De peulen zijn opmerkelijk dik, mals en zoet; ze houden deze eigenschap ook langer vast bij narijping. Deze halfhoge suikererwt heeft enige steun nodig (hoogte 80 cm) en rijpt in ongeveer 70 dagen. Tip: zaai dit peulgewas om en om met huttentut (390900) voor een natuurlijke steun.

De subtiele en elegante, citroengele tot geelgroene peultjes van ‘Opal Creek’ zijn een aantrekkelijke blikvanger in de moestuin. Deze opvallende variëteit is de eerste gele suikererwt die beschikbaar is voor tuinders. De robuuste planten (hoogte 180-200 cm) produceren uitstekende opbrengsten van peulen van 7-8 cm met een zoete, frisse erwtensmaak, die heerlijk rauw gegeten kunnen worden of toegevoegd kunnen worden aan roerbakgerechten. Ook de bladeren en scheuten van deze klimplanten zijn eetbaar en hebben een aangenaam zoete smaak.

Wat zal dat prachtig tonen op je bord... en nog zeer smakelijk op de koop toe! Met dank aan Dr. Calvin Lamborn, die tot op zeer hoge leeftijd zich heeft ingezet voor de ontwikkeling van nieuwe en betere Suikererwten (Snap Peas). Na 10 jaar noeste arbeid heeft hij een heuse paarsgekleurde suikererwt ontwikkeld, je oogst ze als het erwtje zich net ontwikkeld heeft, kort blancheren en heerlijk met schil en al opsmikkelen. De paarse kleur blijft uiteraard behouden. De 5-6 cm lange peultjes groeien aan 60 cm hoge planten, die goed zelfstandig groeien, geen steun nodig.

Dit is de rijkst dragende suikererwt, de planten klimmen tot een hoogte van 150-200 cm, de oogst is uiteraard wat later dan de lagere rassen. Deze variëteit heeft een zeer goed resistentie tegen meeldauw!

De rijkst dragende suikererwt. Vrij laat oogstbaar. Hoogte 180 cm.

Groeit in de kas of beschut buiten en kan in verschillende stadia worden geoogst: vers in groenrijpe toestand, de erwt kan dan rauw worden gegeten; droog uitgerijpt, de erwt kan dan worden geroosterd, na inweken gekookt of (en dat is het hele jaar interessant) als kiemgroente worden geteeld. Zie ook het hoofdstuk “spruitgroente”. Hoogte 60-80 cm. 'Principe' is een gekreukt- en grootzadig type. Tip: zaai dit peulgewas om en om met huttentut (390900) voor een natuurlijke steun.

ECO GETEELDE ZADEN! Groeit in de kas of beschut buiten en kan in verschillende stadia worden geoogst: 1) vers in groenrijpe toestand kan de erwt zelfs rauw worden gegeten; 2) droog uitgerijpt kan de erwt worden geroosterd of na inweken gekookt; 3) (en dat is het hele jaar interessant) als kiemgroente geteeld. Zie hiervoor ook het hoofdstuk “spruitgroente”. Hoogte 60-80 cm. 'Sultano' is een rondzadig type. 100 g is voldoende voor 10 m². Tip: zaai dit peulgewas om en om met huttentut (390900) voor een natuurlijke steun.

ECO GETEELDE ZADEN!
Een bijzondere kekererwt uit Italië, aldaar bekend als Ceci Neri. De smaak is dieper en steviger dan de lichtbruine kekererwt, je maakt er bijvoorbeeld een originele donkere soep van: Zuppa di Ceci Neri, de smaak is ongeëvenaard. Uiteraard is deze kekererwt ruim inzetbaar, bijvoorbeeld in salades... een originele verschijning! Uit Indië komt ook een zwart ras, maar de Italiaanse is nog donkerder, iets groter en beter van smaak. Je vindt ze vooral in streken zoals Puglia en Basilicata.

Dit 'oudje' uit de 19e eeuw (of ouder!) wordt ongeveer 1-1,5 meter hoog (maar bij vruchtbare grond is ook wel 1,8m bereikt), ondersteuning is nodig dus. De peulen zijn opvallend groot en vlezig met een stevig aroma, dat door veel liefhebbers als de "echte peulensmaak" wordt gekenschetst . Extra toegift tijdens de groei: de mooie, purperkleurige bloei.

Waarschijnlijk de grootste peulen, die toch nog zeer mals zijn. Dit historische ras klimt tot 180 cm en geeft na de witte bloei peulen, die 14cm lang en 3cm breed zijn. Het zaad is blank en rondzadig. Tip: zaai dit peulgewas om en om met huttentut (390900) voor een natuurlijke steun.

Een heerlijk zoet, knapperig peultje met een bijzondere verschijning: de bloei is prachtig tweekleurig blauw met purper, na de bloei ontstaan de botergele peultjes. Dit bijzondere, oude ras komt van oorsprong uit Azië. De hoogte is 150 cm (of zelf hoger bij vruchtbare grond), laat ze klimmen langs gaas. In Frankrijk bestaat/bestond het oude ras 'Jaune de Madras', dat waarschijnlijk ook ooit uit Azië is gekomen. Tip: zaai dit peulgewas om en om met huttentut (390900) voor een natuurlijke steun.

Een zeer gewild ras, niet alleen vanwege de smaak, maar ook omdat vogels er juist minder gek op zijn. De bloemen zijn prachtig violet met donkerpaars en hebben hierdoor ook een sierwaarde. De planten worden ca. 75 cm hoog, daarom is teelt langs gaas of rijshout aan te raden maar niet perse nodig. Tip: zaai dit peulgewas om en om met huttentut (390900) voor een natuurlijke steun.

Deze inmiddels al sinds 1940 in Zweden (provincie Dalarna) geteelde en aldaar aangepaste peul heeft reusachtige afmetingen en is opvallend mals en zoet! De peulen kunnen wel 3 cm en 15-20 cm lang worden aan 3 m hoge planten. De tweekleurige bloei, die voorafgaat aan de vruchtzetting is fraai violet met bruinpaars van kleur. De rijpe zaden herken je aan de grijsgroene kleur met zwarte stippen.
Een stukje geschiedenis: rond 1940 kregen Alida en Efraim Andersson zaden van deze reuzenerwt van een locomotiefmachinist, Birger Wilhelm Bergfält, in Ludvika. Toen Alida en Efraim rond 1975 verhuisden, wilden ze de peulen graag laten voortbestaan en gaven hem aan tuinman Olle Ridelius in Vassbo. Hij gaf het op zijn beurt aan de Sesame-vereniging. Hoe de machinist, die leefde tussen 1890 en 1945, aan de zaden kwam, is moeilijk te zeggen, maar er bestaan al sinds de 19e eeuw verschillende soorten reuzensuikererwten.

