De ideale maïs voor (grote) pot en tuin! Sinds 1975 is door één van onze klanten gewerkt aan dit landras om zoetheid en tamelijk compacte groei te combineren. En nog elk jaar wordt het ras verbeterd! Verder is 'Zoete Jan' vroeg oogstbaar en een (voor)jaar met kou en regen deert hem niet! Door de geringe hoogte (150 cm) is teelt in grote potten een goede optie! In de tuin geplant betekent het: meer planten per m2 (30x40 cm), dus meer opbrengst (dit voor de strebers onder ons…) Elke flinke, gele kolf geeft ruim 200 korrels.

BIOLOGISCH GETEELDE ZADEN!
Wie in de polders maïs voorbij rijdt, ziet vrijwel altijd voedermaïs, een heerlijk hapje voor het vee. De boer kuilt de kolven in of hakselt de hele plant en gebruikt deze de hele winter als voer. Voor de moestuin is deze maïs een ideaal windscherm, zaai ze enkele rijen dik en laat er eventueel een pompoentje inklimmen! Een sierlijk gezicht, maïs evenaart menig siergras, en de kolven zijn (hoewel niet eetbaar) prachtig oranjegeel van kleur. Voor de bloemist is deze maïs een welkome, sterke aanvulling in een herfstboeket. Uiteraard zijn de kolven ook te drogen voor jarenlang plezier.

Dit meerjarige familielid van de Egyptische Papyrusriet kan wel 3 m hoog worden en groeit langs en in zoet of brak water. Tot het begin van de 19e eeuw werden de stengels van de Mattenbies veel gebruikt voor het maken van biezenmanden, vloermatten en zittingen van stoelen. De statige stengels bloeien fraai met diepbruine aartjes.
Veel delen van de plant worden gegeten: de wortels zijn rijk aan zetmeel en worden tot poeder gemalen of tot een siroop gemaakt. De knoppen aan het einde van de wortelstokken zijn fris en zoet, waardoor ze uitstekend rauw te eten zijn! Jonge stengelscheuten worden in de lente geoogst en rauw of gekookt gegeten. Het vermalen zaad of het stuifmeel zijn een smaakvolle toevoeging aan het bloem, waar cakes van worden gebakken.
Enkele medicinale eigenschappen vind je op internet.

Een bekende tuinplant, algemeen inheems in de VS, heel gemakkelijk te telen. Wat niet iedereen weet: de plant is in zijn geheel eetbaar! Het malse, lange, jonge blad is heerlijk door de sla, schrik niet van het “nalekken” van het blad, dit vocht mengt zich prima met dressing. Kort meekoken met soep, mengen met spinazie of roerbakken behoort ook tot de mogelijkheden. De stengels zijn een lekkernij als vervanger voor asperges en de (net geplukte) hemelsblauwe bloemen zijn heerlijke snoepjes tussendoor of als sierlijke topping op salades. Zo’n “matrozenblauwe” rauwkost is niet te versmaden! Deze meerjarige plant groeit flink uit in de tuin maar kan ook prima (jarenlang) in een grote pot groeien. Geef ze een zonnige tot halfbeschaduwde plaats met voldoende water.

ECO GETEELDE ZADEN!Erg decoratieve rood-groen gestreepte, zuringachtige tuinplant. Deze oude bladgroente wordt als spinazie gegeten, verliest niet zijn kleur. Het jonge blad kan ook door de salade. Bloeit met bruinrode pluimen. Groeit erg gemakkelijk op elke plaats. Na de bloei zaait de plant zich gemakkelijk uit. Ongewenste planten zijn gemakkelijk te wieden. Hoogte 150 cm.

Een plant met veel unieke eigenschappen, die zeker een plek in tuin en op bord verdient! Het jonge, grijsgroene blad is mals en kan door de sla, lekker zijn ze ook na een korte stoomtijd als spinazie. Zowel (zeer) dichtbij zee als landinwaarts doen de planten het goed, de licht zoute smaak blijft wonderlijk genoeg ook landinwaarts behouden. Geef ze een zonnige plek, bij nattere gronden een heuvel maken, voor een natuurlijke drainage en de grond wat verarmen met zand. Een winter van 10 graden vorst wordt goed doorstaan, nog kouder vraagt om een bescherming of om oppotten en vorstvrij overwinteren. Zure of kalkrijke grond: maakt niet uit! Zeker bij milde winters kunnen de planten zich goed settelen en vormen bijvoorbeeld een prachtig haagje, snoeien en knippen zijn namelijk geen probleem. Bij overwintering in een kas kan (rustig) worden doorgeoogst.

