Meer info volgt.

Meer info volgt.

Meer info volgt.

Allereerst is hop natuurlijk beroemd om de bittere stof in bier (lupuline) dat overigens vroeger als conservering werd gebruikt en nu als bittere smaak essentieel en geliefd is.
Verder is de bereiding van een medicinale thee (vaak in combinatie met andere kruiden) bekend. De laatste tijd is de oogst van de JONGE HOPSCHEUTEN “ontdekt” als smakelijke voorjaarsdelicatesse. Alleen vrouwelijke planten geven de mooie hopbellen. Omdat uit zaad zowel mannelijke als vrouwelijke planten komen, hebben we besloten u professionele wortelstekken aan te bieden.
Garantie: 100% vrouwelijk. Hop is een snelgroeiende slingerplant, die door zijn ruwe stengels en bladeren ook wel eens een muurtje ‘neemt’. Zon is belangrijk voor een rijke bloei; de hangende “bellen” verschijnen in ‘t najaar. 1 plant bevat meerdere stekken/scheuten

Allereerst is hop natuurlijk beroemd om de bittere stof in bier (lupuline) dat overigens vroeger als conservering werd gebruikt en nu als bittere smaak essentieel en geliefd is.
Verder is de bereiding van een medicinale thee (vaak in combinatie met andere kruiden) bekend. De laatste tijd is de oogst van de JONGE HOPSCHEUTEN “ontdekt” als smakelijke voorjaarsdelicatesse. Alleen vrouwelijke planten geven de mooie hopbellen. Omdat uit zaad zowel mannelijke als vrouwelijke planten komen, hebben we besloten u professionele wortelstekken aan te bieden.
Garantie: 100% vrouwelijk. Hop is een snelgroeiende slingerplant, die door zijn ruwe stengels en bladeren ook wel eens een muurtje ‘neemt’. Zon is belangrijk voor een rijke bloei; de hangende “bellen” verschijnen in ‘t najaar.
Dit ras groeit al sinds mensenheugenis in Berlaar, België.

Meer info volgt.

Meer info volgt.

Meer info volgt.

Meer info volgt.

Meer info volgt.

Meer info volgt.

Meer info volgt.

Meer info volgt.

Deze goudgeel-bladige hop heeft wat minder groeikracht, wat vaal als positief wordt ervaren. Het blad is sierlijk en licht als het ware op. Deze soort maakt (evenals de groene) smakelijke hopscheuten voor een delicate voorjaarsbeleving!

Meer info volgt.

Meer info volgt.

Meer info volgt.

Meer info volgt.

Deze fraaie plant groeit in de hoger gelegen delen van India, Paksistan en Nepal. Het vrij grote blad vormt de basis voor langwerpige trossen met witte lipbloemen, elk met een purperrood geaderde markering.
De Malabarnoot wordt al duizenden jaren in de geneeskunde gebruikt bij de behandeling van tuberculose, astma en hooikoorts. De werkbare stoffen maken de luchtpijpvertakkingen in de longen wijder en werken als oplosmiddel voor slijm, wat problemen met ademhaling verlicht. Het is ook een middel tegen verschillende allergische reacties, hepatitis, koorts en oogontsteking. Uit de bladeren van de plant kan een insecticide gewonnen worden. Ook bevatten de bladeren de alkaloïde Vasicine, een stof die bij zoogdieren abortus stimuleert.
Laat de plant in een flinke pot groeien, ze kunnen ‘s zomers lekker naar buiten, in de zon, ‘s winters binnen overwinteren.

Een waterplant, die zich thuisvoelt aan de oever of in ondiep water, de thuisbasis is langs kreken van Noord-West Amerika. De bladstelen zijn smakelijk en kunnen geschild zowel rauw als (kort) gekookt worden gegeten. De smaak is fris zuur en iets zoet, naar het blad toe wat steviger van smaak. Gebruik jonge stengels! Vóór de bladgroei ontstaat de roze bloei op lange, kale stengels waarna de ronde en gegolfde, zeer decoratieve bladeren een imposante plant vormen: prachtig spiegelend langs de waterkant. In de herfst kleurt het blad roodbrons. De plant kruipt en breidt zich uit met bovengrondse wortelstokken, de zgn. rhizomen. Zowel zon als schaduw is oké, als het maar vochtig is. Bloeitijd april-juli, afhankelijk van de standplaats.

Hoe sierlijk ook lekker kan zijn ontdekten de Native Americans (Indianen) al eeuwen geleden. De Salish-, Nez Perce-, Shoshone-, Paiutes-, Cree- en Blackfoot-stammen roosterden of kookten de bolletjes van deze fraaie Camassia. Rauw smaken ze mild, maar met een iets taaie textuur, waar je van houden moet. De heerlijk zoete, notige smaak is het resultaat van de echte slow-cook! De Indianen maakten een grondoven: graaf een gat in de grond, bekleed dat met (liefst platte) stenen en bouw er een flink vuur in. Zodra het vuur gaat smeulen, kunnen de bolletjes in een afgesloten oude pan op de stenen gelegd worden, de kuil dichtgooien met aarde en 2 dagen laten smeulen. Een van de moderne methodes: gebruik een stoompan en laat de bolletjes 36 uur rustig stomen. Houd het waterniveau in de gaten, na 12-24 uur komt er al een heerlijk zoete melassegeur uit de pan! In een oven op 220°C, gedurende 12 uur is ook een goede optie. Als de witte (schoongemaakte) bolletjes via beige naar bruin verkleuren is het Slowfoodproject gelukt, de inuline is omgezet naar fructose: een beetje zout er op en smullen maar, je blijft er van eten, ook heel populair bij kinderen! Zie ook arcadianabe.blogspot.nl en honest-food.net
De bolletjes zijn volkomen winterhard en geven licht- tot donkerblauwe, stervormige bloemetjes aan 30-90 cm lange stengels. Ze voelen zich thuis in elke grondsoort.

Een zeer veelzijdige plant, familielid van de Egyptische Papyrus, deze groeit in vochtige gebieden aan de rivieroevers van heel Azië. Het zijn de verdikte wortels en de knolletjes die gebruikt worden, en waarbij het meteen opvalt dat de geur van deze het midden houdt tussen Nardus en Patchouli.
Door de eeuwen heen speelt deze plant een rol in de Indiase volksgeneeskunde.