Kijk ook op dit YouTube filmpje: www.youtube.com

Een heerlijk, extra fijn peultje met een lange Nederlandse kweekhistorie. Waarschijnlijk voor het eerst rond 1870 in Steenwijk geteeld (herkomst onbekend) en vervolgens van 1917-1970 in Twello vermeerderd door familie Lugtmeijer. Het peulgewas is ongeveer 60 cm hoog, roodbloeiend en iets kreukzadig. Oogst ze op pinkgrootte, draadje afhalen: een echt zoet peultje, heerlijk met worteltje… Tip: zaai dit peulgewas om en om met huttentut (390900) voor een natuurlijke steun.

Nieuwe ontwikkelingen in de peultjesteelt! De bloemen hebben een fraaie dubbelkleur: wijnrood met lichtlila tot witte vlag, een sier voor de tuin! Voor je eigen vermeerdering moet je wel blijven selecteren op de meest zuivere kleur, het ras is nog jong en moet nog wat “uitmendelen”... De stevig groeiende klimmer geeft een hoge productie van heerlijk malse, groene peulen! In de VS noemen ze dit ras “hyper-tendril” (semi-bladloos), dat betekent dat de planten zeer veel rankjes maken in plaats van blaadjes, die je eventueel kan oogsten om ze heerlijk door de sla te mengen! ‘Magnolia’ belooft een blijvertje te worden en werd ontwikkeld door Alan Kapuler PhD.

Op zoek naar zeer zachte peulen: hier zijn ze, groot en boterzacht! De oogst is vroeg en de plant is halfhoog (90cm) en verdient een laag steuntje. Tip: zaai dit peulgewas om en om met huttentut (390900) voor een natuurlijke steun.

Dit is een van de grootste peulen, die toch nog zeer mals zijn. Dit historische ras klimt 100-140 cm (enige steun vereist) en geeft na de witte bloei peulen, die 10 cm lang en 2,5 cm breed zijn. Het zaad is blank en rondzadig. De kweker is Dr. James Baggatt van de Oregon State University.

Een van de vroegste klimmende peulen, geef ze steun van gaas (groeihoogte 120-140 cm). Dit oude, betrouwbare ras geeft een goede opbrengst van malse peultjes. Tip: zaai dit peulgewas om en om met huttentut (390900) voor een natuurlijke steun.

Uit een kruising tussen de goudgele en paarse peultjes ontstond deze prachtige roodpeulige peul. Een beauty als de zon erdoorheen schijnt, de plant heeft grote groeikracht en wordt (op de klei) wel 2 m hoog met een flinke oogst aan malse, fraaie peultjes.

Het kon niet uitblijven: de eerste prachtig paarse peultjes zijn een feit! De kleur wordt veroorzaakt door Anthocyaan, een antioxidant, die bijvoorbeeld de paarse kleur aan blauwe druiven geeft (de peul is genoemd naar de druif ‘Shiraz’) en de herfstkleuren van bladeren. Maar ook rodekool, aubergines, bramen, druiven en kersen bevatten deze natuurlijke, gezonde kleurstof, bekend onder E163.
Het heeft ruim 10 jaar geduurd om dit prachtige resultaat te bereiken! Rauw blijft de kleur uiteraard het best in stand, na kort roerbakken blijft de kleur redelijk behouden. Na koken worden de peulen donkergroen, een boeiend te volgen proces, dat voor kinderen ook heel leuk is: “toverpeultjes”!
Een niet te versmaden extraatje is de prachtige bloei: lichtlila met bloedrood, ideaal voor de sierlijke moestuin dus. De planten worden 90-150 cm hoog, afhankelijk van vocht en vruchtbaarheid van de grond. Tip: zaai dit peulgewas om en om met huttentut (390900) voor een natuurlijke steun.

Een show-stopper: een tweekleurig peultje! De peultjes zijn groen met roze blos en de bloemen hebben een fraaie dubbelkleur: wijnrood met lichtlila tot witte vlag. Voor je eigen vermeerdering moet je wel blijven selecteren op de meest zuivere kleur, het ras is nog jong en moet nog wat “uitmendelen”... De stevig groeiende klimmer geeft een hoge productie van (niet alleen fraaie maar ook) heerlijk malse peulen! In de VS noemen ze dit ras “hyper-tendril” (semi-bladloos), dat betekent dat de planten zeer veel rankjes maken in plaats van blaadjes, die je eventueel kan oogsten om ze heerlijk door de sla te mengen! ‘Spring Blush’ belooft een blijvertje te worden en werd ontwikkeld door Alan Kapuler PhD.

Geeft een vroege oogst van malse peulen. Groeit zonder steun (± 50 cm) maar wordt dan in vruchtbare grond wel wat rommelig. Tip: zaai dit peulgewas om en om met huttentut (390900) voor een natuurlijke steun.

Een historisch, middelvroeg ras, dat tamelijk laag blijft (50 cm). De oogst van de malse en heerlijk zoete peultjes is groot! Pluk ze met een lengte van 5 cm, dan zijn ze het smakelijkst en nog draadloos. Dit ras is resistent tegen Fusarium oxysporium, een beruchte schimmel. Tip: zaai dit peulgewas om en om met huttentut (390900) voor een natuurlijke steun.

ECO GETEELDE ZADEN! Een historisch, middelvroeg ras, dat tamelijk laag blijft (50 cm). De oogst van de malse en heerlijk zoete peultjes is groot! Pluk ze met een lengte van 5 cm, dan zijn ze het smakelijkst en nog draadloos. Dit ras is resistent tegen Fusarium oxysporium, een beruchte schimmel. Tip: zaai dit peulgewas om en om met huttentut (390900) voor een natuurlijke steun.

Een ideaal “Klein Duimpje” onder de peulfamilie. Ideaal voor potten, verhoogde plantenbedden (square meter gardens) of gewoon voor een klein plekje in de tuin. De planten worden slechts 40-50 cm hoog en geven een rijke oogst aan heerlijke zoete peultjes. Tip: zaai dit peulgewas om en om met huttentut (390300) voor een natuurlijke steun.
Via Ruurd Walrecht kregen we deze mooie, vroege peul. We houden het ras in stand en verpakken kleine zakjes voor onze klanten om deze eventueel ook verder te vermeerderen.
Ruurd schreef mij: Låg Tidig Sockerärt heb ik oorspronkelijk van het CGN (genenbank in Wageningen). Het is een ras van Hammenhög, een Zweeds veredelingsbedrijf vergelijkbaar met dat van Mansholt indertijd. “Låg” omdat het een laag gewas is voor in de koude bak, “Tidig” omdat het een heel tijdig (= vroeg) ras is. Een peultje heet in het Zweeds sockerärt. Dit ras is paarsbloeiend en kan meer koud weer weerstaan dan een witbloeiende. Ik pas het samen met Venlose Bak doperwt in mijn teelplan voor in de bak omdat ze allebei zo laag zijn en niet tegen het glas aankomen. Voor de voor- en tussenteelt van augurken en vroege wortelen zijn ze ook heel geschikt.

