Een zeer winterharde, knolvormende Lathyrus! Het is zelfs een van de weinige meerjarigen van dit geslacht wiens lila bloemen nog lekker geuren ook!
In heel Europa een inheemse plant.
Aan het draadvormige wortelgestel komen knolvormige, langwerpige verdikkingen voor die al eeuwen lang bekend zijn als voedsel.
De plant wordt 30-100cm lang/hoog: een prima eetbare sierplant! De Franse noemen deze vergeten groenten “Hollandse Muisjes” (!) omdat sinds ± 1783 deze knolletjes vanuit het koele Nederland werden geëxporteerd naar Frankrijk.
Een oud recept: knolletjes 1uur koken, pureren en met melk en kruiden opdienen.
De bloemen, jonge scheuten en zaadpeultjes zijn ook eetbaar.

Geel-witte aardpeer die in augustus/september bloeit en vroeg afrijpt. Oogstbaar vanaf tweede helft oktober. Hoogte ongeveer 2 meter. De oogst is niet zo heel groot maar de knollen zijn dat wel. De grote knollen zijn daarbij langwerpig en niet zo grillig van vorm, dus perfect om mee te kokkerellen. Deze variëteit vormt weinig lange uitlopers met kleine knolletjes, geen woekeraar dus. Gigant bloeit gegarandeerd elk jaar vanaf juli of augustus.
LET OP: ZODRA DE KNOLLEN ARRIVEREN, METEEN PLANTEN. ZE ZIJN BEPERKT HOUDBAAR BOVEN DE GROND!

COMPACTE GROEI! Dat is een fijne ontwikkeling voor kwekers die de traditionele aardperen te hoog vinden. In plaats van ruim 2 meter wordt dit ras maar 60 cm hoog en breed vertakkend. De oogst van smakelijke, roodschillige kollen is opmerkelijk groot, de planten bloeien (sporadisch) met gele bloemen in de late herfst.

LEVERBAAR ALS PLANT VANAF APRIL ZOLANG DE VOORRAAD STREKT. Deze aardperen geven een hoge opbrengst. Stabiele vochtige grond geeft de meest gave knollen, sterke weerswisselingen zorgen soms voor knobbelige uitgroei.

Bijzonder en exclusief zijn de pootknolletjes van deze verfijnde groente! Sinds 1882 in Engeland bekend, geroemd om zijn prettige, nootachtige smaak. Volwassen knolletjes zijn 5 cm lang en aan beide zijden smal toelopend met ongeveer 6 insnoeringen. In ons klimaat geheel winterhard.

De knollen van deze sierlijke plant worden al meer dan 3500 jaar gegeten door de oorspronkelijke bevolking (bijvoorbeeld de Inca’s) en is een belangrijke (gemakkelijk verteerbare) zetmeelbron. Met het meel wordt van alles gebakken, koekjes uit Colombia zijn in toenemende mate populair. In Vietnam zijn de noodles van de Achira erg geliefd! De jonge knollen zijn gekookt of gebakken een lekkernij, een goede concurrent van de aardappel. Bij langdurig bereiden komen de suikers vrij en worden ze echt zoet. Jonge scheuten zijn een lekkernij als groente. Zelfs de zaden zijn eetbaar!
Deze wilde Canna vinden we van oorsprong aan de subtropische kust en in koele dalen van Zuid-Amerika, maar zijn inmiddels over de hele wereld verspreid inclusief Australië. Er moet voldoende vocht aanwezig zijn, maar wel gedraineerd. Zet ze een beetje uit de wind, om het blad heel te houden. De knollen kunnen een beetje vorst hebben en met sneeuwdek wordt zelfs een pittige winter doorstaan. Als wij de knollen hebben geoogst bedekken we ze in laagjes met cocopeat, zetten ze net vorstvrij en houden ze iets vochtig. In maart kan je ze binnen weer aan de groei brengen en vanaf mei mogen ze naar buiten, let op nachtvorst!