Een iets groter ras dan z’n rode broertje. Het vruchtvlees is bleekgroen, gelig rond het zaadcentrum. Zowel blad als vrucht is groter, (vrucht: 15cm ∅) maar nog steeds geschikt als klimmer. De buitenzijde heeft een duidelijke netstructuur. Net zo vrucht-baar als de rode.

Dit bijzondere, historische, Italiaanse ras is door jarenlange selectie op zuiverheid getest en wordt sindsdien door onze biologische kweker in Italië vermeerderd. De meloen is uniek in zijn soort, de groene en vrij ronde vruchten wegen 1-2 kg, je oogst ze als de eerst geel-oranje verkleuring naast het groen ontstaat, niet eerder en niet later, rijp is rijp. De beloning is een mals, sappig, heerlijk en intens aroma van het wittige vruchtvlees. Duidelijke hints naar de zoetheid en smaak van bananen.
Deze meloen leek uitgestorven, maar werd gelukkig in 2003 door een kweker teruggevonden, in de eerste helft van de 20e eeuw (en ervoor) werd deze vrucht vooral in Noord-Italië geteeld.

Zeldzaam oud ras met bobbelige huid, heerlijke smaak en oranje-rood vruchtvlees.
In Frankrijk een begrip!

Een prachtige, zeer donkergroene meloen, die bij rijping geel-beige verkleurt. De geboorte van dit oude Franse ras is ±1750. De middelgrote vruchten hebben lichtoranje vruchtvlees, rijpen vroeg en geven enkele vruchten per plant. Geniet van de complexe, unieke smaak.

Ideaal kleinvruchtig meloentje (10-15cm), met redelijk harde vruchthuid, zodat ze goed bewaarbaar zijn voor het kerstmenu... De vorm is hoogovaal met middelgroen gevlekte buitenkant. Het lichtgroene vruchtvlees is heel sappig en meestal heerlijk zoet.

Dit historische ras is een van de oudste cultuurrassen in de VS. De prachtige net-structuur geeft de vrucht een witgrijze adering met groene ondergrond lijkend op nootmuskaatzaden (nutmeg). De grote oogst per plant samen met de fantastische smaak (zoet en aromatisch) maken dit kleine meloentje tot een geliefd ras. De vruchten wegen gemiddeld 1 kg en rijpen (onder glas) in 80 dagen na het uitplanten. Het vruchtvlees rijpt van groen (fris) naar lichtoranje (zoet).

Deze historische variëteit produceert gedurende een lange periode een flink aantal ronde vruchten van 10 cm doorsnee en 20 cm lang. Het oranje vruchtvlees heeft een fijne, friszoete smaak. De vruchten zijn diep geribd, soms iets gebobbeld. Opvallend is de krachtige groei van de planten!

Een iets wrattig meloentje van matige afmeting, die vroeger veel rond Parijs werd geteeld. Ovaalrond met oranje vruchtvlees, stevig en zoet. Een sieraad voor de kas! Goudgeel met donkergroene vlekken en diepe ribben.

Historische, redelijk vroege, Franse variëteit met prachtig dikke, netvormige tekening. Deze meloen is makkelijk te kweken, het liefst onder glas of in de kas, maar bij goede zomers is de buitenteelt kansrijk. Het stevige, oranjerode vruchtvlees is heerlijk zoet en aromatisch.

KANSHEBBER VOOR DE VOLLEGROND! Een zeer hoopvol Amerikaans ras, speciaal ontwikkeld voor noordelijke gebieden, kustgebieden en bergklimaat. Weinig hybriden kunnen tegen dit in 1966 ontwikkelde ras op! De kweker is Prof. Elwyn Meader (1910-1996) toen werkzaam in de universiteit van New Hampshire. De iets langwerpige, oranjevlezige vruchten hebben een lichte adering op de schil, wegen ongeveer 1,5 kg en hebben een prettige, zoete smaak.