Dat belooft wat: erwten oogsten van een winterharde struik! De struik heeft fraai geveerd blad en vrolijke gele bloemen, waarna de eetbare peultjes en daarin de kleine zaden ontstaan. Zowel de jonge peultjes (kort koken) als het rijpe zaad (tot gaarheid koken) kunnen worden gegeten en doen qua smaak sterk aan erwten denken. De hele plant wordt in de Chinese geneeskunst gebruikt als behandeling tegen borstkanker e.a. toepassingen. Uiteraard is de toepassing geheel voor eigen verantwoordelijkheid! De struik houdt van goed gedraineerde grond en absoluut volle zon. Zonder snoeien groeit de struik flink uit tot een kleine boom van 6 m, snoeien of oppotten kan deze groei goed beperken.

De nakomelingen van deze paarse frambozen geven een waaier aan planten waaruit je zelf je lekkerste variëteit kunt selecteren na een paar jaar. De meeste zullen paars terugkomen: heerlijke, sappige vruchten en in de zomer oogstbaar!

Een fantastische orangerieplant met enorme groeikracht! Op een hoogte van 2-3 m (met dikke stengels) gaat de plant rijk bloemen met trossen lilaroze pijpvormige bloemetjes. Na de bloei ontstaan schitterende donkere bessen, die goed te eten zijn! Alleen de naam doet denken aan een fuchsia... Geef ze een grote pot en een plek in de zon of halfschaduw, zeer voedzame grond en op tijd water wordt erg gewaardeerd... regelmatig snoeien mag overigens ook, als je de plant te hoog of niet vol genoeg vindt. De plant kan slechts een klein nachtvorstje hebben, zet deze dus op tijd vorstvrij, de plant groeit van oorsprong in Zuid-Mexico tot Panama.

Een Aziatisch familielid van onze Gagel. Deze kleine boom is al minstens 2000 jaar in cultuur in Azië en heeft zelfs economische handelswaarde. Bij ons is de teelt in potten succesvol. Er zijn mannelijke en vrouwelijke planten, houd dus enkele planten bij elkaar om in elk geval vruchten te krijgen. Na de ontwikkeling van laurierachtig (dus stevig) blad volgt de bloei en vruchtzetting na enige jaren. De vruchten zijn prachtig dieprood en 1,5-2,5 cm in doorsnee met een fijne, rond gebobbelde oppervlakte en 1 pit in het centrum. De smaak is friszuur; het gebruik is: vers, gedroogd, ingeblikt of ingelegd in likeur of ander alcohol. Net als de Europese Gagel levert de bast een gele kleurstof.

Ronde, witte of lichtgroene vruchten ter grootte van een tomaat, na de witte kleur rijpen de vruchten naar geel, maar je oogst ze onrijp. De bittere smaak wordt slim benut in Indische of Surinaamse gerechten. Het glanzende blad is bijzonder populair en heet Gboma. Vooral het jonge blad wordt gebruikt om gerechten in te rollen, vervolgens stomen of frituren. In alle landen van midden Afrika (west, midden en oost) is deze “spinazie” geliefd en wordt als bittere lekkernij gegeten. Teelt in kas of beschut buiten.

Het leuke (en mooie!) trosje met witroze bloemetje met het iets driehoekige zachte blad wekt al nieuwsgierigheid. De jonge vruchten zijn eetbaar als okra: fijn snijden en in de soep als gezond bindmiddel, zeer jong bij de augurkjes als zuurtje; de rijpe vruchten bevatten eetbare zaden, die je rauw of gekookt kan eten en waar ook een fijne olie uit geperst wordt. Tenslotte kan een zwarte kleurstof gewonnen worden uit de zaadlijsten.
Als dit Mexicaanse kruipplantje zijn rijper wordende, grillige en gespleten vruchtjes laat zien, dan slaat de verbazing toe! Rank en krom als een gemzenhoorn en gedroogd nog griezeliger! De plant doet het ook in een flinke pot, geef ze een warm en vochtig plekje.

Dit winterbestendige familielid van onze worteltjes bloeit fraai met gele schermbloemen vergelijkbaar met Dille en Venkel. De eetbare bloemen zijn sterk op de vaas! Meng de bloemen (zonder de hoofdstengel) door salade of roerbak ze kort zoals broccoli. De totale hoogte van de (bloeiende) plant is 50-100 cm, de bloei valt in mei-juni. Geef ze een zonnige tot halfbeschaduwde, vochtige plaats. De planten zijn meestal vrij van enige aantasting, de vlinders zijn er dol op. De wortel wordt voor geneeskrachtige werking aangewend, zie internet.

Een nieuwe aanwinst in de fruittuin: zoetzure, zachte bessen aan sterke, vorstbestendige planten. Uit de Chinese traditie (die nog springlevend is!) een veelgebruikte plant: de bessen en wortels beloven veel gezond makende en gezond houdende werkingen. De plant groeit met lange takken, die steun nodig hebben (net als bramen) en ook lange doorns bezitten. Zet ze zonnig of half beschaduwd op een voedzaam en niet te natte plaats, ze groeien gemakkelijk en zijn zeer vorstbestendig. Bronnen vermelden dat de vruchten zeer goed zijn voor de ogen vanwege het hoge Caroteengehalte. Planten zijn zelfbestuivend, dus 1 plant is voldoende voor vruchtzetting. Tenslotte nog enkele toepassingen in de (Chinese) keuken: In rijstepap, in soepen, met kip, in de wok, voor een gezonde kruidenthee, men maakt er wijn of bier van en de jonge scheuten worden als spinazie gekookt. Verder wordt er rechtstreeks sap uit geperst voor een gezond makende sapdrank. Maak er echter geen dagelijks drankje van, want overdaad schaadt.

Deze grappige, zeer onbekende vrucht groeit aan een vrij compacte boom, die je goed als plant-in-pot kan houden. In de zomer naar buiten en ‘s winters in de kamer. Na enkele jaren groei wil de plant al bloeien met fraaie, bolronde bloeitrossen. De ronde vruchten zijn 5-10 cm in doorsnee en hebben de kuiltjes van een golfballetje. De unieke smaak doet denken aan een appel met de textuur van een peer. De plant of boom groeit in West-Afrika en houdt van veel water. De vruchten worden niet commercieel geteeld, maar wel op lokale markten aangeboden, zeer geliefd bij de bevolking (en veel dieren) waar de plant in het wild groeit.

