage bonenplanten geven een flinke oogst van smakelijke droogboontjes.

Duivenbonen zijn oeroude bonen, die al in 6000 v. Chr. werden gegeten (wie weet voor hoelang al). We zouden ze dus gerust Adamsbonen kunnen noemen...! De groente kwam in ons land door de Romeinen en heeft de hele Middeleeuwen op zowel mensen- als dierenmenulijst gestaan. Het Cruydt-Boek van Dodoens (1644) noemt de “Kleyne Boonkens” of “Zeeuwsche Boonkens”. Dit kleinste familielid van de tuinboon is zo groot als bruine bonen en vrij rond van vorm. Deze variëteit is lichtbruin van kleur, er bestaan ook witte, donkerrode, groene en zwarte rassen. De smaak is die van een verfijnde tuinboon, maar door de kleine afmeting is het mondgevoel uniek. Menig moderne tuinboon is jaloers op het aroma! Zaai ze flink vroeg: februari-maart, ze kunnen enkele graden vorst verdragen en kunnen i.v.m. vogelvraat (duiven zijn er gek op) het beste voorgezaaid worden of anders 5 cm diep zaaien. De oogst kan vers (veel werk maar erg lekker) of gedroogd plaatsvinden. In Groningen werd vroeger van deze bonen de originele "Mollebonen" klaargemaakt, tegenwoordig gebruikt men daar de grotere paardebonen of tuinbonen voor.

Duivenbonen zijn oeroude bonen, die al in 6000 v. Chr. werden gegeten (wie weet voor hoelang al). We zouden ze dus gerust Adamsbonen kunnen noemen...! De groente kwam in ons land door de Romeinen en heeft de hele Middeleeuwen op zowel mensen- als dierenmenulijst gestaan. Het Cruydt-Boek van Dodoens (1644) noemt de “Kleyne Boonkens” of “Zeeuwsche Boonkens”. Dit kleinste familielid van de tuinboon is zo groot als bruine bonen en vrij rond van vorm. Deze variëteit is violet tot donkerrood van kleur en is een oud Pools ras, dat vanaf 1967 in het westen bekend is. Er bestaan ook lichtbruine, witte, groene en zwarte rassen. De smaak is die van een verfijnde tuinboon, maar door de kleine afmeting is het mondgevoel uniek. Menig moderne tuinboon is jaloers op het aroma! Zaai ze flink vroeg: februari-maart, ze kunnen enkele graden vorst verdragen en kunnen i.v.m. vogelvraat (duiven zijn er gek op) het beste voorgezaaid worden of anders 5 cm diep zaaien. De oogst kan vers (veel werk maar erg lekker) of gedroogd plaatsvinden. In Groningen werd vroeger van deze bonen de originele "Mollebonen" klaargemaakt, tegenwoordig gebruikt men daar de grotere paardebonen of tuinbonen voor.

Duivenbonen zijn oeroude bonen, die al in 6000 v. Chr. werden gegeten (wie weet voor hoelang al). We zouden ze dus gerust Adamsbonen kunnen noemen...! De groente kwam in ons land door de Romeinen en heeft de hele Middeleeuwen op zowel mensen- als dierenmenulijst gestaan. Het Cruydt-Boek van Dodoens (1644) noemt de “Kleyne Boonkens” of “Zeeuwsche Boonkens”. Dit kleinste familielid van de tuinboon is zo groot als bruine bonen en vrij rond van vorm. Deze variëteit is violet tot donkerrood van kleur en is een oud Fins ras, waarvan de oorsprong ons niet bekend is. Er bestaan ook lichtbruine, witte, groene en zwarte rassen. De smaak is die van een verfijnde tuinboon, maar door de kleine afmeting is het mondgevoel uniek. Menig moderne tuinboon is jaloers op het aroma! Zaai ze flink vroeg: februari-maart, ze kunnen enkele graden vorst verdragen en kunnen i.v.m. vogelvraat (duiven zijn er gek op) het beste voorgezaaid worden of anders 5 cm diep zaaien. De oogst kan vers (veel werk maar erg lekker) of gedroogd plaatsvinden. In Groningen werd vroeger van deze bonen de originele "Mollebonen" klaargemaakt, tegenwoordig gebruikt men daar de grotere paardebonen of tuinbonen voor.

Een vrij zeldzaam Italiaans ras met een rijke historie! De fijne smaak combineert deze boon met prachtige, groen met paars gestreepte, draadloze peulen. Na de kook verkleuren ze weer tot effengroene bonen… Opvallend zijn de (voor een sperzieboon) zeer brede peulen: 13mm. De zaaiboontjes zijn ook decoratief gekleurd: beige met zwarte streepjes.

Sinds 1920 geliefd als zeer vroege boon en destijds een verbetering van de 'Zwarte Belgische'. Evenals dat oude ras uit 1839 is 'Koning der Belgen' zwartzadig. Het wordt genoemd als hommage aan Koning Albert I. Door de vroege rijpheid kan deze smakelijke boon nog zeer laat worden gezaaid. Een extra voordeel is de bestendigheid tegen wat koudere weersomstandigheden!

Een moderne topper: de boon met de volmaakte vorm! Middenlange, goed gevulde en zeer vlezige boon: 9-11 mm dik en 18-20 cm lang. Oogsten wordt vergemakkelijkt door de opvallend grote trossen, ze dragen lang door. De sterke groeikracht zorgt voor een vitaal gewas, ook als het weer even tegen zit. Deze absoluut draadloze boon is resistent tegen virus 1 en kan ook goed in de kas geteeld worden. Opvallend is de zwarte zaadkleur, de mooie lila bloei en vrij donkergroene peulen en de zeer goede smaak!

ECO GETEELDE ZADEN! Een moderne topper: de boon met de volmaakte vorm! Middenlange, goed gevulde en zeer vlezige boon: 9-11 mm dik en 18-20 cm lang. Oogsten wordt vergemakkelijkt door de opvallend grote trossen, ze dragen lang door. De sterke groeikracht zorgt voor een vitaal gewas, ook als het weer even tegen zit. Deze absoluut draadloze boon is resistent tegen virus 1 en kan ook goed in de kas geteeld worden. Opvallend is de zwarte zaadkleur, de mooie lila bloei en vrij donkergroene peulen en de zeer goede smaak!

Een unieke snijboon! De stengels, bloemen en peulen zijn purperrood. Bijzonder fraai en lekker bovendien. Na de kook wordt de gesneden boon gewoon donkergroen, dus geen effect van: "wat de boer nie ken, dah vret ie niet"… Peulen zijn 23x2 cm en wegen ongeveer 27 g per stuk. Mals, draadloos en met zwarte zaden. De snelgroeiende planten geven vrij vroege oogst.

In zuidelijk en oostelijk Europa een veel bekendere verschijning: gele snijbonen. Je ziet ze goed hangen. Oogst op tijd, dan zijn ze zeldzaam mals! Uitgerijpt ontstaan zwarte bonen, die bijzonder lekker zijn voor bijv. "zwarte bonensoep".