• De wortelknolletjes worden vers of gedroogd gebruikt voor de behandeling van tal van ziekten.
  
• Een aftreksel van de verse wortels is bekend als dipaniya, een aperitief.
  
• Geroosterde knollen worden ook gebruikt als een vervanger voor koffie en als (illegale) bijmenging in cacao.
  
• De wortel is in het oorsprongsland een belangrijk huismiddel bij de behandeling van vrouwenkwaaltjes.
  
• Natuurartsen passen extracten en poeders van gemalen wortels toe bij de behandeling van jeuk en overmatig zweten.
  
• Massage met het droge poeder, (zgn. Udvartana) zou een goede remedie zijn voor het verminderen van onderhuidse vetafzetting.
  
• Wassen met een afkooksel van de wortelknolletjes stimuleert de haargroei.
  
• Ondergebracht in een zalf is Nagarmotha heilzaam bij huidaandoeningen zoals schurft en eczeem.
  
• Door destillatie van de wortels en wortelknollen wordt een aromatische olie gewonnen met een houtige grondige geur en ondertonen van kaneel, cederhout of wierook die o.a. ook in de parfumindustrie wordt gebruikt.
  
• Cypriololie heeft een kalmerende en ontspannende werking op de geest. Nagarmotha wordt veelvuldig in klassieke Indiase wierookstokjes toegepast. Het is een geurige toevoeging die graag door Tibetaanse Lama’s gebruikt worden
  

Vanwege zijn krachtige werking dient deze olie gering gedoseerd te worden, een paar druppels in een basisolie is voldoende. De grasachtige plant is bij ons niet winterhard, binnen overwinteren dus, de hoogte is ongeveer 1 m.

Een echte Amerikaanse (“West-Indische”) specerij peper! Het zijn de zaden die worden gebruikt in gedroogde of gemalen vorm. De smaak is zachter dan zwarte of witte peper en heeft aroma’s van de kruidnagel, peper, kaneel en nootmuskaat. Je begrijpt dat deze specerij al eeuwenlang bekend was bij de Azteken en Maya’s.

Het mondgevoel is sappig en knapperig, de smaak heeft aspecten van oregano, tijm, komkommerkruid (borage), marjolein en munt. Dat belooft wat voor de toepassing! De smaak van het blad is tamelijk sterk, ideaal dus voor vleesgerechten. Veel tropische voedingsmiddelen, die “oregano-aroma” bevatten, worden meestal met Vijf-in-één-kruid gekruid. Veel medische toepassingen zijn bekend: verkoudheid, infecties, darmregulatie en regulatie van menstruatie cq. bevordering van vruchtbaarheid. Geef ze een flinke pot, een halve dag zon en niet te nat. De plant verdraagt geen vorst, dus ‘s winters koel binnen!

Deze klimmende jasmijn geeft een overvloed aan wijnrode bloemetjes, die heerlijk geuren en (zoals bijna alle jasmijnsoorten) je thee verrijken met een zoet en bloemig aroma. De planten kunnen vorst verdragen tot -12grC, bij een strenge vorst is bescherming aan te raden. De groeikracht is enorm, flink snoeien dus elk jaar.

De enige (bij ons) goed zeer winterharde jasmijn met fantastisch geurende, wittebloemen (roze in de knop) waar een heerlijke thee van wordt getrokken! Het is een slingerplant met enorme groeikracht, jaarlijks terugsnoeien is dus aan te bevelen, de plant bloeit aan eenjarig hout. De aromatische olie, die van de jasmijnbloemen wordt getrokken is beroemd en wordt medicinaal toegepast.

Een prachtige, heerlijk geurende jasmijn met een afwijkende kleur: zachtroze in de bloei en donkerroze in de knop. De plant kan heel veel kou verdragen, bij strenge vorstwind wel beschermen met bijvoorbeeld acryldoek. Het is een klimmer met een flinke groeikracht, maar snoeien kan altijd nog... maak van de heerlijk geurende bloemen een verrukkelijke thee!

Dit is in de tropen de meest beroemde jasmijn, de hemelse zoete geur vult menig tropische terras... De bloemen worden als aroma gebruik in jasmijnthee en veel gebruikt in parfums.
Boeddhisten en Hindoes gebruiken de bloemen voor offergave, deze zijn het symbool van reinheid. In de zomer kan de plant naar buiten en zal dan bloeien, in de winter is het een kamerplant.

Een heel beroemd, vochtafdrijvend, dus niergenezend volksdrankje. Aangetoond is op zijn minst dat de thee versterkend en ziektevoorkomend is. Gebruik en dosering goed overleggen en uiteraard op eigen risico. De planten zijn bijzonder sierlijk met de kattensnor-achtige bloemtrossen in witte tot lichtlila kleur. Hoogte 70-90 cm. ‘s Zomers naar buiten, ‘s winters naar binnen.

Deze Verveine is zowel in Indonesië als in Zuidelijk Afrika populair voor het bereiden van heilzame thee: verkoudheid, benauwdheid en koorts worden verzacht. Sterke thee kan ook afgekoeld als huidverzorging dienst doen. De rook van het gedroogde blad is ook helend. Wat gedroogd blad in een linnen zakje zorgt voor frisse geur in kamer en kast.