De bakermat van deze interessante kamer- en kuipplant ligt langs de Middellandse- Zee. Ginds een kleine boom, hier uitgegroeid tot een flinke volle plant, die ongesnoeid wel 1,5-2m. hoog kan worden. De massa's glimmend groene blaadjes en de feloranje trompetvormige bloemetjes maken de plant tot een opvallende aanrader. Door insectenbestuiving groeien de bloemetjes uit tot heuse granaatappels.

De bakermat van deze interessante kamer- en kuipplant ligt langs de Middellandse Zee. Ginds een kleine struik, hier uitgegroeid tot een compacte, flink volle plant van 50 cm hoog. De massa's glimmend groene blaadjes en de feloranje trompetvormige bloemetjes maken de plant tot een opvallende aanrader. Door insectenbestuiving groeien de bloemetjes uit tot heuse granaatappeltjes. Deze mini-granaatappel is ook heel geliefd bij bonsaikwekers.

De compacte planten van dit familielid van de Blauwe Bes geeft na de schitterende, witte bloei een overvloed aan groengele bessen. De smaak is pittig aromatisch, richting tomaten. Niet voor rauw gebruik, maar eventjes roerbakken of maak er een heerlijke sap, jam, konfjit of saus van. De Blauwe Bes vindt u overigens onder nr. 030000.

Guave is een heerlijke, geurige vrucht, rijk aan vitamines. We bieden planten aan, afkomstig van zaad, dus de vruchtgrootte (4-12 cm) en kleur kan variëren per plant. Ze worden rijp of onrijp gegeten. Het blad werkt stoppend. Geniet ook van de kleine, witte bloemetjes. Ze hebben sierlijke, lange meeldraden. Een sterke kuipplant, die bij vorst het beste in de schuur of (koel) naar binnen kan. De planten kunnen na 2-8 jaar gaan bloeien en vrucht dragen.

Guave is een heerlijke, geurige vrucht, rijk aan vitamines. Uit zaad kweek je planten met variatie in vruchtgrootte (4-12 cm) en kleur. Vruchten worden rijp of onrijp gegeten. Het blad werkt stoppend. Geniet ook van de kleine, witte bloemetjes. Ze hebben sierlijke, lange meeldraden. Een sterke kuipplant, die bij vorst het beste in de schuur of (koel) naar binnen kan. De planten kunnen na 2-8 jaar gaan bloeien en vrucht dragen.

De wortels van dit zeer oude cultuurgewas worden gegeten als schorseneren en smaken naar asperge en oester. Gebrand leverden ze in schaarse tijden het zogenaamde koffiesurrogaat (evenals pastinaken). De blauwpaarse samengestelde bloemen aan de 1 meter hoge plant openen zich bij warm zonnig weer alleen 's ochtends (foto www.genster.nl van René Vonk). Zaaien: maart-mei, oogstbaar: oktober-februari, vorstbestendig. 2 gram is voldoende voor 1,5 m2.

Alle delen van deze (hier en daar algemeen voorkomende) wilde plant zijn eetbaar. De lintbloemen (“bloemblaadjes”) door de sla, de wortel kort in de roerbakpan en vooral het jonge blad is heerlijk mals en zacht van smaak door de salade. In het voorjaar loont het om de planten bij de eerste groei te bleken, net als molsla, voor een extra mals effect. De bloemen lijken wat op onze paardebloem, maar is hoger (40-120 cm hoog). Het bladrozet staat aan de basis van de plant.

Een bijzondere vrucht uit Vietnam, in de tropen meerjarig, al meteen opvallend door de prachtige bloei, daarna gevolgd door heldere, oranjerode vruchten. Die kleur ontstaat als gevolg van het rijke gehalte aan bètacaroteen en lycopeen. Doordat er vrouwelijke en mannelijke planten ontstaan, kan je het beste 4 of 5 planten door elkaar laten groeien om zeker te zijn van vruchtzetting.
Meestal zijn de vruchten rond of langwerpig, ongeveer 13x10 cm, bedekt met kleine stekels. Bij het rijpen veranderen ze geleidelijk van kleur, van groen naar geel, oranje en uiteindelijk rood. Wacht tot de vruchtjes lekker zacht worden, ze zijn dan op zijn lekkerst, hoewel ze in India juist ook onrijp als groente worden gekookt of geroerbakt.
De smaak is mild van smaak met een bittertje en stevig, geel vruchtvlees, binnenin zitten de eetbare zaadjes in een felrood (eetbaar) zaadmembraan. Dit rode zaadmembraan wordt traditioneel gebruikt om kleefrijst rood te kleuren (meekoken).
Het jonge blad wordt geblancheerd en met chilisaus als snack gegeten, of gewoon in de soep meegekookt. Omdat de plant meerjarig is, kan je ze in grote potten vorstvrij overwinteren of een flink winterdek in de tuin geven.
Het is niet verwonderlijk dat de vrucht veel gebruikt wordt in traditionele geneeskunst, want de vrucht bevat veel gezonde onderdelen, naaste de bètacaroteen en lycopeen noemen we: een hoge concentratie linolzuur (omega-6) en omega-3-vetzuren.
We kunnen nog veel meer toepassingen noemen speur maar eens op internet!

Dit zwartzadige familielid van de Mosterd komt veelvuldig in het wild voor in Nederland. Als je deze een keer zelf zaait, dan herken je deze beter in de natuur! De jonge blaadjes zijn heerlijk pittig door de sla en het oudere blad kan je roerbakken. De bloemetjes en bloemknoppen (als broccoli) zijn uiteraard ook eetbaar (rauw of na kort blancheren) en de oliehoudende zaden kan je persen tot mosterd. De bloemen worden graag bezocht door bijen en hommels!

Prachtig, fijngenerfd, langwerpig blad heeft deze “historische” sla. Al minstens 400 jaar is deze oude groente in cultuur. Jong snijden, vol met vitamine C, een aanvulling op uw gemengde salade! De gelijkenis met Zeekraal (qua smal en uiterlijk) is opvallend! De plant is winterhard en meerjarig.

Een van de lekkerste rozenbottels komt van de Hondsroos. Deze wilde roos werd in de antieke geneeskunde gebruikt tegen hondsdolheid, vandaar de naam. Geef ze een zonnige plek op liefst kalkrijke grond, ze bloeien eerst met witte tot lichtroze bloemen, die graag door bijen worden bevlogen. Als je de bottels laat zitten hebben de vogels (koperwieken, kramsvogels e.d.) een lekker hapje in de winter. Een haag van de Rosa canina is zeer diefveilig, de struiken worden flink groot en hebben scherpe dorens.