Deze compacte, (iets rankende) boon werd zelfs al 5000 v.Chr. geteeld! Hoewel voor de ontkieming vocht nodig is, groeit deze boon verder met zeer weinig water tot wasdom. Een ideale woestijnboon dus, teelt in de kas is heel succesvol en in de vollegrond graag op een verhoogd bedje. Wie wel eens in Midden-Amerika en Mexico droogbonen op de markt ziet, kijkt 10 tegen 1 naar Teparybonen... Er bestaat geen andere cultuurgroente, die met zo weinig water toe kan! ‘Black Mitla’ geeft glanzend zwarte bonen (9x5 mm), die gekookt of geroosterd worden. De kooktijd is ongeveer 30 minuten, korter dus dan normaal. De smaak is bijzonder aangenaam en wijkt af van de gewone droogboon, die immers tot het soort Phaseolus vulgaris behoort. Deze unieke soort kent veel traditionele cultuurrassen, die allemaal bij de Indianen gevonden zijn. De naam Tepary-bonen is een Engelse verbastering voor T’pawi = Tohono O’odham voor “het is een boon”.

Deze (nog) zeer zeldzame, Russische tuinboon heeft dieppurperen zaden in verse vorm en bijna zwarte zaden in gedroogde toestand. De planten zijn zeer koubestendig en de smaak is als een smakelijke, traditionele tuinboon. Eet ze vers of na drogen, ook heerlijk als basis voor humus e.d.

Een bruinkokend ras (ouderwetse tuinbonensmaak en geschikt voor invriezen) met lange peulen van 30 cm lang. Ze geven een flinke opbrengst van 5-7 bonen per peul. Wit-zwart bloeiend en vrij laat rijpend. Dit is nog een van de weinige rassen met een zwarte navel, vroeger "boerentenen" genoemd omdat de vorm van een teen (dat is immers wel herkenbaar bij tuinbonen) gecombineerd werd met vuile nagels van een boer (die zwarte navel van de boon). Vergeet dit verhaal tijdens de smakelijke maaltijd maar!

Deze paarszadige (gedroogd bijna zwarte) tuinbonen rijpen vroeg en zijn een sieraad op je bord! De vrij lange peulen herbergen 6-7 zaden. Dit prachtige oude Spaanse ras is waarschijnlijk nauw verwant is aan de ‘Black Russian’.

Deze tropische boon wordt ook wel Jackboon genoemd (door het sprookje Jack and the Beanstalk) en is vooral bekend in Brazilië. De spierwitte zaden hebben een langwerpige, grijszwarte navel, wat kenmerkend is voor dit geslacht. Eerst komt er een enorme groeispurt van de fraaie, hard groeiende klimplant en in de nazomer ontstaan uit de wonderschone, lila bloemen de enorme peulen van 25-30 cm lang en 2 cm breed. Deze kunnen jong geoogst met peul en al worden gegeten, rijper of geheel rijp eet je de zaden. Wel een poosje koken, zoals je dat bij droogbonen gewend bent. In een verwarmde kas kan de plant overwinteren, dus de teelt in een flinke kuip geeft jarenlang plezier!

Deze onbekende vruchtboom verdient veel meer aandacht! De plant groeit bij ons in een grote pot, tijdens vorst moet deze op minimum 4̊C gezet worden, in de zomer het liefst naar buiten, lekker in de zon.
Het doel is de oogst van de heerlijke vruchten, deze zijn 10 cm in doorsnee en het vruchtvlees is donkerbruin tot bijna zwart van kleur. De groene vruchten rijpen in de herfst naar donkergeel tot bruin, zet de plant daarvoor in je kasje, serre of bouw er een tentje omheen.
Het zachte vruchtvlees smaakt iets zoet met een nootachtige nasmaak, heerlijk in desserts of om lekker uit te lepelen! Extra toegift: de vruchten bevatten minimaal de dubbele hoeveelheid vitamine C ten opzichte van sinaasappels. De plant is wintergroen, de bladeren zijn lancetvormig.

‘Selvatica da Campo’ betekent “Wild uit het Veld”. Dit geliefde ras heeft nog echt de wilde cichoreismaak, die zeer gewaardeerd wordt in de Italiaanse keuken! De gebleekte teelt wordt in Nederland het meest gewaardeerd, als molsla of als witlof dus. Als molsla snijd je de reeds gegroeide plant terug tot 10 cm boven de wortel en bedek je de plant met 25 cm aarde (molshoop). Bedekken met een zwarte emmer of bleekpot kan ook en is schoner... Als witlof worden de wortels buiten ingegraven of in een kelder bedekt met zand en stro. Het lange dunne diepingesneden blad is licht bitter en geeft een pittig aroma aan salades. Konijnen zijn dol op de (afval)wortels en het restblad.

Deze historische blad-cichorei heeft een fraaie, rode nerf en lijkt uitgegroeid wel op het blad van molsla (paardenbloem), maar als de planten hun sierlijke, blauwe bloemen tonen, is van die gelijkenis uiteraard niets meer over.
Het aardige van deze “rode molsla” zijn de vele gebruiksmogelijkheden:

• dichtbij elkaar gezaaid oogst je ze als “baby leaf” of microgroente
  
• uitgegroeid kan je ze rauw eten (snijden en met sla mengen, anders is het te bitter) of kort roerbakken.
  
• halverwege een zwarte emmer over de plant geeft een bleking aan het blad waardoor deze zachter van smaak zijn. Vervolgens rauw eten of kort roerbakken.
  
• lekker door laten groeien tot een volle, blauwe bloemen overvloed.
  De cichoreifamilie bevat andijvie, kapucijnerbaard en diverse soorten lof. Kenmerkend is het min of meer aanwezige “bittertje”, vroeger verfoeid en tegenwoordig hoog gewaardeerd. Laat eens een plant “doorschieten”: cichoreibloemen zijn meestal beeldschoon blauw van kleur en geuren naar vanille!

Zeer donkergroen tot zwarte vruchten aan compacte planten.

Een van de meest donkergroen (tot bijna zwarte) vruchten! Donkergroene courgettes bevatten 4x zoveel luteïne, een effectieve afbraakstof van gif- of niet lichaamsvriendelijke stoffen: gezond makend dus!

Niet veel mensen beseffen, dat de decoratieve en zeer smakelijke Drakenvrucht aan een cactus groeit! Kweek deze plant in een flinke pot, die op een pilaartje of tafel kan overhangen. Kwekerijen in de tropen binden 1-3 scheuten aan een stok van 1-3 m hoogte en toppen de planten vervolgens, waardoor productieve boompjes ontstaan. ‘s Zomers mogen de planten buiten in half zon, half schaduw (om inbranden van zon te voorkomen), bij veel regen liefst onder een afdak. ‘s Winters op een lichte, koele plaats tamelijk droog houden: in rust. Na jaren geduldige oogst komen de prachtige, witte bloemen en rozerode vruchten: rijp geplukt is het witte vruchtvlees met zwarte pitjes verrukkelijk: mildzoet, vergelijkbaar met meloen en kiwi!