VRIJWEL JAARROND BESCHIKBAAR, ENKELE PERIODES NIET. De meeste bijzondere klaver, die we kennen. Dit Braziliaanse soort is niet alleen bijzonder sierlijk met zijn frisgroene blad (meestal met lichte marmervlekken) en scherp afstekende, lichtroze bloemetjes, maar ook heel erg lekker! Ik snoep overal waar ik ze zie van de blaadjes: heerlijke limoensmaak, fris zuur en toch een beetje zoet. Heerlijk bij vrijwel alle gerechten! Kweek de bolletjes in een potje binnen of in potten of de tuin buiten, liefst op een iets beschaduwd plekje. De blaadjes “slapen” ‘s nachts en bij donker weer. Vorstvrij overwinteren! Koppert Cress brengt het blad in de handel onder de beschermde naam Yka Leaves. Een logisch advies: gebruik het Limoenblad alleen als toekruid en smaakmaker, niet als hoofdmaaltijd: net als rabarber is te veel zuur slecht voor de botten! (Vorstvrij overwinteren)

VRIJWEL JAARROND BESCHIKBAAR, ENKELE PERIODES NIET. De meeste bijzondere klaver, die we kennen. Dit Braziliaanse soort is niet alleen bijzonder sierlijk met zijn frisgroene blad en scherp afstekende, helderwitte bloemetjes, maar ook heel erg lekker! Ik snoep overal waar ik ze zie van de blaadjes: heerlijke limoensmaak, fris zuur en toch een beetje zoet. Heerlijk bij vrijwel alle gerechten! Kweek de bolletjes in een potje binnen of in potten of de tuin buiten, liefst op een iets beschaduwd plekje. De blaadjes “slapen” ‘s nachts en bij donker weer. Vorstvrij overwinteren! Koppert Cress brengt het blad in de handel onder de beschermde naam Yka Leaves. Een logisch advies: gebruik het Limoenblad alleen als toekruid en smaakmaker, niet als hoofdmaaltijd: net als rabarber is te veel zuur slecht voor de botten! (Vorstvrij overwinteren)

Heerlijke tamelijk gladde knolletjes, wit met rode streepjes, fris en zoetzuur van smaak. Ze zijn zowel rauw door salades als gekookt, in de roerbakpan of gefrituurd te verwerken en eten. Jonge scheutjes en blaadjes van de oca zijn sierlijk en lekker pittig in salades!
Bij ons misschien onbekend, maar in het Andesgebied volksvoedsel na de aardappel, in Nieuw-Zeeland ook zeer populair. Ze groeien tot een hoogte van 3000 m! De knolletjes zijn bij ons bolrond, met dwarsliggende inkepingen, het klaverblad en de oranje-gele bloemen zijn heel decoratief. De smaak is als een aardappel met een prettige, lichtzure nasmaak (oxaalzuur). Deze verdwijnt overigens als de knollen een paar dagen in de zon hebben gelegen, ze worden dan bloemig en zoet. De teelt in het kort: in maart de knolletjes aan de groei brengen op een warm licht plekje, zo mogelijk bij mooie dagen buiten zetten en vanaf half mei definitief buiten planten. Laat in de herfst afdekken om een zo lang mogelijke afrijping te krijgen, de knolletjes moeten vorstvrij overwinteren.

Heerlijke tamelijk gladde, bijna bolronde knolletjes in warmgele kleur, fris en zoetzuur van smaak. Ze zijn zowel rauw door salades als gekookt, in de roerbakpan of gefrituurd te verwerken en eten. Jonge scheutjes en blaadjes van de oca zijn sierlijk en lekker pittig in salades!
Bij ons misschien onbekend, maar in het Andesgebied volksvoedsel na de aardappel, in Nieuw-Zeeland ook zeer populair. Ze groeien tot een hoogte van 3000 m! De knolletjes zijn bij ons bolrond, met dwarsliggende inkepingen, het klaverblad en de oranje-gele bloemen zijn heel decoratief. De smaak is als een aardappel met een prettige, lichtzure nasmaak (oxaalzuur). Deze verdwijnt overigens als de knollen een paar dagen in de zon hebben gelegen, ze worden dan bloemig en zoet. De teelt in het kort: in maart de knolletjes aan de groei brengen op een warm licht plekje, zo mogelijk bij mooie dagen buiten zetten en vanaf half mei definitief buiten planten. Laat in de herfst afdekken om een zo lang mogelijke afrijping te krijgen, de knolletjes moeten vorstvrij overwinteren.