Een onbekend plantje met eetbare blaadjes en vruchtjes!
De hottentotvijg is een plant uit de ijskruidfamilie (Aizoaceae). De plant is ingevoerd vanuit Zuid-Afrika en is nu in veel Europese landen te vinden, vooral aan de kust. Verschillende verwante soorten komen ook in Europese kustgebieden voor.
Het is een kruipende plant die zich flink kan uitspreiden. Zo worden kussens gevormd van 25-30 cm hoog. Ze komen voor op rotsen, kliffen en zandgrond en voorkomen erosie! Het 10 cm lange blad is heldergroen, succulent en driekantig.
De fraaie roze (soms gele) bloemen rijpen af tot vlezige doosvruchtjes, die (mits geheel rijp) een lekkernij zijn: spannend slijmerig (als een oester) en zoetzuur. Je kan de vruchtjes ook drogen, meer info vind je hier: www.greenidiom.com
Medicinaal wordt de plant aangewend tegen bacterieziekten en (wellicht) preventief tegen kanker.

Een interessante boom voor de (sub)tropen, dus in ons klimaat alleen in potten te telen! Het jonge blad en de jonge scheuten worden in Thailand en Indonesië als groente gegeten. In de Hindoecultuur worden de oudere (aromatische) bladeren gebruikt als offergeschenk voor de god Shiva. Hierom wordt de boom in India in tempeltuinen aangeplant. Oudere planten kunnen vruchten krijgen, wel even geduld oefenen... Deze hebben een houtige bast, dus even een klap met de hamer geven. Het warmgele, sappige en zeer zachte vruchtvlees is aromatisch, zoetzuur en zeer smakelijk!

Een waterplant, die zich thuisvoelt aan de oever of in ondiep water, de thuisbasis is langs kreken van Noord-West Amerika. De bladstelen zijn smakelijk en kunnen geschild zowel rauw als (kort) gekookt worden gegeten. De smaak is fris zuur en iets zoet, naar het blad toe wat steviger van smaak. Gebruik jonge stengels! Vóór de bladgroei ontstaat de roze bloei op lange, kale stengels waarna de ronde en gegolfde, zeer decoratieve bladeren een imposante plant vormen: prachtig spiegelend langs de waterkant. In de herfst kleurt het blad roodbrons. De plant kruipt en breidt zich uit met bovengrondse wortelstokken, de zgn. rhizomen. Zowel zon als schaduw is oké, als het maar vochtig is. Bloeitijd april-juli, afhankelijk van de standplaats.

Een telg van een groot kruidachtig besdragend geslacht: en een tamelijk lekkere! De ruim 1m hoge planten bloeien met zuiver witte bloemen met spitse bloemblaadjes (typerend voor dit hele geslacht). Na de bloei ontstaan donkerpurperen, bijna zwarte bessen, ze lijken op bosbessen. Het witte vruchtvlees heeft smaakkenmerken van de druif, maar ook van de tomaat! Eet ze rauw, gedroogd maar ook in jam. De planten houden van humeuze, vochthoudende grond. Betrekkelijk zeldzaam aangeboden.

Leuk om de plant te leren kennen van deze fraaie vrucht! De groen tot lichtpaarse schil licht zit als ovalen schubben rondom de vrucht. Het vruchtvlees is wit en romig met veel (oneetbare) zaden. De smaak is uniek, maar doet denken aan ananas en aardbeien. De oorsprong ligt in Zuid-Amerika (Peru, Ecuador, Colombia, Bolivia en Chili) en groeit daar op 1000-2000 m hoogte. De teelt in potten is in Nederland experimenteel, ruim vorstvrij overwinteren.

Dit is een vrij onbekende groente, die gewoon in het wild groeit in Japan en heet daar Gagaimo. Het jonge blad is rauw en gekookt eetbaar, de jonge vruchtjes ook rauw of ingezuurd. De verdikte wortel kan gekookt worden als aardappels. Tevens zijn veel medicinale werkingen beschreven. De plant groeit snel en is klimmend. De in trosjes groeiende, lichtlila bloemetjes zijn wonderschoon: geheel gevuld met kleverige haartjes. Met enige bescherming blijft de plant overwinteren, andere bronnen melden dat ze zelfs veel vorst verdragen.

Deze veelzijdige struik (of kleine boom) bloeit prachtig met seringlila bloemen. De bloei is vroeg, voordat het blad ontwikkelt. De hartvormige of niervormige, grijsgroene blaadjes zijn ook een sieraad, ze kleuren in prachtig warme tinten in de herfst voordat ze afvallen. Vlinders en bijen zijn dol op de bloemen, maar ook de mens heeft er iets aan: de knoppen zijn eetbaar (en in te maken) als kappertjes, de bloemen zijn eetbaar en hebben een frisse citroensmaak. De onrijpe peulen zijn kunnen worden geroosterd en de zaden zijn gekookt eetbaar. Een ideale plant dus in de permacultuur!

Hoewel vooral bekend als vezelgewas, is jute met name in Egypte en Sudan de belangrijkste bladgroente. Ook vrijwel overal in de tropen worden de jonge vitamine-, calcium- en ijzerrijke bladeren van jute gegeten. Het milde, zachte blad dikt heerlijk uw soep aan of is een lekkere aanvulling in salades. Het overschot aan bladeren kunt u drogen voor een winterstamppot.
MOMENTEEL KUNNEN WE ALLEEN AAN DUUR ZAAD KOMEN. GEBRUIK ENKELE PLANTEN OM ZELF ZAAD TE VERMEERDEREN.

Van oorsprong groeit deze kleine boom in Zuidelijk Afrika, waar deze heel populair is als straatboom. Na de witte, uitbundige bloei ontstaan de pruimvormige vruchten, die een heerlijke jam opleveren. Een goede wijn maak je er ook van... De bast is een populair medicijn tegen huidziekten. Het blad is lang en samengesteld, d.w.z. het lijkt net of de hoofdbladnerf een steel met afzonderlijk blad is. De bladkleur is donkergroen en door de typerende structuur doen de bladeren wat “knisperig” aan, een fraaien kamerplant, die ‘s zomers lekker naar buiten kan.

De kakipruim komt steeds meer onder de aandacht, tropische en winterharde soorten hebben we inmiddels in ons sortiment. Deze kleine tot middelgrote fruitboom is bij ons geheel winterhard. Opvallend is de prachtige herfstkleur van het blad, zodat de boom in elke tuin goede sier maakt. Op oudere leeftijd is de mooie kurkbast een opvaller. Vanwege 2-huizigheid zijn meerdere bomen nodig voor vruchtzetting, die overigens al na 6 jaar kan plaatsvinden. De rijpe, ronde, oranjerode vruchten kunnen heerlijk uit de hand worden gegeten en bevatten veel vitamine C. Het vruchtvlees is lekker als compôte en van de bladeren wordt een heilzame thee getrokken. Tenslotte zijn de geroosterde zaden geen onverdienstelijke (surrogaat)koffie.