Deze inmiddels al sinds 1940 in Zweden (provincie Dalarna) geteelde en aldaar aangepaste peul heeft reusachtige afmetingen en is opvallend mals en zoet! De peulen kunnen wel 3 cm en 15-20 cm lang worden aan 3 m hoge planten. De tweekleurige bloei, die voorafgaat aan de vruchtzetting is fraai violet met bruinpaars van kleur. De rijpe zaden herken je aan de grijsgroene kleur met zwarte stippen.
Een stukje geschiedenis: rond 1940 kregen Alida en Efraim Andersson zaden van deze reuzenerwt van een locomotiefmachinist, Birger Wilhelm Bergfält, in Ludvika. Toen Alida en Efraim rond 1975 verhuisden, wilden ze de peulen graag laten voortbestaan en gaven hem aan tuinman Olle Ridelius in Vassbo. Hij gaf het op zijn beurt aan de Sesame-vereniging. Hoe de machinist, die leefde tussen 1890 en 1945, aan de zaden kwam, is moeilijk te zeggen, maar er bestaan al sinds de 19e eeuw verschillende soorten reuzensuikererwten.

Kijk ook op dit YouTube filmpje: www.youtube.com

Het leuke (en mooie!) trosje met witroze bloemetje met het iets driehoekige zachte blad wekt al nieuwsgierigheid. De jonge vruchten zijn eetbaar als okra: fijn snijden en in de soep als gezond bindmiddel, zeer jong bij de augurkjes als zuurtje; de rijpe vruchten bevatten eetbare zaden, die je rauw of gekookt kan eten en waar ook een fijne olie uit geperst wordt. Tenslotte kan een zwarte kleurstof gewonnen worden uit de zaadlijsten.
Als dit Mexicaanse kruipplantje zijn rijper wordende, grillige en gespleten vruchtjes laat zien, dan slaat de verbazing toe! Rank en krom als een gemzenhoorn en gedroogd nog griezeliger! De plant doet het ook in een flinke pot, geef ze een warm en vochtig plekje.

Een telg van een groot kruidachtig besdragend geslacht: en een tamelijk lekkere! De ruim 1m hoge planten bloeien met zuiver witte bloemen met spitse bloemblaadjes (typerend voor dit hele geslacht). Na de bloei ontstaan donkerpurperen, bijna zwarte bessen, ze lijken op bosbessen. Het witte vruchtvlees heeft smaakkenmerken van de druif, maar ook van de tomaat! Eet ze rauw, gedroogd maar ook in jam. De planten houden van humeuze, vochthoudende grond. Betrekkelijk zeldzaam aangeboden.

Deze kleine, witte komkommertjes lenen zich voor verse consumptie maar kunnen ook als augurk worden ingemaakt. De vruchten worden 7-13 cm lang, zijn crèmewit (net geoogst met zwarte stekeltjes, die je er zo afveegt) en zeer goed van smaak. ‘Salt and Pepper’ is een kweekproduct van Jason Cavatorta en Molly Jahn (Cornell University) en won in 2011 de ‘Green Thumb Award’. Het blad is tamelijk resistent tegen schimmelziekten.
Voor het enten van komkommers gebruik je dit ras: 133000 ‘Boule de Siam’. Als hulpmiddel bevelen we je deze entclips aan: 847525 Entclip 2,5 mm.

Ovaalronde komkommers worden al sinds 1920 door Yates (Australië) op de markt gebracht. Deze bijzondere eironde vrucht is van wit naar geel rijpend en zo groot als een citroen, meestal iets gestekeld met zwarte gemakkelijk loslatende stekeltjes. De smaak van het witte vruchtvlees is fris en zacht. Een verrassende combinatie van vorm en smaak dus! Buitenteelt gaat steeds beter…
Voor het enten van komkommers gebruik je dit ras: 133000 ‘Boule de Siam’. Als hulpmiddel bevelen we je deze entclips aan: 847525 Entclip 2,5 mm.

Al sinds de 18e eeuw rond Toscana een kool waar veel recepten van beschreven zijn. Overigens werd deze kool al in de Romeinse tijd gegeten en is ws de voorouder van onze boerenkool. Volgens velen de mooiste stengelkool met lange donker- tot blauwgroen geribde bladeren. Het blad is smal en gelijkmatig over de stengel verdeeld (als een palm). Lekker mals en zeer sierlijk, ook heel decoratief in een pot! De planten zijn goed vorstbestendig.

Al sinds de 18e eeuw rond Toscana een kool waar veel recepten van beschreven zijn. Overigens werd deze kool al in de Romeinse tijd gegeten en is ws de voorouder van onze boerenkool. Volgens velen de mooiste stengelkool met lange donker- tot blauwgroen geribde bladeren. Het blad is smal en gelijkmatig over de stengel verdeeld (als een palm). Lekker mals en zeer sierlijk, ook heel decoratief in een pot! De planten zijn goed vorstbestendig.

Het kon niet uitblijven, dit is een professionele hybride van het oude soort: compacter, uniformer en beter bestand tegen ziekten (meeldauw kan wel eens toeslaan). Al sinds de 18e eeuw rond Toscana een kool waar veel recepten van beschreven zijn. Overigens werd deze kool al in de Romeinse tijd gegeten en is waarschijnlijk de voorouder van onze boerenkool. Volgens velen de mooiste stengelkool met lange donker- tot blauwgroen geribde bladeren. Het blad is smal en gelijkmatig over de stengel verdeeld (als een palm). Lekker mals en zeer sierlijk, ook heel decoratief in een pot! De planten zijn goed vorstbestendig.

De donkerste rodekool uit het sortiment! Vroeger heette dit ras "Negerkop", echt een naam uit de tijd dat blanke Nederlanders geen zwarte medemensen gewend waren. Terecht is de naam omgedoopt.

Hier hebben we een stukje historie op koolgebied! De Europese voorloper van de Aziatische Amsoi, die ontstaan is uit een kruising met raapstelen. De zaden zijn zwart en tot mosterd te persen. Het blad is lekker pittig en de plant zeer vorstbestendig. Tip: als microgroente is dit een heerlijke pittige toevoeging voor salades, je kan ook zaaien als spinazie en het blad jong oogsten voor in de sla.

Vroeger werd in de lente in molshopen gezocht naar gebleekte paardenbloembladeren, daarom de naam Molsla. Door selectie is dit bladrijke type verkregen, die ook iets minder bitter is dan de wilde paardebloem. Het 1e jaar groeit de plant, na de winter lopen de penwortels weer uit, voor het oogsten van gebleekt blad: bedek de plant in het voorjaar met een rugje grond of met een bleekpot of omgekeerde zwarte emmer, na enkele maanden kan je oogsten. Daarna de plant in het licht laten uitgroeien, de groene (ongebleekte) bladeren zijn ook eetbaar en rond de Middellandse Zee populair in salades (Insalata di Tarassaco), de smaak is wel wat bitterder, maar ze bevatten dan wel meer mineralen en vitaminen, zie de site van Plants For A Future.
De wortel kan je rauw of gekookt eten, deze is stevig en bitter van smaak en doet wat denken aan rapen. De bloemen zijn ook eetbaar, smaken wat bitter, maar met de juiste dressing is dat goed te doen, je kan ze ook toevoegen aan een kruidenthee (eventueel aangevuld met blad en wortel). De bloemknoppen kunnen in het zuur als een soort (grote) kappertjes worden bewaard en later lekker door de sla of over gerechten. Blad en wortel worden overigens ook gebruikt om bier een speciale smaak te geven, bitter bij bitter, dat moet goed gaan! De oudere wortels worden (net als Cichorei 338400) geroosterd als “surrogaat”-koffie.