Heerlijke wijnrode met witte, vrij grote knolletjes, fris en iets zoet van smaak. New Zealand is één van de zachtst smakende variëteiten. Planten maken langere uitlopers. Ze zijn zowel rauw door salades als gekookt, in de roerbakpan of gefrituurd te verwerken en eten. Jonge scheutjes en blaadjes van de oca zijn sierlijk en lekker pittig in salades!
Bij ons misschien onbekend, maar in het Andesgebied volksvoedsel na de aardappel, in Nieuw-Zeeland ook zeer populair. Ze groeien tot een hoogte van 3000 m! De knolletjes zijn bij ons bolrond, met dwarsliggende inkepingen, het klaverblad en de oranje-gele bloemen zijn heel decoratief. De smaak is als een aardappel met een prettige, lichtzure nasmaak (oxaalzuur). Deze verdwijnt overigens als de knollen een paar dagen in de zon hebben gelegen, ze worden dan bloemig en zoet. De teelt in het kort: in maart de knolletjes aan de groei brengen op een warm licht plekje, zo mogelijk bij mooie dagen buiten zetten en vanaf half mei definitief buiten planten. Laat in de herfst afdekken om een zo lang mogelijke afrijping te krijgen, de knolletjes moeten vorstvrij overwinteren.

Heerlijke, bijna bolronde knolletjes in lichtroze kleur, fris en zoetzuur van smaak. Ze zijn zowel rauw door salades als gekookt, in de roerbakpan of gefrituurd te verwerken en eten. Jonge scheutjes en blaadjes van de oca zijn sierlijk en lekker pittig in salades!
Bij ons misschien onbekend, maar in het Andesgebied volksvoedsel na de aardappel, in Nieuw-Zeeland ook zeer populair. Ze groeien tot een hoogte van 3000 m! De knolletjes zijn bij ons bolrond, met dwarsliggende inkepingen, het klaverblad en de oranje-gele bloemen zijn heel decoratief. De smaak is als een aardappel met een prettige, lichtzure nasmaak (oxaalzuur). Deze verdwijnt overigens als de knollen een paar dagen in de zon hebben gelegen, ze worden dan bloemig en zoet. De teelt in het kort: in maart de knolletjes aan de groei brengen op een warm licht plekje, zo mogelijk bij mooie dagen buiten zetten en vanaf half mei definitief buiten planten. Laat in de herfst afdekken om een zo lang mogelijke afrijping te krijgen, de knolletjes moeten vorstvrij overwinteren.

Heerlijke helderwitte knolletjes, fris en zoetzuur van smaak. Ze zijn zowel rauw door salades als gekookt, in de roerbakpan of gefrituurd te verwerken en eten. Jonge scheutjes en blaadjes van de oca zijn sierlijk en lekker pittig in salades!
Bij ons misschien onbekend, maar in het Andesgebied volksvoedsel na de aardappel, in Nieuw-Zeeland ook zeer populair. Ze groeien tot een hoogte van 3000 m! De knolletjes zijn bij ons bolrond, met dwarsliggende inkepingen, het klaverblad en de oranje-gele bloemen zijn heel decoratief. De smaak is als een aardappel met een prettige, lichtzure nasmaak (oxaalzuur). Deze verdwijnt overigens als de knollen een paar dagen in de zon hebben gelegen, ze worden dan bloemig en zoet. De teelt in het kort: in maart de knolletjes aan de groei brengen op een warm licht plekje, zo mogelijk bij mooie dagen buiten zetten en vanaf half mei definitief buiten planten. Laat in de herfst afdekken om een zo lang mogelijke afrijping te krijgen, de knolletjes moeten vorstvrij overwinteren.