De rijpe, kleine vruchten zijn rood en vaak ovaalrond. De smaak is heerlijk zoet en zacht van textuur, mits zo rijp mogelijk geplukt, laat ze gerust de hele herfst aan de plant zitten! Uiteindelijk wordt het een grote struik, die zeer winterhard is. De teelt in potten is ook zeer succesvol, ik zie zelfs mooie bonsai’s voorbij komen. Kweek minimaal 3 planten op, want er moet een mannelijke en vrouwelijke plant samen opgroeien voor een goede bestuiving.
In droge zomers extra water geven en mulchen, de plant kan slecht tegen droogte.

Een redelijk vorstbestendige (kleine) boom, die ook goed in de pot groeit. Het blad is donkergroen en glanzend. In de herfst, voordat het blad valt, kleurt deze prachtig goudgeel. Uit de kleine, groene bloesem ontstaan oranje-gele vruchtjes van 1-2 cm doorsnee. Deze rijpen in een goede zomer bruinrood na en zijn eetbaar! Dios Pyros betekent letterlijk “godenpeer”: goed (over) rijp smaken ze goddelijk lekker! In Zuid-Europa worden ze veel gedroogd en doen dan aan dadels denken.

Een vreemde verschijning! Langwerpige vruchten, 20x10 cm, lichtgroen van kleur, tot zover nog betrekkelijk saai. Het boeiende van dit ras zijn de talloze wratten over de hele vrucht verspreid. Het blad heeft een speciale sterke geur.

Een prachtige, donkergroene vrucht met lichtgroene aders. De vorm is die van een (soms iets hoge) appel. Dit snelrijpende soort is zeer apart en hard van schil.

De perfecte flesvorm in een bijna witte kleur: een platronde buik met smalle hals. De totale hoogte van de vruchten is ongeveer 15 cm. Zeer jong geoogst zijn de vruchten eetbaar en worden Lauki genoemd.

Een dikbuikige flesvorm, lichtgroen van kleur, aan de dikke buik zit een smal toelopende hals. Het traditionele model om een vogelhuisje van te maken. 20-30 cm lang en 15-20 cm buikdikte.

Deze platte kalebas uit Corsica is glad en afgerond. Om een idee van verhouding te krijgen: 20 cm in doorsnee en 10 cm dik. Een soort dienblad dus! Laat zich ook goed drogen.

De bolle buik (10cm doorsnee) gaat geleidelijk over in een lange hals (tot 30cm). De kleur is middengroen, vaak met witte vlekken.

Een vroege, vruchtbare hybride, cylindrisch van vorm, 20x10cm. Virusresistent en meeldauwtolerant. De vruchten passen in de Aziatische-, Afrikaanse- of Zuid-Amerikaanse keuken. Niet daglengte gevoelig. (Pu of Lauki).

Een dikbuikige flesvorm, lichtgroen van kleur, aan de dikke buik zit een smal toelopende hals en daarboven een kleiner buikje. Afmeting 20x30 cm

Deze kogelronde, glimmende gladde kalebas is lichtgroen van kleur. Bushel betekent “schepel” = een oude inhoudsmaat van 10 liter. Dat klopt aardig; deze vrucht heeft een diameter van 30-40 cm en weegt dan rond de 10kg. Als je je verdiept in het kweken van kampioenvruchten dan lukt het om een Bushel van 60-70 cm in doorsnee te kweken, die wel 50 kg kan wegen, dat zijn meerdere bushels!
Sonja Vanhecke stuurde ons fraaie foto’s hoe zij een verse vrucht droogt, schoon schraapt en tenslotte beschildert en bewerkt tot een prachtig eindproduct!

Deze enorme lange kalebas heeft vaak de vorm van een knots of honkbalknuppel. Het gewicht kan wel oplopen tot 6-8 kg met een lengte van 1m, en de vrucht is middelgroen. Goed rijp geoogst kan dit soort worden gedroogd en is dan onbeperkt houdbaar. Jong (40cm lang) wordt de vrucht gegeten. (Pu of Lauki). De jonge scheuten van fleskalebassen zijn een delicatesse in de Italiaanse keuken en heten “Tenerumi”.

Een kalebas, die alle lengtewedstrijden wint! Kikinda Competition is de naam van deze kalebas, maar ook een jaarlijks pompoenfestijn in Kikinda, een dorpje in Oost-Servië. De kalebasvruchten zijn lichtgroen, zeer slank en kunnen bij optimale groei een lengte van (ruim) 2 m bereiken. Voor rechte vruchten moet je dus de plant heel hoog (het liefst in de kas) laten groeien. Als de planten langs de grond ranken, dan krijg je een kronkelende slang... Tip als je (ruim) voldoende vruchten hebt: heel jong geoogst eet je de vruchten als courgette en half rijp kan je ze oogsten als Lauki.

Deze slanke schoonheid heeft een bolvormig vruchtlichaam van 25 cm diameter en een lange slanke hals van wel 150-180 cm lang! Het Nederlands record stond in 2012 op 330 cm (Arnold Horde, Leerdam)! Als de vrucht hangt wordt de hals extra lang. De plant rankt ijverig, meters lang met hartvormig, groengrijs blad.

Door de populariteit van het ras ‘Swan’ of ‘Dolphin Maranka’ sluipen er afwijkers in. Onze kweker heeft enkele “strains” zuiver gekweekt, waaronder deze extra grote, donkergroene uitvoering. De typerende decoratieve huidplooien bedekken de buik.

Nee, het is geen ziekte, die (decoratieve!) wratjes, die soms dicht bij elkaar, soms verspreid op de vrucht prijken. De vorm is als een grote peer (25x15 cm) in een olijfgroene kleur.

Vrij kleine fleskalebas... Een dikbuikige flesvorm, lichtgroen van kleur, aan de dikke buik zit een smal toelopende hals en daarboven een kleiner buikje. Afmeting 15x20 cm

Een van de kleinste fleskalebasjes... Een dikbuikige flesvorm, lichtgroen van kleur, aan de dikke buik zit een smal toelopende hals en daarboven een kleiner buikje. Afmeting 10x15 cm

Naast een traditionele hoofdtooi zijn veel oorspronkelijke (mannelijke) bewoners van Nieuw- Guinea gewend om hun penis te tooien en bedekken met een gedroogde kalebas. Deze originele kledij wordt voornamelijk gedragen gedurende ceremonies.
De kalebas die we hier aanbieden heeft de ideale vorm voor de peniskoker, ook wel Koteka of Horim genoemd, het zaad is origineel afkomstig uit Nieuw-Guinea en daarna door onze kweker vermeerderd.