Er zijn veel medische toepassingen bekend van de paardenbloem, voor wie Engels kan lezen, even een opsomming:
The dandelion is a commonly used herbal remedy. It is especially effective and valuable as a diuretic because it contains high levels of potassium salts and therefore can replace the potassium that is lost from the body when diuretics are used. All parts of the plant, but especially the root, are slightly aperient, cholagogue, depurative, strongly diuretic, hepatic, laxative, stomachic and tonic. The root is also experimentally cholagogue, hypoglycaemic and a weak antibiotic against yeast infections. The dried root has a weaker action. The roots can be used fresh or dried and should be harvested in the autumn when 2 years old. The leaves are harvested in the spring when the plant is in flower and can be dried for later use. A tea can be made from the leaves or, more commonly, from the roots. The plant is used internally in the treatment of gall bladder and urinary disorders, gallstones, jaundice, cirrhosis, dyspepsia with constipation, oedema associated with high blood pressure and heart weakness, chronic joint and skin complaints, gout, eczema and acne. The plant has an antibacterial action, inhibiting the growth of Staphylococcus aureus, Pneumococci, Meningococci, Bacillus dysenteriae, B. typhi, C. diphtheriae, Proteus etc. The latex contained in the plant sap can be used to remove corns, warts and verrucae. The latex has a specific action on inflammations of the gall bladder and is also believed to remove stones in the liver. A tea made from the leaves is laxative. The German Commission E Monographs, a therapeutic guide to herbal medicine, approve Taraxacum officinale for dyspepsia, urnary tract infections, liver and gallbladder complaints, appetite loss. (Bron: www.pfaf.org)

Witte molsla is afkomstig uit Japan en heeft naast een prachtige bladproductie ook nog eens een fraaie bloei: wie heeft ooit wel eens witte paardebloemen gezien immers...? De naam molsla dankt deze plant aan de bleekmethode in het vroege voorjaar: een beetje losse grond over de planten (of een zwarte emmer omgekeerd er overheen) en de eerste groei is mals en gebleekt. Maar de prachtige bladeren kunnen ook ongebleekt rauw of gekookt gegeten worden. Ze hebben een nogal bittere smaak en zijn zeer goed voor het spijsverteringssysteem. De wortels worden gekookt gegeten. De zeldzame bloemen eet je rauw of gekookt en de bloemknoppen zijn heerlijk in beignets. Van de hele plant wordt (vers of in gedroogde vorm) thee gemaakt. De wortels worden gedroogd en gebrand om koffie te vervangen.

Een tamelijk onbekend, Australisch ras met een flinke groei, de planten kunnen wel 1,5 m hoog worden. Donkergroen blad en zwarte vruchtjes, die naar rood afrijpen is het bekende beeld van veel donkere pepers. Dit ras is medium heet en geeft een grote oogst. De vruchten worden rechtop gedragen.

Een prachtige sierpeper, die een goede dienst doet als heetmaker in gerechten. Het blad is bruingroen aan bijna zwarte stengels, na de lilablauwe bloemetjes ontstaan ronde tot kegelvormige vruchtjes. Deze rijpen van bruinzwart naar rood.

Zoals meer zwarte pepertjes tooit de plant zich met diep bruinzwart loof (hoe meer zon, hoe donkerder). Na de fraaie, lilablauwe bloemen groeit een grote oogst van kleine, iets langwerpige pepertjes. Rechtop aan de plant rijpen ze uiteindelijk tot karmijnrood. Dit ras is vrij heet.

Alles is fraai aan deze peper: het zeer donkere blad, de lilablauwe bloei en de kogelvormige, bijna zwarte, glanzende pepertjes die rood narijpen. De planten blijven compact (50 cm) en de peper is uitgesproken heet!

Oranje vruchten. Al meer dan 5000 jaar (vroeger door de Berg-Inca’s) is deze koudebestendige peper in cultuur. Enkele graden vorst is geen probleem, maar laat het er niet op aankomen! De (ovaal)ronde tot iets blokkige, dikwandige, vruchten zijn 5 cm, hebben typerende zwarte zaden en worden voorafgegaan door blauwe bloemen! De plant is harig en groeit flink. Door de late rijping is het slim om de planten in pot te telen, zodat ze in oktober binnen gezet kunnen worden. In de winter mogen planten worden teruggesnoeid en zullen het jaar erna weer trouw vrucht dragen, jaar in jaar uit! Behoorlijk heet.

Rode vruchten. Al meer dan 5000 jaar (vroeger door de Berg-Inca’s) is deze koudebestendige peper in cultuur. Enkele graden vorst is geen probleem, maar laat het er niet op aankomen! De (ovaal)ronde tot iets blokkige, dikwandige, vruchten zijn 5 cm, hebben typerende zwarte zaden en worden voorafgegaan door blauwe bloemen! De plant is harig en groeit flink. Door de late rijping is het slim om de planten in pot te telen, zodat ze in oktober binnen gezet kunnen worden. In de winter mogen planten worden teruggesnoeid en zullen het jaar erna weer trouw vrucht dragen, jaar in jaar uit! Behoorlijk heet!

Gele vruchten. Al meer dan 5000 jaar (vroeger door de Berg-Inca’s) is deze koudebestendige peper in cultuur. Enkele graden vorst is geen probleem, maar laat het er niet op aankomen! De (ovaal)ronde tot iets blokkige, dikwandige, vruchten zijn 5 cm, hebben typerende zwarte zaden en worden voorafgegaan door blauwe bloemen! De plant is harig en groeit flink. Door de late rijping is het slim om de planten in pot te telen, zodat ze in oktober binnen gezet kunnen worden. In de winter mogen planten worden teruggesnoeid en zullen het jaar erna weer trouw vrucht dragen, jaar in jaar uit! Behoorlijk heet.

Mengsel van rode, oranje en gele vruchten! Al meer dan 5000 jaar (vroeger door de Berg-Inca's) is deze koudebestendige peper in cultuur. Enkele graden vorst is geen probleem, maar laat het er niet op aankomen! De (ovaal)ronde tot iets blokkige, dikwandige, vruchten zijn 5 cm, hebben typerende zwarte zaden en worden voorafgegaan door blauwe bloemen! De plant is harig en groeit flink. Door de late rijping is het slim om de planten in pot te telen, zodat ze in oktober binnen gezet kunnen worden. In de winter mogen planten worden teruggesnoeid en zullen het jaar erna weer trouw vrucht dragen, jaar in jaar uit! Behoorlijk heet.

Een peper die zijn naam eer aandoet. De groei begint al meteen met zeer donkerpurper, bijna zwart blad met donkerblauwe nerven. De bloei geeft de tweede verrassing: wit in het centrum en donkerpurper naar buiten toe. Vervolgens ontstaan de vruchten: rechtopstaande, kegelvormige pepertjes in een donkerpurperen, bijna zwarte kleur, uiteindelijk rijpend naar rood. Door de beperkte hoogte van de planten (60-90 cm) is de teelt in potten ook goed mogelijk.