Geweldige plant met een cheesy smaak! De Fransen herkennen onmiddellijk een camembert, vooral bij de jonge bladeren die in de lente en vroege zomer groeien... De smaak verandert naargelang de rijpheid van de bladeren. Het is een plant die voor zijn geneeskrachtige eigenschappen (spijsverteringsstelsel) lange tijd vooral in Azië gebruikt wordt.
De plant is en geurt sterk, mooi als kamerplant en in de zomer een leuke buitenplant.
Bind het plantje aan een stok of langs een rekje, het is een klimmertje.
We verwachten veel van deze zeer gewilde plant uit Vietnam, alwaar deze La Mo Long heet. In de zomer zullen de bladeren onder invloed van zonlicht, veel roodkleuring tonen.
Veganisten zijn erg blij met deze “kaasvervanger”, het is een welkome smaakmaker in salades…

KANEELBOOM WORDT MEER GEVRAAGD DAN AANGEBODEN. REKEN OP EEN LANGE WACHTTIJD.
Deze plant kan (evenals veel andere tropische boomsoorten) als kamerplant gehouden worden en eventueel ‘s zomers naar buiten op een halfschaduwplek.
Kaneel is een in de keuken gebruikte specerij. Het bestaat uit de binnenbast van de scheuten van de kaneelboom. Er bestaan meer soorten binnen dit geslacht, de belangrijkste zijn de Burmaanse Kaneel (C. burmanii) en de Cassia of Kassie (C. aromaticum). Cassia is wat branderiger en zoeter dan Ceylonkaneel. Kaneel wordt in stokjes verkocht. Het kaneelpoeder dat in de keuken wordt gebruikt bestaat meestal uit gemalen Cassia waar soms wat gemalen (echte) kaneel aan toegevoegd is.
Gebruik
Kaneel wordt gebruikt als smaakmaker in zoete gerechten, zoals appelmoes of stoofperen, en in vele soorten gebak. Warme rijst met boter, suiker en kaneel is in sommige gezinnen een door kinderen zeer gewaardeerd dessert. Traditioneel wordt kaneel ook in snoep gebruikt, bijvoorbeeld in kaneelstokken, die op de kermis nog wel verkocht worden. Kaneel wordt sinds het eind van de 20e eeuw ook gebruikt als smaakmaker in thee of koffie. In India wordt kaneel (eigenlijk alleen de cassia) in allerhande vlees- en groentegerechten gebruikt. Kaneel is dan een onderdeel van het kerriemengsel. Verder wordt kaneel toegepast in likeur, bijvoorbeeld Bénédictine. De etherische olie van de bast en het blad van de kaneelboom wordt wel gebruikt in parfums.
Productie
De kaneelboom groeit vooral in Sri Lanka, maar ook op Java, in Brazilië en Egypte. De kaneelboom groeit alleen in een tropisch klimaat, en dan het liefst aan de kust. De struik wordt twee tot drie maal per jaar gesnoeid, en daarbij laag gehouden. Van de 2 meter lange scheuten van ongeveer anderhalf jaar oud wordt de bast verwijderd. In kokosmatten gerold vindt fermentatie van de bast plaats. Daarna wordt de schors en de middenbast verwijderd. De dunne binnenste bast blijft over. Die rolt zich vanzelf op. Daarna worden de rolletjes gedroogd. Bij het drogen verkleuren de stengels naar de typische geelbruine kleur.
Geschiedenis
De naam kaneel is afkomstig uit het Latijn, "canella" = "rolletje". Rond 2800 v. Chr. werd kaneel al genoemd in het kruidboek van de Chinese Keizer Shennung. Ook in het oude Egypte was kaneel al bekend. Het werd gebruikt in parfum. Ook in de bijbel was kaneel bekend, o.a. voor de zalfolie van de tabernakel. Vanaf 1580 hadden de Portugezen de heerschappij over Ceylon (het latere Sri Lanka), en daarmee het monopolie op de kaneelhandel. Zij legden het eiland een schatting op van 125 ton kaneel per jaar. De koning van Kandy riep vervolgens de hulp in van de Hollanders. Hiermee ging het kaneelmonopolie over in Nederlandse handen. In 1765 begon men op Ceylon voor het eerst kaneel te verbouwen op plantages. In 1796 veroverden de Engelsen het eiland. Het monopolie op de kaneelhandel kwam vanaf dat moment in Engelse handen, totdat de Nederlanders er in Indonesië in slaagden om ook daar kaneelplantages aan te leggen. Sindsdien exporteert Indonesië ongeveer 8000 ton kaneel per jaar.
Kaneel in de taal
“Het leven is als een pijpkaneel, eenieder zuigt eraan en krijgt zijn deel.” Dit is een parodie op de spreuk van Joost van den Vondel: “De wereld is een schouwtoneel. Elk speelt zijn rol en krijgt zijn deel.” De spreuk gaat nog verder met: “en wie niet zuigt die krijgt niet veel.” Nog enkele spreuken: “Om gerst en kaneelwater lopen.” = Van het kastje naar de muur gestuurd worden. “Hij is boven zijn kaneelwater.” = Hij is dronken. “Wordt eikenschors bij het pond gewogen, men weegt kaneel bij 't lood.” (Puntdicht A.C.W. Staring) = Hoe schaarser het artikel, hoe zorgvuldiger ermee wordt omgegaan. “Dat is nog uit de kaneeltijd.” = Dat is heel oud (letterlijk: uit de tijd van de V.O.C.)
(Bron: Wikipedia, iets bewerkt en gecorrigeerd)
ALS DE CEYLONKANEEL NIET LEVERBAAR IS, VERVANGEN WE MET DE BURMAANSE KANEEL OF DE KASSIE!

IN 2025-2026 LEVEREN WE DE GOED LIJKENDE FRAMBOZENROOS: ROSA JUNDZILLII.
Deze roos komt in het wild voor in ons land en houd van zon tot halfschaduw. De planten kunnen wel 2 m hoog worden. Na de donkerroze bloemen ontstaan volle, bolvormige bottels.
De bottels bevatten veel ascorbinezuur (vitamine C), verder vitamine B, K en P, de zaden bevatten vitamine E, routine, caroteen, etc. De bottels hebben een dun schilletje, daaronder komen de zaden en zaadhaartjes zichtbaar, deze haartjes moet je verwijderen.