Deze enorme kalebas (met enorm veel namen!) heeft bij klimmende teelt de vorm van een reuzenknots. Kruipend groeien de vruchten in bochten of kronkels, als een dikke slang. De lengte van deze lichtgroene imposante vruchten kan wel 150 cm worden en de dikte 5-15 cm. Jong (30 cm lang) wordt de vrucht gegeten en staat dan bekend onder de naam Lauki. Onder die naam vind je interessante recepten op internet. Als het natter en kouder gaat worden (oktober) moet de oogst binnengehaald worden. Rijpe vruchten drogen langzaam in, veeg steeds de schimmel weg, zodat de vrucht zijn vocht kwijt kan en niet gaat rotten. Geheel gedroogd zijn de “slangen” lichtbruin en kunnen dan geschilderd worden.

Prachtige, peervormige kalebas met donkergroene huid en lichtgroene spikkels. De vruchten zijn eetbaar in onrijpe toestand, net als courgettes.

Het parmantige van een pinguïn komt precies terug in de vorm van deze fleskalebas: langwerpig dik met een krom halsje (de kop). Leuk als decoratie aan de waterkant!

Fraaie lange nek tot wel 50 cm met een buikje van 30 cm, typerend eindigend in een puntje. Als je de planten klimmend teelt, dan krijg je kaarsrechte nekken, anders gaan deze kronkelen... De kleur is lichtgroen, de vruchten zijn goed te drogen.

Donkergroene kop-en-buik met in de breedte lichtgroene strepen en vlekken. Bij kruipende groei vormt de vrucht de vorm van een zwaan. Klimmend ontstaat een lange smalle nek met buik en kop.

De donkergroene buik heeft decoratieve huidplooien, die als oorschelpen uitsteken. De lange nek (vooral bij klimmende groei) geeft de vrucht een rank uiterlijk.

Een echte 'waterdipper' zoals de 'Birdhouse', lichtgroen van kleur, een buik van 15 cm doorsnee. Het verschil met de anderen zit hem in de dunne hals van ongeveer 20 cm lengte, die bij kruipende teelt decoratief gebogen is.

Een peer in de puberteit... de lichtgroene, peervormige kalebas is geheel bezet met wratten! Sier en decoratie, hier helpt geen zalfje tegen.

Geen keus kunnen maken uit ons grote sortiment fleskalebassen? Neem dit mengsel van allerlei vormen en afmetingen.

Een bijzondere kalebas van een apart geslacht. De naam zegt het al: deze soort krult en kronkelt wel 200 cm lang! Teel ze in de kas voor recordlengte. De kleur is groen met soms lichte strepen, na rijping verkleuren ze helderrood!

Een boeiend geslacht, die tropische heesters tot bomen bevat. De kaneelappel vormt een kleine boom en groeit in een pot uit tot een flinke plant. De vruchten zijn zeker de smakelijkste van dit geslacht! De teelt vindt inmiddels wereldwijd plaats, ook in de subtropen. Een poging om vruchten aan de kuipplant te kweken wordt hoogstwaarschijnlijk wel beloond. De vrucht is eigenlijk een samengestelde kluwen van vruchten. Het pulp is cremewit, zeer zacht, sappig en zoet-aromatisch van smaak. Let op: de pitten kunnen giftig zijn!

Een familielid van de tomaat met een bizarre naam! Vroeger, toen er nog kanibalen op de Fiji-eilanden woonden, werd het verhaal door de botanicus B.C. Seeman opgetekend (in 1864) dat mensenvlees samen met 2 kruiden toch echt met de saus van deze vrucht moest worden bereid om appetijtelijk te zijn… We zijn niet van plan het uit te testen. Ondertussen is het weer een interessante vruchtgroente: gezonde blad-groei met volop vruchten van 4cm ∅. De smaak is iets bitterder dan onze gewone tomaat, ideaal voor roerbakken of koken dus. Het blad is overigens ook eetbaar. Hoogte van deze bossige plant: 1-1,5m.

Vanwege de gezonde groeikracht wordt deze Australische wilde plant graag gebruikt als onderstam cq. veredeling voor Aubergines. Laat ook zeker een aantal planten doorgroeien tot de geweldig sierlijke planten, die als kuipplant jaren meekunnen. Bij regelmatige snoei ontstaan jaarlijks planten van 1-2 m met fraai ingesneden (handvormige) bladeren en talloze violetblauwe bloemen met oranjegeel hartje. Uiteindelijk groeien hieruit sierlijke trosjes met 2 cm grote vruchtjes, die zowel rauw als gebakken worden gegeten, pas echter wel op: onrijp zijn ze giftig! Wacht met oogsten tot ze (oranje)rood, zacht en als het ware van de plant vallen. De smaak is opvallend zoet met soms een bittertje. Per jaar kan aan dezelfde plant smaakverschil optreden.

Wij importeerden voor u de zaden van de kappertjesstruik uit Italië. Kappertjes zijn de bloemknoppen ingelegd in azijn. Appelkappertjes zijn de zaadvruchtjes. Het struikje is leuk als kuipplant, vormt kleine ronde blaadjes en helderwitte bloempjes, ook leuk als bonsai! Uitgebreide teelt aanwijzing vind je onder de pdf-knop bij deze beschrijving.

Fijn ingesneden blad met dikke bladnerf. Bloeit zeer sierlijk!
In Nederland is de nerf meestal malser dan in Italië en de kooktijd dus aanmerkelijk minder. De bereiding is dan als volgt: de nerf scheiden van het bladmoes. Eventuele geribbelde zijkant en het buitenste velletje verwijderen. Vervolgens in stukjes snijden van ongeveer 1 cm. Zachtjes koken tot ze gaar zijn, dat kan al in 25 minuten. Heerlijk met een kaassausje!

Een beauty met grof blad, grof getand, witte en dikke bladnerf. Uiteraard is dit ras ook veel gebruikt voor de geweldige, sierlijke distelbloemen: 2 m hoog met blauwe pruik. Voor de consumptieteelt is dit een uitstekend ras voor een grote productie!
In Nederland is de nerf meestal malser dan in Italië en de kooktijd dus aanmerkelijk minder. De bereiding is dan als volgt: de nerf scheiden van het bladmoes. Eventuele geribbelde zijkant en het buitenste velletje verwijderen. Vervolgens in stukjes snijden van ongeveer 1 cm. Zachtjes koken tot ze gaar zijn, dat kan al in 25 minuten. Heerlijk met een kaassausje!
Over kaas gesproken: wist je dat de bloemen van de kardoen als alternatief stremsel voor kaas wordt gebruikt? In Portugal heb ik er een heerlijk kaasje van gegeten!