De geschiedenis van de Hollandse meloen ZoetZat: in 2012 begon Jan Bulthuis met 6 verschillende soorten uit ons aanbod, 5 soorten Cantaloupe meloenen en een Wintermeloen die hij vrij onderling heeft laten kruisen. Eén zomer was erg nat en één zomer had extreme kou in augustus. Met de meloenen die dat goed doorstaan hadden is hij verder gaan kweken. In 2016 (na 4 jaar selectie) waren bijna alle meloenen heel zoet en goed houdbaar. Zelfs in december werd nog een vergeten meloen van de akker gehaald die wonderwel nog redelijk gaaf was en ook nog heerlijk zoet. Het selectiewerk gaat uiteraard door, sinds 2017 presenteren we dit succesvolle hobbyras!

Kleine, bolronde vruchten, die onrijp of rijp kunnen worden gezoet, gezuurd, gebakken of geroosterd. Prettig eetbaar vruchtvlees!
De rijpe vruchten geuren heerlijk, ze lijken qua grootte en kleur op gele tennisballen.

Deze Noord-Amerikaanse plant wordt zeer gewaardeerd door de eiwitrijke, op linzen lijkende zaden, die uit de unieke dikke bundels peulen te schudden zijn. Met de neutrale smaak een kanshebber voor humus (lekker op smaak gemaakt met kruiden en knoflook) of extra lekker als geroosterde en iets gezouten snack.
De planten zijn sierlijk en zien er door het mimosa-achtige, geveerde blad en de witte bloeibolletjes heel exotisch uit! Toch is deze 120 cm hoge plant zeer winterhard, geeft ze een plekje in de zon of halfschaduw en jarenlang zal de trouw blijken. Elk jaar een klein maaltje van een prachtige tuinplant! De buren van de plant profiteren mee van de stikstofbindende mogelijkheid van de wortels. Indianen kenden het geheim van de wortelschors: het bevat een sterk hallucinatieopwekkende stof (DMT) voor het (samen met Peganum harmala) maken van prairiehuasca!

Deze fraaie, wilde plant heeft belangrijke eetbare en medicinale eigenschappen. De planten kunnen tot 1m hoog worden en bloeit in zomer tot vroege herfst met helder lilaroze bloemtrosjes met fraai getekende lipbloempjes. Eetbaar zijn de jonge uitlopers: kook ze als vervanger voor asperge; tip: donker laten groeien om gebleekte scheuten te krijgen. Hoewel de geur niet altijd als prettig wordt ervaren, is de smaak dat zeker wel!
De knollen, die in de herfst worden gevormd, zijn zowel rauw als gekookt een voedzame en aangename lekkernij: mild notig van smaak, vergelijkbaar met het familielid de Crosne. Vermalen, gedroogde knollen kunnen aan broodmeel worden toegevoegd.
Voor gebruik als geneeskrachtig kruid (wondheling, krampstillend en nog veel meer) raden we aan om eerst je goed in te lezen.

Sinds de mensheid zich bewust is van kweken en domesticeren staat dit peulgewas al op de menulijst. Waarschijnlijk is deze wikke via de zijderoute van Azië in Zuid-Europa terecht gekomen. Zo ergens tussen duivenbonen, tuinbonen en erwten moet je deze boontjes plaatsen. Prachtige planten, lilaroze bloei, elke harige peul bevat 6 bonen, die zowel vers als gedroogd gegeten wordt. Zeer voedzaam, een prettige smaak, moet nodig herontdekt worden.
Planten van alle vlinderbloemigen, deze wikke dus ook, geven voeding aan de bodem. Zowel het blad als de peul is gezond als veevoer. Geef de planten enige steun aan elkaar of aan een lage stok, de hoogte wordt meestal rond 70-90 cm.

Interessant plantje met fijngenerfde bladbasis als kervel. Na de zuiverwitte schermbloemetjes ontstaan grappige, kenmerkende, tot 8cm lange vruchtjes in de vorm van een naald of kam (pecten-veneris = venuskam). De zaden worden weggeschoten! De oude Grieken aten ruim 400 v.Chr. de jonge stengeltopjes al als smaakmaker in gerechten, maar ook rauw in salades. Wij gaan dit (in Nederland zeldzaam in het wild groeiende) plantje herontdekken. Ik hoor graag uw bevindingen!