Omdat zaaien niet eenvoudig is, verkopen we prachtige, stevige plantjes! Van het kapperstruikje zijn de kappertjes de bloemknoppen ingelegd in azijn. Appelkappertjes zijn de zaadvruchtjes. Het struikje is leuk als kuipplant, vormt kleine ronde blaadjes en helderwitte bloempjes, ook leuk als bonsai! Belangrijk is, dat het plantje zeer doorlatende grond krijgt (grof zand of fijn grind door de grond mengen) en niet voortdurend nat is. Geef ze zon en ‘s winters in de schuur… Na de winter terugknippen tot de jonge groei. Zie ook: fromseedtotable.blogspot.com

Kardemom wordt wel “De Koningin der Specerijen” genoemd en is al meer dan 3000 jaar in gebruik. Na saffraan en vanille de belangrijkste smaakmaker in zowel zoete als hartige gerechten. In India groeit de gemberachtige (op riet lijkende) plant in de natuur, maar wordt in de gehele tropen (op 750-1500 m hoogte) gecultiveerd. Gebruikt worden de groene, onrijpe vruchtjes, zowel het schilletje als het zaad worden geoogst. De smaakervaring is heel complex: mild, bitter en zoet zoals bergamot, citroen en kamfer. Producten en gerechten als koek, gebak, desserts, curry, koffie, thee, drankjes, snoepjes, worst, likeur, zeep, parfum, tandpasta... aan alles geeft kardemom zijn unieke aroma, smaak en/of geur!
Binnen de geneeskunde wordt Kardemom gebruikt als afrodisiacum, om de spijsvertering te reguleren, de eetlust te bevorderen, bij flatulentie en kolieken. Het is stimulerend en opwekkend, vooral op de longen en de nieren. Ook bezit Kardemom ontstekingsremmende, pijnstillende en hartversterkende eigenschappen. Het verlicht krampen en is slijmoplossend.

Deze echte (of wilde) kattenkruid dankt zijn naam aan de aantrekkelijke, aromatische geur, die ook bij poezen magnetische aantrekkingskracht heeft. Zet de planten op een zonnige, niet te natte plaats. Het netelachtige blad is witviltig aan de onderzijde. De sierlijke bloei is in trosjes met lipbloemetjes: wit met paarse vlekjes. Het blad helpt geneeskrachtig bij kramp, koorts, maag- en darmklachten en is rustgevend. Zeer geschikt voor kinderen!

BINNENKORT VERWACHT, MAAR ALVAST ONLINE TE BESTELLEN. LET OP: DUS NOG NIET AANWEZIG IN DE WINKEL.In Zuid-Indië is dit de meest populaire boom om in de Madras-kerrie als smaakmaker te dienen. Veel Indiërs hebben standaard deze boom in de tuin! Samen met koriander geeft het kerrieblad aan menig gerecht een Indisch karakter. Vers of gedroogd te gebruiken, experimenteer lekker met deze smaakmaker! Bij ons is de plant in pot te houden en mag ‘s zomers naar buiten. Enige nachtvorst is (bij een oudere plant) niet desastreus. De kleine witte bloemen groeien uit tot zwarte bessen, die eetbaar zijn: verwerken tot bijvoorbeeld jam. Vanaf september-oktober moet de plant naar binnen of elders ruim vorstvrij overwinteren. Vanaf april weer naar buiten.

Verzorging in de winter:
Jonge planten hebben wat tijd nodig om flink te wortelen en sterker te worden. De boom is familie van de citrus en de verzorging ervan is tot op zekere hoogte vergelijkbaar, zij het dat de kerriebladboom meer behoefte aan warmte heeft. De jonge planten moeten naar binnen zodra de nachten kouder worden dan 10 graden (oudere planten kunnen beter tegen de kou), zet ze op de zonnigste plek die in huis te vinden is (raam op het zuiden). De wintertemperatuur mag schommelen tussen 10 graden in de nacht tot ongeveer 20 graden overdag. De plant heeft behoefte aan een hoge luchtvochtigheid. Dit is te realiseren door een bord te vullen met water, daarin een schotel ondersteboven te leggen en daarop de plant te plaatsen. De pot mag niet in contact staan met het water en het bord moet altijd gevuld zijn met water. De planten moeten spaarzaam water krijgen, maar de grond mag nooit volledig uitdrogen, Veel water tegelijk koelt de wortels teveel af en remt de groei. Bemesten pas weer vanaf eind februari, mits de plant dan goed in het blad zit. Dan ook weer meer gaan watergeven. Het kan zijn dat de plant in december of januari zijn blad verliest, dat is normaal, het is geen groenblijvende boom. Het nieuwe blad komt meestal na een maand al weer aan de plant.

Deze sierlijke, grijsbladige plant met fijn blad en zonnig gele schermbloemetjes komt rond de Middellandse Zee voor. Het is niet de echte Kerriebladboom, die in kerrie wordt gebruikt (zie 831805) maar de geur en smaak van deze plant is evengoed die van kerrie en we kunnen onze gerechten dus op smaak bengen met fijngeknipte blaadjes van deze zonminnende topper! Enige bescherming in de winter, vooral niet te nat en verder behandelen als tijm, lavendel en rozemarijn.

De Arabische koffieplant komt van oorsprong uit Ethiopië en werd later via Yemen over de wereld verspreid naar o.a. Java, Brazilië etc. Van de 3 soorten (Coffea arabica, robusta en liberica) valt arabica het best in de smaak. Deze wordt dan ook het meest gebruikt: ongeveer 75% van de totale koffieproductie wereldwijd.
In een pot groeit de plant vrij gemakkelijk en mag af en toe gesnoeid worden. Zet ze ‘s zomers maar lekker buiten, wel beschermen tegen de felle zon overdag. Na enkele jaren gaat de plant bloeien met heerlijk geurende, witte bloemen, waarna de bes ontstaat. Als deze rood is kan geoogst worden en gepeld. Het roosteren of branden geeft de speciale smaak aan koffie: experimenteren maar! Zet de plant in de herfst op tijd binnen en spray ze ‘s winters regelmatig omdat de plant een hekel heeft aan droge lucht.

Als gewone koriander het in de zomer (en zeker in de kas) begeeft, groeit deze tropische koriander lekker door! Het lange gezaagde blad is dik, smal en lang houdbaar. De koriandersmaak is zelfs iets duidelijker aanwezig dan bij echte koriander! De eenjarige plant bloeit met zachte distelbloemen. Zeer populair in Vietnam en omstreken en op de Caraïbische Eilanden (in de salsa!). Zaad kiemt traag (6-8 weken) dus vroeg beginnen. Geef ze een humeus vochthoudend plekje.