Heerlijke, cylindervormige knolletjes in gele kleur met roze blos, fris en zoetzuur van smaak. Ze zijn zowel rauw door salades als gekookt, in de roerbakpan of gefrituurd te verwerken en eten. Jonge scheutjes en blaadjes van de oca zijn sierlijk en lekker pittig in salades!
Bij ons misschien onbekend, maar in het Andesgebied volksvoedsel na de aardappel, in Nieuw-Zeeland ook zeer populair. Ze groeien tot een hoogte van 3000 m! De knolletjes zijn bij ons bolrond, met dwarsliggende inkepingen, het klaverblad en de oranje-gele bloemen zijn heel decoratief. De smaak is als een aardappel met een prettige, lichtzure nasmaak (oxaalzuur). Deze verdwijnt overigens als de knollen een paar dagen in de zon hebben gelegen, ze worden dan bloemig en zoet. De teelt in het kort: in maart de knolletjes aan de groei brengen op een warm licht plekje, zo mogelijk bij mooie dagen buiten zetten en vanaf half mei definitief buiten planten. Laat in de herfst afdekken om een zo lang mogelijke afrijping te krijgen, de knolletjes moeten vorstvrij overwinteren.

Heerlijke knolletjes in al onze beschikbare rassen en kleuren, fris en zoet(zuur) van smaak. Ze zijn zowel rauw door salades als gekookt, in de roerbakpan of gefrituurd te verwerken en eten. Jonge scheutjes en blaadjes van de oca zijn sierlijk en lekker pittig in salades!
Bij ons misschien onbekend, maar in het Andesgebied volksvoedsel na de aardappel, in Nieuw-Zeeland ook zeer populair. Ze groeien tot een hoogte van 3000 m! De knolletjes zijn bij ons bolrond, met dwarsliggende inkepingen, het klaverblad en de oranje-gele bloemen zijn heel decoratief. De smaak is als een aardappel met een prettige, lichtzure nasmaak (oxaalzuur). Deze verdwijnt overigens als de knollen een paar dagen in de zon hebben gelegen, ze worden dan bloemig en zoet. De teelt in het kort: in maart de knolletjes aan de groei brengen op een warm licht plekje, zo mogelijk bij mooie dagen buiten zetten en vanaf half mei definitief buiten planten. Laat in de herfst afdekken om een zo lang mogelijke afrijping te krijgen, de knolletjes moeten vorstvrij overwinteren.

Gelukkig kennen steeds meer mensen dit bijzondere knolletje! In Zuid Amerika is het na de aardappel het belangrijkste knolgewas. Vooral rond het Andesgebergte (Ecuador, Peru en Colombia) is dit knolgewasje al eeuwen populair en in cultuur bij de Indianen. Net als de Yamboon behoudt de knol zijn knapperige textuur na het (kort) koken. Voor bakken of frituren zijn de knolletjes ongeschikt vanwege het hoge vochtgehalte. Het blad is eetbaar als spinazie, net als de zoete aardappel en de basella (van deze laatste is de Ulluco familie). De planten kruipen of klimmen met rankjes en zijn niet winterhard. Let op slakkenvraat, teelt op verhoogde bedden of in potten lukt erg goed vanwege de betere bodemwarmte. De oogst is laat in het najaar, enige bescherming met bijvoorbeeld vliesdoek helpt bij de knolzetting, vooral als september en oktober koud en guur zijn. 'Beet Red' is rozerood en van vorm: rond tot langwerpig.

Gelukkig kennen steeds meer mensen dit bijzondere knolletje! In Zuid Amerika is het na de aardappel het belangrijkste knolgewas. Vooral rond het Andesgebergte (Ecuador, Peru en Colombia) is dit knolgewasje al eeuwen populair en in cultuur bij de Indianen. Net als de Yamboon behoudt de knol zijn knapperige textuur na het (kort) koken. Voor bakken of frituren zijn de knolletjes ongeschikt vanwege het hoge vochtgehalte. Het blad is eetbaar als spinazie, net als de zoete aardappel en de basella (van deze laatste is de Ulluco familie). De planten kruipen of klimmen met rankjes en zijn niet winterhard. Let op slakkenvraat, teelt op verhoogde bedden of in potten lukt erg goed vanwege de betere bodemwarmte. De oogst is laat in het najaar, enige bescherming met bijvoorbeeld vliesdoek helpt bij de knolzetting, vooral als september en oktober koud en guur zijn. 'Ravelo Lisa' heeft groene tinten, is bolrond tot langwerpig, tamelijk vroeg oogstbaar en geeft een goede opbrengst.