Gele vruchten van ongeveer 6 cm lengte, te vergelijken met de gele cayenne, maar dan iets scherper. De planten vertakken tot een prachtig, bossig geheel tot ongeveer 80 cm hoogte. Ze dragen redelijk vroeg en uitzonderlijk rijk! De smaak is licht zuur, wat zich erg leent voor visgerechten, maar ook lekker om een zwarte chocolade te parfumeren. Gemakkelijk in zaai en opkweek, kan goed tegen buitenkweek. Dus, warm aanbevolen voor de beginnende liefhebber!

De oorsprong van deze peper is onbekend, maar het zou een spontane, bontbladige mutatie zijn uit de donkerbladige zwarte peper uit Zimbabwe. De vruchtjes worden 2,5 cm lang en veranderen van gestreept zwart/groen naar vlekkerig rood wanneer ze volledig rijp zijn. Planten kunnen meer dan 50 centimeter hoog worden, maar vaak blijven ze compacter. De pepertjes zijn heel erg heet en hebben een hele lekkere fruitige geur en smaak. Als je de planten op tijd binnen zet en in de winter af en toe snoeit, dan kunnen ze vele jaren mee.

Uit het vruchtbare eiland Zanzibar (Tanzania) kochten we de zwarte peper ‘Philipili Manga’ en uit het schiereiland Pemba (Mozambique) het ras ‘Pemba’. Leuk om te telen in de vensterbank en ‘s zomers buiten. Peper als specerij is een tropische klimplant die veel vocht, schaduw en een hoge temperatuur vraagt. Bij ons groeit de plant dus het beste als kamerplant. Na de bloei ontwikkelen zich trossen van bessen die eerst groen, daarna rood en tenslotte zwart worden. Voor het verkrijgen van zwarte peper worden de trossen geplukt zodra enige bessen rood beginnen te worden. De trossen worden in de openlucht te drogen gelegd totdat de bessen zwart zijn. Vervolgens worden zij met de handen gewreven om de bessen van de stengel los te maken. Om schimmelen tegen te gaan worden de korrels gerookt. Een volwassen peperplant brengt jaarlijks een paar pond peper op. Voor het verkrijgen van witte peper worden alleen de rijpste rode bessen gebruikt. Deze worden in water geweekt en aan een gistingsproces onderworpen. Na enige dagen barst de huid open en komt de korrel te voorschijn. Vervolgens wordt deze in de zon gedroogd. De voorkeur voor zwarte of witte peper is en was een kwestie van smaak. Bron o.a.: www.voc-kenniscentrum.nl

Een rankend, Japans soortje van grote schoonheid! Laat afrijpend, een goede zomer (of kas) is gewenst. De afgeplat ronde vruchten hebben een diep ingezonken steelaanhechting. De bijna zwarte vruchtjes hebben scherpe, niet symmetrische ribben en is vaak bedekt met wratten. Uiteindelijk rijpen de vruchten binnen na tot een prachtige, leerbruine kleur. De afmeting is gemiddeld 15x10cm. Het oranjegele vruchtvlees is stevig, zoet en aromatisch: een aanrader!

Een kleine, donkergroene tot bijna zwarte pompoen. Iets afgeplat rond van vorm met dikke steel, vruchtdoorsnee 15-20 cm met een gewicht van 2-3 kg. Dit soort is zeer lang houdbaar en heeft een goede, rijke smaak. Het vruchtvlees is oranje, tamelijk droog en zoet. Er komen 4-5 vruchten per plant.

Opvallend, lekker en ziekteresistent! Zo kan je deze prachtige, pompoen typeren... De planten zijn sterk bestand tegen meeldauw, je kan dus een goede oogst verwachten van deze dieprode vruchten met zwarte marmering (of zwart met rode marmering). De schil is uniek ruw, met bobbels en herbergt smakelijk vruchtvlees.
Even nog wat gegevens op een rijtje: in 2025 geïntroduceerd, 30 cm doorsnee, gemiddeld 18-20 cm hoog, 8 kg gewicht, rankende plant.

Een historisch ras uit het “Land van de rijzende zon”. Prachtige, 6kg zware, zwarte vruchten met cèmewit vruchtvlees. In 1884 kwam dit ras naar de USA en is toen als rariteit enorm populair geworden. De zaden zijn in de vorm van Chinese tekens en hebben daarom als bijnaam: Chinese Alfabet.
Een verzamelobject!

Zeer populair in Zuid Afrika en ook wel bekend als Gem Squash of Skorsie! Dit minipompoentje heeft veel mogelijkheden. Lang te bewaren, dus ideaal voor de sier, maar ook fris van smaak dus goed eetbaar en ideaal om in zijn geheel te koken! De donkergroene (tot bijna zwarte) bolronde vruchten zijn ongeveer 10 cm doorsnee. Rolet en Little Gem zijn de groene broertjes van de Pomme d’Or. Als je ze onrijp oogst zou je ze tot de ronde, klimmende courgettes kunnen rekenen. Dit probleemloze pompoentje handhaaft zich zelfs op de armste grond, hoewel rijke grond een grotere plant met veel meer oogst oplevert.

Onbekend, maar bloedmooi en erg lekker! De struik is volkomen winterhard bij ons en bloeit in grote trossen met geurende, helderwitte bloemen en karmijnkleurige hartjes. Het geveerde blad lijkt op dat van een lijsterbes. Na de bloei ontstaan grote, groene omhulsels, die de dikke zwarte zaden herbergen. De bloemen, bladeren en verse zaden kunnen na kort koken of roerbakken gegeten worden. De zaden zijn vrij zoet met een smaak als tamme kastanjes. Het droge zaad wordt ook wel vermalen tot poeder en meegebakken.

Interessante kruisingen tussen de 2 variëteiten ‘Hild’s Blauer’ en ‘Ronde Zwarte’: twee klassieke winterrassen. Je vindt in deze mix de ouderrassen en alles er tussenin: van ruwschillig zwart, donkerpaars tot bijna lila, en van rond tot lang. Het vruchtvlees is wit en pittig, heel soms zit er eentje bij met leuk lila vruchtvlees.

De Romeinen brachten de Rammenas in Europa. Inmiddels dreigt deze pittige knolgroente weer in de vergetelheid te verdwijnen… Eet ze rauw (met een lekker pilsje ernaast) of meng ze door roerbakgroenten. De lange, zwarte wortels zijn uitstekend in zand te bewaren. Lekker bros en knapperig. Zaai ze na de langste dag.

De Romeinen brachten de Rammenas in Europa. Inmiddels dreigt deze pittige knolgroente weer in de vergetelheid te verdwijnen… Eet ze rauw (met een lekker pilsje ernaast) of meng ze door roerbakgroenten. We leveren een goede selectie, die extra donker is.

ECO GETEELDE ZADEN! De Romeinen brachten de Rammenas in Noord-Europa. Inmiddels dreigt deze pittige knolgroente weer in de vergetelheid te verdwijnen… Eet ze rauw (met een lekker pilsje ernaast) of meng ze door roerbakgroenten.

Deze rijst heeft een zwart vliesje, dat het hele gerecht wit met zwart maakt, een decoratief gezicht! Naast het uiterlijk is de rijst zeer geliefd vanwege de zwoele, nootachtige smaak. Niet te verwarren met witte rijst die met inktvisinkt zwart wordt gekleurd... Leuk om zelf te telen in een natte bak of een nat gemaakt hoekje van de kas of buiten.