Een zeer gewilde plant, al duizenden jaren in gebruik als voedsel! Deze Noord-Amerikaanse plant ruikt geweldig sterk, dat weerhoudt de liefhebber niet om het blad gewoon rauw te eten. Gekookt, in de roerbakpan of gemengd in koeken is de meest gebruikte manier van gebruik. De jonge scheuten, het blad, de bloemen en het zaad zijn allemaal eetbaar! De Zuni-indianen kenden bijvoorbeeld een bekend gerecht met maïs, Navajo-Spinazie en pepers... Als (geelgroene) kleurstof en medicijn is de plant ook geliefd bij de Native Americans. Als sierplant in de bloementuin is deze Cleome uiteraard zeer goed bruikbaar, de hoogte hangt af van de grondsoort en varieert tussen 30-150 cm. De grote trossen wijnrode tot lilaroze (soms witte) bloemen lijken sterk op die van de sierplant Kattensnor. Tenslotte: bijen en vlinders eten dankbaar uit de bloemen.

Een flinke boom, ideaal voor een voedselbos of een grote tuin en geschikt voor alle grondsoorten, maar ze houden wel erg van vocht! Dit familielid van de Okkernoot doet het ook heel goed in een grote pot en kan dan als maxi-bonsai gekweekt worden. De heerlijke, eetbare noten lijken qua vorm en groeiwijze veel op pecannoten en zijn heerlijk zoet van smaak! De noten verschijnen in trossen aan de boom, de schil is bruinrood gekleurd. Zodra de schil openbarst zijn de noten zichtbaar en rijp om geplukt te worden, je kan ze rauw of geroosterd eten. Ondanks de naam, zijn de noten absoluut niet bitter, ze zijn wat kleiner dan de Koningsnoot. Geniet ook van de goudgele herfstkleur voordat de bladeren vallen... Van het hout van deze boom wordt het taaie hickory-hout gemaakt, veel gebruikt voor gereedschap zoals bijlen, hamers etc.

Deze inmiddels historische, Israëlische okra heeft een zeer goede smaak en een unieke maat: korte en dubbeldik. Je kan ze jonger oogsten, maar als ze een lengte van 15x3 cm hebben zijn ze maximaal.

Een mysterieuze nachtschadeplant, de onrijpe bessen zijn giftig. De rijpe, oranje bessen echter zijn eetbaar en ze worden veel geconsumeerd in hun thuisland Umbrië, Italië. Ze worden direct uit de struik gegeten of verwerkt tot compote. We lezen veel smaakervaringen, dat ze zoet smaken en veel smaak hebben. Eet eerst een paar bessen om te testen, sommige mensen kunnen de bessen niet verdragen.
Deze nachtschade wordt al eeuwen in mediterrane culturen gebruikt en gegeten, maar wordt hier niet op grote schaal gekweekt, meestal gewoon uit het wild gegeten.
De teelt is heel eenvoudig, de planten groeien bijna vanzelf. Van juli tot aan de vorst kan je continu nieuwe bessen oogsten. De plant vermenigvuldigt zich ook door zaden als er wat bessen vallen en niet geplukt worden.

Deze selectie uit de Corno di Torro Rosso (Rode Koehoorn) geeft vroeger een grotere oogst van hoornvormige, knalrode, heerlijk zoete puntpaprika’s. Ze worden ongeveer 20 cm lang.

Een prachtige chocoladebruine paprika! Goed vruchtbaar bloktype, iets taps toelopend. Een verbeterd ras met vrij dikke wanden en opvallende vroegheid. Geschikt voor buiten- en binnenteelt. Ze rijpen van groen naar bruin.

Deze donkeroranje blokpaprika is dikwandig, middelgroot, rijpt vroeg en is daardoor geschikt voor zowel kas- als buitenteelt.

Een superzoete en smaakvolle paprika in de vorm van een peper! Die snijd je in mooie, ronde plakjes voor in salades en (volgens Italianen) is dit een van de lekkerste paprika om te bakken. Rond 1880 werd er wat zaad van deze paprika door de Italiaanse familie Nardello (uit Basilicata, Lucanië) meegenomen naar Noord-Amerika (emigranten). De vruchten blijven zeer smakelijk na invriezen en wie heeft wel eens paprika’s gedroogd? Het is mogelijk bij dit oude ras! Planten van ongeveer 60-70 cm hoog geven een grote oogst met deze langwerpige, 25 cm lange pepervormige vruchten.