ELK JAAR VANAF MEI, JUNI LEVERBAAR TOT DE VOORRAAD OP IS.
Een kruid in opmars vanwege de mysterieuze smaakmix van koriander en mint. In Azië wordt het kruid o.a. gebruikt in salades, soepen en vis- en vleesgerechten. De meerjarige planten kunnen het beste vorstvrij overwinteren en houden tijdens de groei van vochthoudende en humeuze grond. Zeer herkenbaar als familielid van de duizendknoop: ze worden 15-30 cm hoog. In Vietnam heeft het kruid de naam om de libido te temperen, taugé heft dat effect weer op! Boeddhistische monniken ervaren hulp van dit kruid in hun celibataire leven…

Die naam heb ik (Ton) verzonnen, lees maar in de beschrijving waarom...
Het is een prachtige struik tot kleine boom, die al in de Romeinse Tijd een veelgebruikt kruid was. In ons land kweek je ze het beste in een pot en bescherm de plant tegen vorst (inpakken, niet binnen zetten). Het blad lijkt op dat van hennep en de bloemen groeien in grote, geurende, purperblauwe bloemtrossen! De gedroogde, eetbare vruchtjes zijn prettig peperig van smaak.
En nu komt het: al eeuwen worden de gedroogde vruchtjes aangewend om de libido te temperen (monniken, vrouwen van Romeinse soldaten of de soldaten zelf...) maar ook om de menstruatie te reguleren of tegen “opvliegers” tijdens de overgang... Kortom, kijk eens op internet voor de toepassingen.

Opnieuw ontdekt! Dit wilde look een leuke aanvulling voor de tuin en keuken. Het meerjarige uitje geeft fris eetbaar blad en een overvloed aan broedbolletjes aan de top (ipv de bloem). Deze zijn lekker pittig door de sla (meteen na de oogst gebruiken) en kunnen ook geplant worden om een kweekveldje te krijgen! De broedbolletjes groeien bovenin soms al uit tot kraaien-pootjes-achtige uitgroeisels.

Een Zuid-Afrikaanse, aromatische plant met een gedrongen groei. Door snoeien ontstaat al snel een dik, kronkelend stammetje (“worsie”), waardoor het beeld van een bonsaiboompje ontstaat. Het vrij dikke, harige blad kan goed tegen zon en droogte en is donkergroen met een paarse glans. De lichtblauwe lipbloemetjes groeien aan lange aartjes en geven het plantje extra sier! Het plantje is zo sterk, dat je je best moet doen om dit plantje dood te laten gaan... Binnen overwinteren, want vorst kan de plant niet hebben. Alles aan de plant is eetbaar, het muntaroma met een tikje tijm en salie is ruim inzetbaar.

ELK JAAR VANAF MEI, JUNI LEVERBAAR TOT DE VOORRAAD OP IS.
Dit familielid van de bekende Oregano (wilde marjolein) en Majoraan (eenjarige marjolein) is wel een van de fraaiste soorten van dit geslacht! Het witwollige, dikke, ovaalronde blad verraadt de goede droogtebestendigheid, de plant vindt kruipend of overhangend zijn weg. De roze tot lila bloemetjes komen tussen een reeks groenroze schutblaadjes tevoorschijn: net hopbellen. Dat al dit moois ook nog een zeer oude kruidenhistorie heeft verbaast niet als we beseffen, dat deze plant oorspronkelijk uit Kreta komt, een eiland met een beschaving van minstens 5000 jaar oud immers! Heerlijk fris en kruidig zijn de blaadjes door de salade, heel bekend is de toepassing als smaakmaker in sausen voor de pasta, maar ook als smaakversterker in Vermout. Prachtige verhalen zijn bekend over het plukken van dit kruid door verliefde mannen, de plant groeit in het wild hoog in de rotsen, dus de ware liefde moest bewezen worden... Uiteraard zijn vele genezende en helende effecten toegeschreven aan dit kruid, voel u vrij om het uit te proberen!

Deze tropische boom groeit bij ons als kamerplant en mag ‘s zomers lekker naar buiten. De bloei kan na 6-8 jaar komen, mij is niet bekend of dit in Nederland lukt: proberen dus! De toepassingen van deze zeer bekende specerij zijn veelal bekend: in koekkruiden (speculaas), vleesstoofgerechten, in wijnen en kaas, de olie is verdovend in de tandheelkunde en in Indonesië worden ze in sigaretten verwerkt: de kreteks. Kruidnagels zijn de gedroogde, nog net gesloten bloemknoppen als ze groenroze zijn. Ze worden in de zon in de buitenlucht gedroogd, dat duurt een paar dagen.

In ons land is deze kruiper populair aan het worden als bodembedekker in plaats van een gazon.
Ook als dakbegroeiing zeer succesvol.
Strenge winters worden vooral slecht verdragen in nattere gronden (mulchen helpt!) , maar verder is het een probleemloze en sierlijke plant ook in (hang)potten.
Geef ze een zonnige plaats, vocht heeft voorkeur, maar droogte wordt goed doorstaan. Vlinders en bijen komen graag op de verbena-achtige bloemen af, die lila tot geel van kleur zijn. De thee werkt heilzaam bij koorts (ontsteking) en bij huidaandoeningen (eczeem, puisten, brandwondjes).

Wie kent niet deze bekende subtropische plant: het blad is een smaakmaker bij soepen, sauzen, vleesgerechten, marinades etc. Met die zachte winters blijft bij ons de laurier vrijwel de hele periode buiten, met wat extra bescherming van acryldoek moet het de meeste winters lukken… maar tijdens echte winters: de schuur in! Verse laurierblad is iets bitterder dan gedroogde, een extra smaakversterker dus! Symbolisch is de laurier al sinds de oude Grieken in gebruik als bekroning (lauwerkrans).

In Mongolië en Rusland worden de wortels van deze plant gebruikt als spierversterker, een soort natuurlijke Anabole! Verder schijnt het de levenszin en de conditie te vergroten. Een zeer sterke tuinplant, die lekker in de zon kan staan. De bloemvorm doet me sterk denken aan de Centaurea macrocephala of aan artisjokken, maar dan in een prachtige, lilaroze kleur. Het grote, puntige blad is ook best sierlijk. Hoogte 70-90 cm, bloeitijd juli-augustus.