Gelukkig steeds meer bekend: er zijn bloemen, die je kan eten! Leuk als dressing bij salades of drankjes. Dit jaar een uitgekiend mengsel van 15-17 eenjarige soorten, zoals:
Borage, Goudsbloem, Kamille, Korenbloem, Oost-Indische Kers, Dille, Koriander, bloesem Suikererwtjes, bloesem Pronkbonen, Venkel, Kervel, bloesem Radijs, bloesem Gele Mosterd, bloesem Rucola, Courgettebloemen, Margrietjes en Zwarte Mosterd.
Uiteraard hebben alle soorten naast het oogsten van de bloemen ook sierwaarde of oogstmogelijkheid van het blad of de knol.

Een Italiaanse topper met extra donkergroen, gebobbeld blad, dat heeft geleid tot de naam, die “zwarte merel” betekent. Deze spinazie smeekt om flink te mogen uitgroeien, zoals te doen gebruikelijk rond de Middellandse Zee. Jong oogsten (zoals we in Nederland gewend zijn) kan natuurlijk ook. Bij voldoende tussenruimte komt dit ras tot volle ontplooiing en is dan bij ons bekend als “wilde spinazie”: dikke, zeer donkergroene bladeren in groot formaat. In de zomer lukt de teelt alleen op een beschaduwde plaats (schaduwnet) met voldoende mulch.

Het koren van de toekomst! Lees de hierna volgende beschrijving maar eens… In Afrika is dit gewas al vanaf 3000 v. Chr. (dus al 5000 jaar!) in cultuur, vanaf de 17e eeuw in Amerika bekend (meegenomen door zwarte slaven) en inmiddels het 5e gewas in de wereld! Een opsomming van de vele eigenschappen en toepassingen: het graan is glutenvrij(!), ontgiftigend (anti-oxidant), je kan het graan bakken, poppen, fermenteren tot mout (werkt dan als probiotica), gebruik als grutten of couscous en verwerken tot melasse of suikerstroop. Verder wordt in Afrika het graan voor bierproductie en het stro voor huizenbouw en verpakking (karton) gebruikt. Overtuigd?
Ba-Ye-Qi komt van oorsprong uit Mongolië en is zeer vroeg oogstbaar, blijft vrij compact (ongeveer 1-1,5 m hoog) Dit polvormende, eenjarige grassoort wordt ongeveer 2-3 m hoog en wortelt diep, zeer goed voor de grondstructuur.

Het koren van de toekomst! Lees de hierna volgende beschrijving maar eens… In Afrika is dit gewas al vanaf 3000 v. Chr. (dus al 5000 jaar!) in cultuur, vanaf de 17e eeuw in Amerika bekend (meegenomen door zwarte slaven) en inmiddels het 5e gewas in de wereld! Een opsomming van de vele eigenschappen en toepassingen: het graan is glutenvrij(!), ontgiftigend (anti-oxidant), je kan het graan bakken, poppen, fermenteren tot mout (werkt dan als probiotica), gebruik als grutten of couscous en verwerken tot melasse of suikerstroop. Verder wordt in Afrika het graan voor bierproductie en het stro voor huizenbouw en verpakking (karton) gebruikt. Overtuigd? Dit polvormende, eenjarige grassoort wordt ongeveer 2-3 m hoog en wortelt diep, zeer goed voor de grondstructuur.

Het koren van de toekomst! Lees de hierna volgende beschrijving maar eens… In Afrika is dit gewas al vanaf 3000 v. Chr. (dus al 5000 jaar!) in cultuur, vanaf de 17e eeuw in Amerika bekend (meegenomen door zwarte slaven) en inmiddels het 5e gewas in de wereld! Een opsomming van de vele eigenschappen en toepassingen: het graan is glutenvrij(!), ontgiftigend (anti-oxidant), je kan het graan bakken, poppen, fermenteren tot mout (werkt dan als probiotica), gebruik als grutten of couscous en verwerken tot melasse of suikerstroop. Verder wordt in Afrika het graan voor bierproductie en het stro voor huizenbouw en verpakking (karton) gebruikt. Overtuigd? De polvormende grassoort wordt ongeveer 100-150 cm hoog en wortelt diep, goed voor de grondstructuur. Dit is het zwartzadige soort.

Dit is de eerste (bijna) zwarte kerstomaat die we hebben goedgekeurd voor ons sortiment. Het is een perfect ronde kersvorm met de klassieke zwarte-tomaten-smaak: zoet en toch rijk en complex. De stevige, hoge planten produceren in overvloed! Weer een unieke toevoeging aan het kleurenspectrum van de kerstomaten!

Teel je vaak op dezelfde plaats je tomaten, bijvoorbeeld in een kas(je)? Dan kunnen zich ziekten in de bodem ontwikkelen, waar onderstammen tegen resistent zijn en waarbij dus enten is aan te bevelen:
voor het enten van tomaten gebruik je dit ras: 291110 Tomaat ‘Landon’. Als hulpmiddel bevelen we je deze entclips aan: 847520 Entclip 1,5 mm.

Blue Berries produceert een lawine van kersengrote, amethistkleurige trossen. Een mooie uitgebalanceerde tomatensmaak met een perfecte hoeveelheid zoetheid en sappigheid.
Wat achtergrond:
De Blue Berries-tomaat maakt deel uit van de Indigo-serie. Deze buitengewone blauwe, bijna zwarte tomaten hebben unieke eigenschappen. Ze werden ontwikkeld met behulp van traditionele selectie- en veredelingstechnieken aan de Oregon State University, beginnend in de jaren zestig door het kruisen van gecultiveerde tomaten en wilde soorten uit Chili en de Galapagoseilanden. Jonge vruchten hebben bij blootstelling aan zonlicht een indigopaarse schil door het pigment Anthocyaan (dat van nature o.a. voorkomt in bosbessen), een krachtige en heilzame antioxidant. De vruchten zijn klaar om te oogsten wanneer de schil aan de onderkant helder rozerood wordt, de schouders indigokleurig zijn en de vruchten zacht aanvoelen.

Dit olijfvormige tomaatje is een kruising tussen de ‘Black Plum’ en ‘Sweet Beverly’. Het resultaat mag er zijn! Zacht als zijn zwarte vader en zoet als zijn moeder... De kleur is diepdonkerrood en de oogst van dit hoog groeiende ras is groot, in de 2e helft van het seizoen tot aan de vorst. Er groeien vaak 3-6 trossen naast elkaar, een prachtige overdaad!

Alleen al voor de sier wil je zo'n echte rariteit: bruinpurperen, 80-150 g zware vruchten met een vaste structuur en in een onmiskenbare peervorm! Hoe warmer en droger de zomer, hoe donkerder de kleur, bij vrij bewolkte zomers is de kleur donkerrood. De smaak is zacht-zoet en heel aangenaam. De planten hebben steun nodig en kan in de kas een lengte van 2 m bereiken.
Teel je vaak op dezelfde plaats je tomaten, bijvoorbeeld in een kas(je)? Dan kunnen zich ziekten in de bodem ontwikkelen, waar onderstammen tegen resistent zijn en waarbij dus enten is aan te bevelen:
voor het enten van tomaten gebruik je dit ras: 291110 Tomaat ‘Landon’. Als hulpmiddel bevelen we je deze entclips aan: 847520 Entclip 1,5 mm.