Uiterlijk precies een lange rode peper, maar qua smaak een echte paprika! Leuk om 15 cm lange en 2-3 cm brede vruchten in plakjes te snijden: speelse rondjes!

Hier wordt je heel gelukkig van: de lekkerste paprikaatjes in een heel divers mengsel. Misschien groeit er wel een paprika met een kleur en vorm, die je nog nooit gezien hebt! Elk individueel vruchtje is aromatisch en zoet, de planten zijn ook voor buiten voldoende productief.

Een sierlijk paprikaatje met het uiterlijk van een peper! Door de totale afwezigheid van scherpte durven we het aan dit een mini-paprika te noemen. Misschien kan er een kleine tinteling rond de zaden zitten. De planten blijven compact, 30-40 cm hoog en dragen de grote hoeveelheid pepervormige vruchtjes rechtop en bovenin de planten. Door de verschillende kleurenstadia van rijping (wit, geel, oranje en rood) is binnen de plant een vrolijke, meerkleurige vruchtenpracht te genieten.

Korte, gedrongen planten (ideaal voor teelt in potten) worden rijk bedeeld met mooie 5 cm grote, RODE miniatuurpaprika’s met een uitstekende, frisse en zoete smaak. Een van de drie miniatuurpaprika’s van Lucina Cress (Ohio). Ze vulde de paprikaatjes met kool, blikte ze in en verkocht ze voor een goed doel. Ook heerlijk in salades. Na het verspenen duurt de oogst ongeveer 90 dagen.

Korte, gedrongen planten (ideaal voor teelt in potten) worden rijk bedeeld met mooie 5 cm grote, WARMGELE miniatuurpaprika’s met een uitstekende, frisse en zoete smaak. Een van de drie miniatuurpaprika’s van Lucina Cress (Ohio). Ze vulde de paprikaatjes met kool, blikte ze in en verkocht ze voor een goed doel. Ook heerlijk in salades. Na het verspenen duurt de oogst ongeveer 90 dagen.

Prachtig ras met grote, 2-hokkige en daardoor wat afgeplatte vruchten. Zeer dikwandig, sappig en smakelijk! Kleurt van geel, via groen naar rood, uiteraard in elk stadium eetbaar, maar wel: hoe rijper hoe zoeter. Dit is de ideale puntpaprika om een traditionele Servische saus van te maken: Ajvar, zie palachinkablog.com

Dit rode mini-paprikaatje heeft een korte groeiperiode en kan dus nog vrij laat gezaaid worden. De kleine vruchtjes zijn blokvormig en 3-4 cm groot. Opvallend is de goede smaak: zoeter en fruitiger dan zijn grote broer.

Deze peper is zo mild, dat we een indeling bij de paprika aandurven! De lange (22-25 cm), dunne (1,5 cm), iets gekreukte vorm is typerend voor een Turkse paprika en peper. Buiten geven de redelijk compacte planten een zeer goede oogst. Smul van de pure paprikasmaak, niet verdoezeld door veel vocht of zoetheid. Het type wordt in Turkije wel “Sari Sivri” genoemd. De rijping is van lichtgroen naar geelgroen.

Het perfecte “snackpaprikaatje”! De vruchtbare planten geven in de zomer een overvloed aan 5 cm lange, slanke vruchtjes in helderoranje kleur: lekker zoet (“sweet as apples”), knapperig, bijna zonder zaadjes en lang houdbaar in de koelkast. Heerlijk om zo te snoepen of om te vullen met kaas of te stippen in een dipsausje. Rauw in de salade zijn ze verrassend aromatische smaakmakers.

Het perfecte “snackpaprikaatje”! De vruchtbare planten geven in de zomer een overvloed aan 5 cm lange, slanke vruchtjes in helderrode kleur: lekker zoet (“sweet as apples”), knapperig, bijna zonder zaadjes en lang houdbaar in de koelkast. Heerlijk om zo te snoepen of om te vullen met kaas of te stippen in een dipsausje. Rauw in de salade zijn ze verrassend aromatische smaakmakers.