Een redelijk winterhard familielid van de Agapanthus, dus voor de zekerheid maar in een pot planten, tenzij de grond goed afwaterend is, dan is planten in de vollegrond goed te wagen. Zowel blad als (lila) bloem van deze sierlijke plant zijn eetbaar en hebben een mild tot stevig knoflookaroma! De Zoeloes hebben een lange traditie met deze plant: smaakmakend, stimulerend en medicinaal. Wij leveren de groenbladige variëteit, die met lichtlilaroze bloemen bloeit en dus naast smaak ook extra sier brengt!

Een redelijk winterhard familielid van de Agapanthus, dus voor de zekerheid maar in een pot planten, tenzij de grond goed afwaterend is, dan is planten in de vollegrond goed te wagen. Zowel blad als bloem van deze sierlijke plant zijn eetbaar en hebben een mild tot stevig knoflookaroma! De Zoeloes hebben een lange traditie met deze plant: smaakmakend, stimulerend en medicinaal. Dit is de groenbladige variëteit, die met helderwitte bloemen bloeit en dus naast smaak ook keurrust en sier brengt!

Een redelijk winterhard familielid van de Agapanthus, dus voor de zekerheid maar in een pot planten, tenzij de grond goed afwaterend is, dan is planten in de vollegrond goed te wagen. Zowel blad als (lila) bloem van deze sierlijke plant zijn eetbaar en hebben een mild tot stevig knoflookaroma! De Zoeloes hebben een lange traditie met deze plant: smaak makend, stimulerend en medicinaal. Wij leveren de bontbladige variëteit, die naast smaak ook extra sier brengt!

Deze meerjarige loopkamille is de meest platgroeiende variëteit, die er is. Doordat de planten nauwelijks bloeien (dus niet in zaad verkrijgbaar!) blijft deze compact en vormt een prachtig geurtapijt! Het fijngeveerde blad in de heldergroene kleur is een sieraad. Vaak wordt geschreven, dat het een mooie grasvervanger is, maar je moet er echt niet te vaak overheen lopen, met blote voeten is nog het beste. Uiteraard is het blad eetbaar en is een smaakmaker door de sla.

Het eerste, dat opvalt is de prachtige plant! Het grote, getande blad heeft een paarse zweem en de stengels zijn zwaar bezet met stekeltjes. De kleine witte bloemetjes zijn de voorbode voor de heerlijk sappige vruchten. De vruchten kleuren oranje bij rijping en zijn bezet met korte haartjes. Het groene vruchtvlees levert een populair zoetzuur sap. De planten kunnen vorstvrij overwinteren en zullen na jaarlijkse snoei weer energiek aan de groei gaan!

We zochten naar het lekkerste viooltje met de ruimste consumptiemogelijkheden. Ziehier: het Maarts Viooltje, het jonge blad vormt een heerlijke salade samen met een pittige toevoeging zoals mosterdsla of rucola. Op de top van de salade horen de smakelijke, geparfumeerde bloemen, sierlijk en verrassend lekker. Het blad heeft een verdikkende werking in bijvoorbeeld soepen, net als okra. Een kalmerende thee wordt getrokken van bloemen en bladeren. Geef de planten een schaduwrijk plekje, ze zullen snel een goede plek veroveren in de tuin en bloeien elk jaar laat in de winter of heel vroeg in het voorjaar.

VOOR DE VOLLE LENGTE VAN DE GROOTSTE MAAT (2-2,5 M) IS OPHALEN AAN TE BEVELEN. BIJ VERZENDEN SNOEIEN WE TERUG NAAR 1,7 M.
De maggiboom is door sterk snoeien of knotten tot een struik te handhaven. In China heeft deze boom een sterk symbolisch karakter en staat voor de vaderfiguur. Het blad wordt jong geoogst en is in China al eeuwen een veel gegeten groente en heet Xiang Chun Ya (=Groenteboom). De smaak is kruidig als maggi en aromatisch als uitjes. Het blad wordt kort geroerbakt en is dan de smaakmaker in salades en gerechten met ei of vlees. Goed winterhard in ons klimaat.

Populaire smaakmaker voor sauzen, stoofpotten en soepen, maar ook (met mate) rauw in salades. De smaak van selderie, aangevuld met unieke aroma’s typeren dit prachtige kruid, dat zijn smaak ook na koken behoudt. Genoemd naar Unilevers Maggiflesje, die overigens dit kruid niet eens als ingrediënt ervoor gebruikt! De planten houden van groeien in de vollegrond of grote potten, vruchtbare grond en veel zon en water. In die omstandigheden groeit de meerjarige plant uit tot 2 m hoogte. Gebruik naast het blad ook gerust de stengels, wortels en zaden: alles van deze plant geeft smaak!

Natuurkruising tussen Marjolein en Oregano, die door heel Zuid-Italië verspreid is. De winterbestendigheid is tamelijk goed en de smaak is voortreffelijk!

De echte Mathé is familie van de hulst en is het hoofdbestanddeel voor thee in Zuid-Amerika. De plant groeit in de subtropische gebieden en moet dus bij ons ‘s winters koel en vorstvrij overwinteren. Kweek ze in een flinke pot en oogsten maar! Maté wordt al eeuwenlang door de Zuid-Amerikaanse Guarani (Paraguay) gedronken. Het drinken van deze thee gebeurt het liefst in ronde, taps toelopende kommetjes (de ‘mate’) van bijvoorbeeld fleskalebas gemaakt. Na het opschenken wordt de thee met een speciaal metalen, gefilterd zuigbuisje (‘bombilla’) opgeslobberd. Het liefst geef je een kommetje aan elkaar door, de gastheer (‘matero’) drinkt het eerste (bitterste) kommetje, na opgieten drinkt de volgende etc. Soms heeft ieder zijn eigen zuigbuisje, maar dat is niet volgens de traditie. Het delen van Yerba Mate is dus eigenlijk een intiem ritueel.

Deze fors groeiende citroenmelisse is minder overheersend van smaak dan de gewone met een zoete “touch” en wordt zeer gewaardeerd in thee, frisdranken, salade en bij vis, gevogelte en wildbraad. De witte bloei doet de plant wel uitgroeien tot 100 cm hoogte!