Prachtige glanzend “zwarte” vruchten (roze, wijnrood en bruin). De plant wordt 90-120 cm hoog en de vruchten wegen 100-180 g. Een Russisch topras van ongekende donkerte en smaak. Het ras wordt al zeer lang gekweekt.

Teel je vaak op dezelfde plaats je tomaten, bijvoorbeeld in een kas(je)? Dan kunnen zich ziekten in de bodem ontwikkelen, waar onderstammen tegen resistent zijn en waarbij dus enten is aan te bevelen:
voor het enten van tomaten gebruik je dit ras: 291110 Tomaat ‘Landon’. Als hulpmiddel bevelen we je deze entclips aan: 847520 Entclip 1,5 mm.

Een tomaatje om direct verliefd op te worden! Zeer donkerrood tot zwarte kleur en de vorm (en maat) van een pruimpje. Als toegift zijn ze sappig en heerlijk zoet. Zelden hoor ik zoveel lovende woorden over de smaak!

Teel je vaak op dezelfde plaats je tomaten, bijvoorbeeld in een kas(je)? Dan kunnen zich ziekten in de bodem ontwikkelen, waar onderstammen tegen resistent zijn en waarbij dus enten is aan te bevelen:
voor het enten van tomaten gebruik je dit ras: 291110 Tomaat ‘Landon’. Als hulpmiddel bevelen we je deze entclips aan: 847520 Entclip 1,5 mm.

Sterke, Russische traditional! De compacte groei combineert dit ras met een vroege oogst, vrij uniek voor een “zwarte” tomaat. De flinke vruchten (300-500 g) kleuren prachtig diep kastanjebruin met rood met olijfgroene schouders. De prachtige, volle smaak is complex, intens en zalvend. Teelt in potten gaat heel goed.

Teel je vaak op dezelfde plaats je tomaten, bijvoorbeeld in een kas(je)? Dan kunnen zich ziekten in de bodem ontwikkelen, waar onderstammen tegen resistent zijn en waarbij dus enten is aan te bevelen:
voor het enten van tomaten gebruik je dit ras: 291110 Tomaat ‘Landon’. Als hulpmiddel bevelen we je deze entclips aan: 847520 Entclip 1,5 mm.

De fantastische (“hemelse”) smaak van de Brandywine, gecombineerd met de zalvend zoete eigenschappen van de zwarte tomaten (een tikje gerookte smaak zelfs) maakt dit tot een mooie, complex smakende vleestomaat. Teel ze in de kas of onder een (golfplastic) afdak. Een zogenaamd aardappelblad-type. De plant kan flink groot worden en soms komt een plant voor, dat kleinere vruchten geeft.

Teel je vaak op dezelfde plaats je tomaten, bijvoorbeeld in een kas(je)? Dan kunnen zich ziekten in de bodem ontwikkelen, waar onderstammen tegen resistent zijn en waarbij dus enten is aan te bevelen:
voor het enten van tomaten gebruik je dit ras: 291110 Tomaat ‘Landon’. Als hulpmiddel bevelen we je deze entclips aan: 847520 Entclip 1,5 mm.

De favoriet van de Braziliaanse familie van mijn kweker. Bruinzwarte platronde tot ronde vlezige tomaat. De smaak is fantastisch en het vruchtgewicht ongeveer 300 g.

Teel je vaak op dezelfde plaats je tomaten, bijvoorbeeld in een kas(je)? Dan kunnen zich ziekten in de bodem ontwikkelen, waar onderstammen tegen resistent zijn en waarbij dus enten is aan te bevelen:
voor het enten van tomaten gebruik je dit ras: 291110 Tomaat ‘Landon’. Als hulpmiddel bevelen we je deze entclips aan: 847520 Entclip 1,5 mm.

Een oud Nederlands ras, dat mooie, donkerrode vruchten met paars-zwarte zweem geeft. De smaak van deze productieve variëteit is uitzonderlijk goed: zacht, aromatisch en zoet. De vruchten zijn niet al te zwaar (150-250 g) maar we horen veel lovende berichten van ‘Oud Holland’.

Geweldige “zwarte” vleestomaat (eigenlijk donkerrood met zwarte glans) die vooral in de VS populair is en waarschijnlijk door Nederlanders zo is genoemd (maar er is een grammaticafoutje ingeslopen)... De onregelmatige vorm en de neiging om een “kontje” te vormen zullen daar wel debet aan zijn. De planten groeien flink en dragen veel en vroeg!

Een curiositeit, deze prachtige sterkgeribde, rood tot donkerbruinrode vleestomaat! De plant houdt van een droge plaats en groeit gezond tot een hoogte van 1,7-2m. De platronde, grote vruchten kunnen wel ruim 200 gram wegen! Onrijpe vruchten rijpen geoogst nog opvallend goed na.

Teel je vaak op dezelfde plaats je tomaten, bijvoorbeeld in een kas(je)? Dan kunnen zich ziekten in de bodem ontwikkelen, waar onderstammen tegen resistent zijn en waarbij dus enten is aan te bevelen:
voor het enten van tomaten gebruik je dit ras: 291110 Tomaat ‘Landon’. Als hulpmiddel bevelen we je deze entclips aan: 847520 Entclip 1,5 mm.

Prachtige historische grote vleestomaat, die opnieuw menig tomatenhart steelt… De smaak is zacht en prettig aromatisch en de kleur zeer donkerrood met zwartgroene belijning.

Teel je vaak op dezelfde plaats je tomaten, bijvoorbeeld in een kas(je)? Dan kunnen zich ziekten in de bodem ontwikkelen, waar onderstammen tegen resistent zijn en waarbij dus enten is aan te bevelen:
voor het enten van tomaten gebruik je dit ras: 291110 Tomaat ‘Landon’. Als hulpmiddel bevelen we je deze entclips aan: 847520 Entclip 1,5 mm.

Dit tamelijk onbekende ras heeft een mooie knoflooksmaak, niet te heet. Kroke is afkomstig uit het zuiden van Rusland in de buurt van de Zwarte Zee. Reken op een gemiddeld aantal van 4-6 teentjes per bol.

In 1983 vond een knoflookverzamelaar dit mooie ras in Narazeni, een dorpje dicht bij de Zwarte Zee in Georgië. De vrij grote, paars gestreepte bollen bevatten 5 – 9 bruinrode teentjes. Het ras rijpt tamelijk laat in de zomer en kan als beloning lang (tot 1 jaar) worden bewaard. Het is een zeer aromatische en geurige knoflook en is na het bakken zoet en licht kruidig van smaak. Rauw eten is tamelijk heet met smaakopbouw.

Dit Russische ras komt uit Krasnodar, een stad met zeer vruchtbare landbouwgrond, bij de Zwarte Zee. Het is een gezonde knoflook met zeer stevige smaak en fraaie rozerood geaderde schil.