De bloemhoofden van deze decoratieve plant worden wekenlang getooid met azuurblauwe tot violetroze straalbloemen. De houdbaarheid op de vaas is spraakmakend! Hoogte 160 cm, bloeit het eerste jaar vanaf augustus, bij zachte winters blijft de plant over en bloeit dan al in juli. Na de bloei zien we de fantastische afrijping, die vogels en muisjes dankbaar leegeten. De gebleekte bladnerf wordt gegeten. De stekelloze eigenschap wordt hierbij zeer gewaardeerd!
In Nederland is de nerf meestal malser dan in Italië en de kooktijd dus aanmerkelijk minder. De bereiding is dan als volgt: de nerf scheiden van het bladmoes. Eventuele geribbelde zijkant en het buitenste velletje verwijderen. Vervolgens in stukjes snijden van ongeveer 1 cm. Zachtjes koken tot ze gaar zijn, dat kan al in 25 minuten. Heerlijk met een kaassausje!

Deze tropische boom wordt aldaar veel gebruikt voor herbebossing, bij ons kan de plant in een pot gekweekt worden: zomers buiten en in de winter naar binnen.
Na de fraaie trosjes, oranje met gele bloemen ontstaan gele, ovaalronde vruchtjes, die zeer aromatisch zijn met een mooie balans tussen zoet en bitter. De bloemen zijn ook eetbaar en worden in de tropen meestal gemengd met rijst om een cake-achtig gerecht te maken dat op Nieuwjaar wordt gegeten als onderdeel van een traditie. De medicinale waarde wordt in de traditionele geneeskunst hoog gewaardeerd.

Een aantrekkelijke, bladhoudende kamer-, kuip en met enig geluk zelfs winterharde buitenplant! Oorsprong is Zuid-Afrika (o.a. langs de Kei-rivier), de plant groeit uit tot een kleine boom, maar laat zich ook heel goed vormen en snoeien. Als struik of haag worden ze aangeplant tegen ongenode gasten vanwege de scherpe doorns. Na bevruchting van de vrouwelijke bloemen ontstaan de smakelijke vruchten, die rijp zijn als ze ongeveer 6 cm in doorsnee en geeloranje van kleur zijn. De smaak doet denken aan de smaak van appels, vruchten zitten vol vitaminen en kunnen na 4 jaar ontstaan. Bescherm de planten als de temperatuur onder de -6̊C komt. Zoute lucht en zilte grond is geen probleem.

In enkele decennia is dit Australische fruit ingeburgerd in Europa. Gezond en lang te bewaren. De zeer goed winterharde slingerplant kent ook menigeen. Zet ze zonnig tot halfschaduw. Het zaad bevat zowel mannelijke als vrouwelijke planten (50%-50%). Als u 3-4 planten tegelijk laat opgroeien is de kans zeer groot dat u vruchten krijgt. Er moet een vrouwelijke en een mannelijke plant opgroeien, die pas tijdens de bloei te herkennen zijn.

De meest winterharde kiwi in ons klimaat (tot -30grC). De bloei is wat later dan bij de Chinese "gewone" kiwi, waardoor er betere vruchtzetting plaatsvindt. Mits er vrouwelijke en mannelijke planten aanwezig zijn. De klimplant geeft kleine vruchten (grootte van een kruisbes) met onbehaarde huid. Na de oogst zijn de gezonde vruchtjes nog maanden (koel) houdbaar.

Deze prachtige plant groeit bij ons in het wild, je kent vast wel de bekende rijpe bloembodems die aan je kleren blijven klitten, wij gooiden als kind die klitten naar elkaar. Achteraf best gevaarlijk, want ze zijn gevaarlijk voor huid en ogen... In de vacht van dieren blijven deze hangen en zodoende wordt de plant over grote afstand verspreid. Maar het dier heeft er veel last van.
In Japan (Gobo), China (Niubang), Taiwan en Korea (Ueong) gaat men wat serieuzer met deze plant om en laat deze na het zaaien enkele maanden groeien om vervolgens de jonge wortels te oogsten, deze smaken zacht, zoet, iets pittig en heerlijk in salades. Je kan ze ook koken of bakken, je vindt heel veel toepassingen op internet. Behalve de niet-aantoonbare werking tegen haaruitval heeft Kliswortel wel veel bewezen geneeskrachtige werkingen, ik noem er enkele: bloedzuiverend, bacterie-onderdrukkend en goed voor de huid. Je vindt veel meer op o.a. de site van pfaf.org
Wij bieden speciale rassen aan, die een goede kwaliteit wortels vormen.

Wie kent nog de knolkervel? Sinds de 18e en 19e eeuw een vergeten groente. Korte dikke penwortels met een zachtzoete iets naar kastanjes neigende smaak. Ondanks de naam is er geen verwantschap met de gewone kervel, sterker nog: het blad is iets giftig. Heerlijk met een vleesstoofschotel of in de purée, in Frankrijk zijn deze knollen veel bekender. We bieden de gewone wilde knolkervel aan, die prima knolletjes vormt.

Wie kent nog de knolkervel? Sinds de 18e en 19e eeuw een vergeten groente. Korte dikke penwortels met een zachtzoete iets naar kastanjes neigende smaak. Ondanks de naam is er geen verwantschap met de gewone kervel, sterker nog: het blad is iets giftig. Heerlijk met een vleesstoofschotel of in de purée, in Frankrijk zijn deze knollen veel bekender. We bieden hier een verbeterd Frans ras aan, dat weliswaar duur is, maar een betere en meer gelijkmatige productie geeft dan de wilde variant.

De knoflookmosterd is zoals de naam al aangeeft een mosterdsoort (uit de koolfamilie) dat zich kenmerkt door de pittige smaak van het blad. In dit geval proef je duidelijk knoflook en mosterd aan deze unieke blaadjes.
Deze wintergroene en vorstbestendige plant komt van origine in Oost-Europa voor en wordt tot 30 cm hoog, bloeiend met (eetbare!) witte bloemetjes.
Geef ze planten ietwat vochtige grond, ze groeien zowel in de halfschaduw als in de volle zon.
De bladeren kunnen rauw en gekookt worden gegeten en bijna het hele jaar geoogst worden. Ze vormen een pittige aanvulling op een salade. In de winter smaken de bladeren wat milder.
In de vroege zomer als de plant met de bloei begint, verliezen de planten het blad voor ongeveer twee maanden. Het wegknippen van de bloeistengels stimuleert het groeien van nieuw blad.

‘Dragon’ is een topras, dat snel oogstbaar (82 dagen na zaaien en 60 dagen na planten) maar toch voor alle teelten geschikt is. De knollen zijn sterk tegen barsten, scheuren en rand, de plant schiet in de zomer niet snel in de bloei.