Meloensalie (de naam zegt het al) heeft een aangename, zoete meloengeur aan het blad. Dit vroeg bloeiende ras heeft een stevige en compacte groei (af en toe snoeien mag) en goede vertakking. De geur zet zich voort in de smaak: heerlijk in de thee, veel meer culinaire toepassingen zelfs in een dessert en erg sierlijk in pot of tuin.

Deze telg van de walstrofamilie is natuurlijk het meest bekend, vanwege de rode kleurstof (alizarine), die uit de wortels wordt gewonnen: het Turks Rood of Kraplak. Vroeger werden ze in Zeeland daarvoor veel gekweekt en sindsdien tref je ze af en toe aan in heggen en bermen. De meerjarige plant 'werkt' zich tussen andere planten omhoog door de achterwaarts gerichte stekeltjes op de stengels. De bloei is uitbundig, maar niet opvallend: groengele vertakte trosjes. Sinds 2004 is in Steenbergen weer een bedrijf actief met Meekrap. Na een gedegen studie over de winning van deze prachtige kleurstof is het bedrijf Rubia Pigment Naturalia ontstaan: www.rubia-nc.com

BEPERKT LEVERBAAR VANAF MEI. De Mexicaanse Rozenoregano is een zich verhoutende plant, die enkele graden vorst verdraagt. In Mexico e.o. een geliefd kruid vanwege de unieke toevoeging van pittigheid aan het bekende oregano-aroma. De lavendelkleurige, buisvormige bloemen vormen de sieraad aan deze tot 1 m hoge plant. Regelmatig terugsnoeien verjongt de plant. Geef ze een vochthoudende, maar niet te natte, wel zonnige plaats. Bij strenge vorst in de schuur overwinteren.

In India en Pakistan groeit deze boeiende struik of kleine boom. Het blad is dubbel geveerd en fijn van structuur. Multifunctioneel: de jonge vruchten worden als kousebandbonen gegeten, het jonge blad, groeitoppen en bloemen kunnen rauw in salades of als toevoeging in soepen en sauzen, geroosterde zaden hebben een heerlijke, notige smaak en zijn oliehoudend. De bast van de wortel is pittig peperig en wordt als specerij aangewend. De lijst is eigenlijk nog langer, kortom een ideale boom voor de Derde Wereld en leuk om hier er kennis mee te maken! Bij ons dus een kamer- of kuipplant ('s zomers buiten).

Mierikswortel wordt veel geteeld vanwege zijn pikante wortel (scherp als mosterd). Deze wordt meestal geraspt en in combinatie met olie en azijn of met room als saus gebruikt bij rundvlees, gerookte vis of asperges. Wat niet veel mensen beseffen: het jonge blad (eventueel onder de bleekpot) is heerlijk door de sla en het oudere blad in de wok. Heel gemakkelijk te telen, in de zon, tijdens de rustperiode (tot eind maart) worden de planten gescheurd en op 50 cm afstand uitgeplant. De plant is steriel, maakt dus geen zaad, maar bloeit wel sierlijk met trosjes spierwitte bloemen.

De sterke planten zijn groenblijvend en geven voor de vruchtzetting mooie roze, wasachtige, komvormige bloemetjes. Dit familielid van de bekende geurmirte komt uit Chili en Bolivia, maar is inmiddels wereldwijd bekend. De bessen groeien al aan jonge planten en zijn geurend, purperrood van kleur en ongeveer 15 mm in doorsnee. De aromatische, veel geroemde smaak heeft een tintje zuur een een tintje wilde aardbei. Zowel rauw als gekookt (voor bijv. Jam) of gebakken (in taart) een delicatesse. De blaadjes worden als theevervanger gebruikt en de geroosterde zaden zijn een geliefd koffiesurrogaat. De struikjes zijn opvallend goed bestand tegen nachtvorst, kouder dan -10grC wordt risicovol.

Een in het Andesgebergte inheemse mirte. Dat betekent in elk geval: heerlijk geurend blad! De struik, die in het Spaans Chequén, Huillipeta of Arrayán Blanco heet, geeft donkerpurperen, smakelijke bessen. De plant is ook bijzonder sierlijk met de helderwitte bloemetjes en kan tegen enige (nacht)vorst.
We leveren als vervanger ook wel de Luma apiculata, die vrijwel identiek is.

Mirte vormt een dicht vertakte en groenblijvende struik. De plant groeit in het wild op droge, zonnige plekken in het Middellandse Zeegebied, maar wordt ook als sierstruik toegepast. De struik bloeit in de zomer en is dan bezet met geurende, witte bloemen, die ongeveer 2 cm groot worden. Na de bloei ontstaan purperkleurige bessen met een doorsnee van 7 mm. In Nederland geldt mirte als matig winterhard, veiliger is het, om de plant in een kuip te houden en vorstvrij te overwinteren.
Bladeren, bloemen en vruchten worden gebruikt voor de parfumerie. Uit de plant wordt myrtenol gewonnen, een antihoestmiddel. Na kneuzing van het blad komt een aromatische geur vrij. Mirte zou een gelukbrenger zijn bij het huwelijk en de vruchtbaarheid. In Mediterrane landen verpakt men, voor het opdienen, stukjes vlees en gevogelte in mirtebladeren, waardoor het vlees iets gearomatiseerd wordt. Mirtetakken worden ook gebruikt voor een vuur, waarop vlees wordt geroosterd. Thee van mirteblad bevordert slijmafdrijving. Gedroogde en gemalen bladeren werden vroeger als lichaamspoeder gebruikt.
Op Soekot, het Loofhuttenfeest van de Joden worden drie op de eerste dag van het feest geplukte mirtetakjes samen met andere takken en een geurige vrucht gebruikt voor het "Loelav zwaaien", een gebruik dat op Wajiekra (Leviticus) 23:40-41 is gebaseerd. De geurige maar smakeloze mirtetakken of "hadassiem" symboliseren de Joden die de Thora niet bestuderen maar wel toepassen. Toevoeging van een klant: "Als aanvulling op uw verhaal over de mirte, op Sardinië wordt er een likeur van gemaakt die niet te versmaden is. Er zijn diverse merken te koop, als je ergens gaat eten, krijg je eerst een glaasje mirte ook wordt het veel verkocht in karafjes en bijzondere flesjes als souvenir."