Een knoflook uit de subgroep Porcelain. Het ras is afkomstig uit Krasnodar gelegen in het zuiden van Rusland in de buurt van de Zwarte Zee. De vrij grote tenen hebben een mooie knoflooksmaak, niet te heet, een zegen in de keuken! De middengrote oogst (beter naarmate de zomer warmer is) wordt door de smaak ruim goed gemaakt!

Deze langwerpige watermeloen heeft een lichtgroene tot iets grijze schil en kan wel 10-15 kg zwaar worden. Het rozerode vruchtvlees heeft een stevige textuur en een heerlijk zoete smaak. Er zitten duidelijk herkenbare, bruinzwarte zaden in de vruchten. De schil is dun en stevig, ideaal voor langdurig vervoer. In warm klimaat draagt de plant na 85 dagen.

Zwarte wortelen lijken misschien een nieuwerwetse curiositeit, maar in werkelijkheid hebben ze diepere wortels (woordgrapje) dan hun oranje neven, omdat ze zijn ontstaan in het Midden- en Verre Oosten lang voordat oranje en gele wortelen werden gekweekt. Hun paarse kleur komt van een hoge concentratie anthocyanines, die krachtige antioxidanten zijn. Veel zogenaamde zwarte wortelen zijn aan de buitenkant donkerpaars met een oranje kern, maar deze variëteit (‘Black Nebula’ of ‘Deep Purple’) is door en door diep paars, hooguit wat lichter paars.

Een typisch streekgebonden ras, groeit (bij een normale zomer) goed in ons land. De lange, vrij dunne wortels zijn donker purper, bijna zwart. Inwendig is de wortel crème tot donkergeel en de “wilde” smaak is zowel rauw als gekookt zeer gewild bij koks! Bij droogte of andere groeiremming gaan ze voortijdig bloeien, een prachtige lilaroze bloei, die een lang vaasleven heeft. Zaai dus regelmatig een paar rijtjes en bedek de grond met mulch, bijvoorbeeld het blad van de smeerwortel. Een leuk voordeeltje: de wortelvlieg laat dit ras in veel gevallen met rust!

Verwant aan Alsem. Bittere toevoeging in de keuken en gebruik van de wortel als geneeskruid.

Prachtige klimplant, die in de zomer trossen met witte of paarse vlinderbloemen geeft, gevolgd door harige peulen met 3-6 zwarte zaden. Zowel het jonge blad als de jonge peulen en zaden zijn eetbaar, in Midden Amerika worden de zaden gebruikt als surrogaatkoffie. De bonen van deze plant worden in de traditionele Aziatische geneeskunst aangewend tegen neurologische aandoeningen zoals Ziekte van Parkinson. De natuurlijke levodopa wordt in de hersenen omgezet in dopamine, en stof die de uitingen van de ZvP afremt. Deze stof is overigens ook sterk libido verhogend! Gebruik de gemalen zaden alleen onder medisch toezicht. Nog een laatste tip: de harige peulen kunnen allergie veroorzaken, gevoelige mensen kunnen beter handschoenen dragen.

Deze zeer winterharde, Chinese struik is nog tamelijk zeldzaam, wij hebben regelmatig vers zaad uit het Arboretum Kalmthout. De groei is vrij kalm, na 10 jaar zijn de struiken ongeveer 150 cm en snoeien is geen probleem. Het vijfdelige, harige blad is groot en uit witte bloeibolletjes groeien blauwzwarte bessen, die lang kunnen narijpen. De takken zijn bedoornd. In de 19e eeuw werd dit soort nog onder het Panax-geslacht gerangschikt, de bekende Ginseng (zie edepot.wur.nl) Gelukkig is deze struik veel gemakkelijker in de teelt en wordt gezien als een mildere vorm van de gewone Ginseng, werkzame componenten zijn eleuterosiden, sterolen en flavonen.

Een tropisch uitziende plant met vlezige stengels en grote lancetvormige bladeren. De bloemen zitten in lange trossen, verkleurend van groen, via wit naar roze. Na de bloei ontstaan de zwarte bessen, die oa. gebruikt worden om wijn en suikerwerk te kleuren. Het jonge blad is een lekkernij (Poke Salad). Pas op: ouder blad, wortels en de bessen zijn giftig. Hoogte 1-2 m, groeit ook op schaduwplekken.

Een tropisch uitziende plant met vlezige stengels en grote lancetvormige bladeren. De bloemen zitten in lange trossen, verkleurend van groen naar wit. Na de bloei ontstaan de zwarte bessen, die (in tegenstelling tot veel andere karmozijnbessen) rechtop blijven staan. Ze worden gebruikt om wijn, suikerwerk maar ook kleding te kleuren. Het jonge blad is een lekkernij (Poke Salad). Pas op: ouder blad, wortels en de bessen zijn giftig. Hoogte 1-2 m, groeit ook op schaduwplekken en houdt van veel voeding en vocht.

Een zeldzame, sterke heester tot kleine boom uit Noord- tot Midden-China. Na 10 jaar is de slanke struik 2,5m. Na de groengele tot witte bloei in juni ontstaan de rode naar zwart rijpende vruchtjes. Deze zijn een pittige specerij, sterker en heter dan zwarte peper. De hele vruchtjes kunnen worden meegekookt, na drogen (eventueel roosteren) en malen ontstaat een zeer sterke tafelpeper. Verder zijn voor deze plant vele medicinale toepassingen bekend, vooral op het gebied van darmaandoeningen en vochtafdrijving. De wortels worden zelfs gebruikt na een giftige slangenbeet! De planten zijn éénhuizig en zelfbestuivend, 1 plant is dus voldoende om peperkorrels te oogsten. Geef de planten een schaduwrijke, vochtige, maar wel goed gedraineerde plaats. De plant heeft stekels, die later op de bast doorgroeien tot decoratieve knobbels! Tenslotte: de plant is goed tot een decoratieve bonsai te telen! De naam: Native Americans kauwden op de schors en bessen om kiespijn te verlichten.

Dat zo’n veel voorkomende plant zo nuttig kan zijn...! Een echte smaak- en natuurlijke zoetmaker in thee (gedroogd blad), soep (jong blad), likeur en gestoofde vruchten (bloemen), gekoelde drankjes etc. Van de wortel wordt zwarte kleurstof getrokken, van de planttoppen een gele kleurstof. Van de bloemknoppen wordt een belangrijke olie gemaakt voor de parfumindustrie, de gedroogde plantendelen verspreiden een heerlijke lucht in de kamer, die niet snel uitgewerkt is.

Moerasspirea heeft een zeer lange geneeskrachtige geschiedenis: het was één van de drie meest heilige kruiden van de Druïden. De bladeren en bloemstengels zijn o.a. ontstekingsremmend, maagbeschermend en darmherstellend. Een aftreksel van de gekookte wortel schijnt effectief te zijn, bij uitwendig gebruik bij de behandeling van wonden en zweren. In de homeopathie wordt de verse wortel verdund tegen hoest, bronchitis en koorts.

Het blad lijkt wel op een rozenblad (ze zijn dan ook familie) de kleine roomwitte bloemen staan in grote hoeveelheden bij elkaar en lijken wel grote pluimen. De flinke planten (tot 2 m hoog!) houden van veel vocht, ideaal voor waterkanten en andere natte plekken. De vlinders zullen een dankbare bezoeker zijn!