Het perfecte “snackpaprikaatje”! De vruchtbare planten geven in de zomer een overvloed aan 5 cm lange, slanke vruchtjes in heldergele kleur: lekker zoet (“sweet as apples”), knapperig, bijna zonder zaadjes en lang houdbaar in de koelkast. Heerlijk om zo te snoepen of om te vullen met kaas of te stippen in een dipsausje. Rauw in de salade zijn ze verrassend aromatische smaakmakers.

Het perfecte “snackpaprikaatje”! De vruchtbare planten geven in de zomer een overvloed aan 5 cm lange, slanke vruchtjes in 3 heldere kleuren: oranje, geel en rood. Ze zijn lekker zoet (“sweet as apples”), knapperig, bijna zonder zaadjes en lang houdbaar in de koelkast. Heerlijk om zo te snoepen of om te vullen met kaas of te stippen in een dipsausje. Rauw in de salade zijn ze verrassend aromatische smaakmakers.

Dit is een van de oudste Nederlandse rassen van deze mooie historische groente. De zoete, witte wortel is al eeuwen in cultuur en is gemakkelijk te onderscheiden van witte peen door het selderie-achtige blad. Bijzonder is de vorstbestendigheid van de knollen, de smaak wordt versterkt als de vorst “er overheen” is gegaan. Het zaad van ‘Holkruin’ geurt heerlijk kruidig.

ECO GETEELDE ZADEN! In Engeland (het land, dat de pastinaken nooit vaarwel heeft gezegd) is dit een populair landras. Vrij goed ziektebestendig (tegen de zgn. kanker), slank van vorm en (op lichte gronden) vrij lang. Een goede kiloleverancier met zeer goede smaak. Met enige moeite is er een goede kampioen van te telen (zie foto)!

Pachtige gelobde, platte vruchten in decoratieve tweekleur, groen in het centrum en geel langs de rand.

Zie hier: een van de grootste Trinidad-pepers die er zijn! De afkorting SR staat voor Sara, deze vrouw kruiste vele variëteiten uit Trinidad met variëteiten uit de rest van de wereld. Onder de juiste omstandigheden kan dit ras bijna zo groot worden als een paprika. 7 pot verwijst naar het aantal pannen waarover je 1 peper kan verdelen zonder verlies van hitte. De plant kan 100 cm hoog worden en produceert vele zeer hete pepers. Ze hebben een fruitige smaak, die na een paar seconden wordt verdrongen door een grote hitte. De plant staat het liefst in de kas.

Dit is een extreem hete, heldergele peper, die (als je het goed doseert) een fijne smaak heeft. De planten groeien niet al te groot, maar geven een zeer grote oogst.

Weer een extreem hete peper, ditmaal een kruising door Nick Duran (heet ook wel “Naga Nick”) van de Naga Viper met 7 Pot Jonah. Het resultaat laat zich raden: de tot dan toe heetste peper van het UK. Voor de “gek”, die ze gaat eten: ze hebben een fruitig aroma!
Let op: niet zomaar eten, altijd zorgen voor voldoende melk en andere mensen in je omgeving. Schoonmaken met een veiligheidsbril en handschoentjes.

Prachtige planten om in een pot te laten groeien, in de vollegrond van de kas worden ze groter. De smaak van deze extreem hete peper is zoet, fruitig met een vleugje selderie. De vruchtjes zijn knapperig als een appel en hebben een dunne, maar stevige schil. Deze Habanero-achtige peper rijpt van groen via wit naar crème. De naam 7 Pot of 7 Pod dankt dit hete vruchtje aan het feit, dat 1 peper genoeg is om 7 pannen met eten heet te doen smaken!

Uit de (zeer hete) rode 7 Pot Primo (uit Trinidad) is deze gele mutatie ontstaan en als apart ras doorgegeven. Voorlopig blijft deze nog geel, hoewel we de soortechtheid in de toekomst niet kunnen voorspellen... Deze gele variëteit is iets minder heet, iets zoeter met een tikje citroenaroma. De planten groeien ongeveer 80-100 cm hoog. De naam dankt deze hete peper aan de eigenschap, dat je met 1 peper wel 7 stoofpotten voldoende scherpte kan geven!