Deze niet-winterharde, maar wel meerjarige bladplant is niet alleen fraai door de dieprode kleur van het smalle blad, maar smaakt ook fris en siert dus de salade! De rode kleurstof wordt veroorzaakt door Anthocyaan: heel gezond! Planten groeien mooi in potten of als kruipertje in de tuin.

Dat aardbeimunt (naast uiteraard de overheersende frisse muntgeur) een geur van (rijpe) aardbeien met zich draagt, zal niemand verbazen. Aardbeienmunt past o.a. in de volgende gerechten: toetjes, fruitsalades, ijs, kruidenthee, zomerdrankjes en sausjes.

Het eerste, dat opvalt is natuurlijk het frisse, sierlijke bonte blad. De plant groeit wat minder snel dan zijn meeste muntbroertjes, de geur fris als appel en ananas. De bloei is wit en de hoogte 30-60 cm (iets kruipend of hangend) We leveren soms de niet bontbladige variant.

Frisse mint- of muntsoort met een duidelijke appelgeur! Het blad is behaard en heeft een wollige touch. De bloei is wit. Een heerlijke mint voor thee en frisse gerechten

Door kruising van de Appelmunt met de Limoenmunt ontstond deze unieke combinatie: frisse munt met een zoete + fruitige + citroen-touch. De Munt is genoemd naar Hillary Clinton, die bekend staat om haar liefde voor kruiden…

ELK JAAR VANAF MEI, JUNI LEVERBAAR TOT DE VOORRAAD OP IS.
De geur, die de blaadjes van deze smalbladige Vervaine (familie van de Citroenverbena) verspreidt is een wonderbaarlijke mengeling van munt, citroen, anijs en nog enkele tropisch aandoende geurtonen! Maak er een heerlijke thee van of gebruik het blad als “verfrissing” bij (vis)gerechten.

Een smakelijke, veelzijdige munt uit Azië, die aldaar ook vaak wordt aangewend voor geneeskrachtige werking en voor de bereiding van menthol. Heerlijk in de thee en in gerechten. Het blad is iets behaard en frisgroen met witte tot zeer lichtlila trosjes bloemen in de oksels.

Deze enigszins hangende munt geurt werkelijk naar banaan: zoet en intens als die ouderwetse bananenschuimpjes! Erg lekker in zomerdrankjes, ijs, fruitsalades, in broodjes-gezond, in koekjes en om er een heerlijke kruidenthee van te zetten.

Basilicummunt of basilicummint heeft glanzend, iets langwerpig blad , rood-groen van kleur met een sierlijke purperen bloei. Deze munt past prima bij Italiaanse gerechten, zoals pasta en vissalades en is uiteraard de mooiste smaakovergang naar echte basilicum.

Prachtig, donker blad met een zilveren glans. Deze combinatie van donker en licht bracht inspiratie voor de naam “Berries and Cream” (= bessen met room), maar duiden ook op het fruitige aroma, dat deze frisse munt met zich draagt. Compacte groei met lila bloei maken het tot een goed bruikbare tuinplant. Gebruik deze munt (zoals alle andere soorten) in de thee en in gerechten, in ijs en in frisdrankjes.

De munt, die het meest wordt gebruikt als basis voor ons bekende pepermuntje. Een stevige menthol wordt getrokken van het blad, als thee is deze munt heel heilzaam om de luchtwegen te doen openen. Ook een stoombadje bij/tegen verkoudheid is erg opluchtend!

Wij dachten eerst: leuk… een mint met een chocolade-aroma. Bij nader onderzoek blijkt het de lekkerste mint te zijn om te combineren met chocolade in desert of cake. Maar ook in de thee is deze mint heerlijk fris. De lichtlila bloei-aren bloeien van onder naar boven.

Een grappig mintsoortje, die als een mosje over de grond of tussen staptegels kruipt met zeer kleine blaadjes. Lichte aanraking geeft al een frisse muntsmaak. De blaadjes kunnen speels in de thee worden gestrooid voor een heerlijke muntsmaak.

Deze kruising tussen de Mentha arvensis en Mentha spicata heeft sierlijk bont blad en kenmerkt zich door een stevige smaak! Heel geschikt voor thee en voor de versiering en op smaak brengen van gerechten.

Dit is de beroemde, geurige variëteit wiens etherische olie in zoetwaren (bijv. After-Eight) wordt gebruikt. Maak er ook een stevige thee mee en verder natuurlijk alle munttoepassingen, die je kent uit gerechten.

Een zeldzame, oude variëteit met een hoog aromatisch gehalte! Het donkergroene, glanzende blad kenmerkt dit ras, heerlijk voor de thee en in een sorbet!

Een vleugje gemberaroma geeft aan tomaten en fruitsalade de finishing touch. Deze gembermunt (ook lekker bij vis!) biedt een boeiende muntvariatie. De planten hebben een bescheiden breedtegroei.

Grapefruitmunt of grapefruitmint heeft geplooid blad met lichte grapefruitgeur en een mild pepermuntaroma. Sterke groeier, waar een heerlijke thee van wordt gezet. Uiteraard ook inzetbaar in gerechten.

Een prachtige muntsoort: 50-100 cm hoog met zilverwollig, langwerpig blad en lilaroze bloemen in eindtrosjes. Zeer winterhard en uiteraard geschikt voor teelt in potten. Een munt voor alle bekende toepassingen: gerechten en thee. Het mondgevoel van het zachte blad is een sensatie!

Deze gekrulde Kruizemunt is een rariteit, prachtig gekarteld en gekruld blad, waardoor deze niet alleen sierlijk is, maar ook een groter bladoppervlakte, dus meer smaak! Zelfs deze beauty groeit stevig door, dus de teelt in een pot is het beste.

Munt met een limoensmaak, kunt u zich iets frissers bedenken? Voor oa de lekkerste thee!

Krachtige munt met donkergroene, glanzende blaadjes, rode steeltjes en een zoete,
citrusachtige, mandarijngeur en smaak. Heerlijk voor warme en koude dranken.