Andesknollen met de frisse bite! Zo’n veelzijdige knol kom je zelden tegen!
Een greep uit de vele toepassing en en eigenschappen:

1. Dankzij het hoge vochtgehalte (86-90% water) is de knol heel fris en heeft rauw gegeten een “crunchy bite”. Afhankelijk van de zomer bevat de knol zoveel zoetstof dat de smaak van watermeloen dichtbij komt!
   
2. De knol laat zich (in dunne plakjes) frituren tot een lekkernij.
   
3. (Roer)bakken, koken.... alle normale bewerkingen verdraagt de knol zonder uit elkaar (tot pap) te vallen.
   
4. Goed nieuws voor diabetici en “weight watchers”: de knollen danken de zoete smaak aan de aanwezigheid van oligofructose (fracto-oligosaccharide)
   
5. Oligofructose werkt stimulerend op nuttige bacteriën in ons lichaam
   
6. Medicinale werking: het blad zorgt ervoor dat het lichaam weer normaal en effectief reageert op insuline. Deze wordt gedroogd en verpulverd op vele sites aangeboden.
   
7. Van de knollen kan siroop worden gekookt.
   

Plantbeschrijving:
De plant komt van oorsprong uit het Andesgebergte en komt daar voor op een hoogte van 900-3000m. De 1-1,5m hoge planten hebben een grove opbouw met groot blad. Vanaf augustus-september vormen zich onder de grond rondom de plantbasis 10-20 knollen met een totaalgewicht tot wel 10 kg per plant! De oranjegele bloei blijft in Nederland soms uit. Zaadzetting is in de landen van oorsprong niet overdadig.
Oogsten:
De planten worden gerooid zodra het blad teruggaat in levenskracht. Dat gebeurt meestal laat in de herfst door kou. De knol ziet er uit als een Dahliaknol, waarbij de functie van het stengeldeel dus essentieel is. Er kunnen veel zijknollen worden geoogst, enkele zijknollen met het stengeldeel in zand of opgepot overwinteren op een vorstvrij plaats. Tijdens de groei in de zomer kunnen stekken worden gesneden, zodat er ook jonge planten kunnen overwinteren, zo gaat de vermeerdering veel sneller.
IN APRIL WORDEN ONZE BROEDKNOLLEN OPGEPOT, DUS EERST VERKOPEN WE DE KNOLLEN, DAARNA DE PLANTEN. BESTEL ZE NIET TEGELIJK!

De echte Yam is een tropisch knolgewas, dat opvalt door zijn enorme afmeting ondergronds, als deze niet gerooid wordt (tot 50 kg per knol). Normaal wordt in de tropen de plant na 10-12 maanden groei gerooid en weegt dan ongeveer 1 kg. Waarschijnlijk kwam de Yam rond 3000 v. Chr. In cultuur in Azië en is vandaar over Afrika verspreid. Inmiddels is het belang van Yam te vergelijken met aardappels in onze gebieden! De knollen worden gekookt, gebakken, gefrituurd, er wordt meel en deeg van gemaakt en uiteraard: chips! De plant houdt zich opmerkelijk goed in ons klimaat en op goed gedraineerde plaatsen blijven de planten met goede winterbescherming prima buiten in leven! Wel sterft de plant bovengronds geheel af. Geniet vooral van de bijzondere groei van deze klimplant: het eerst jaar groeit de plant tot ruim 1 meter hoog, in de daaropvolgende jaren geeft de plant een steeds sterkere groei en kan 3-6 meter lange ranken maken. Het glanzende, hartvormige blad heeft opvallende nerven. In de zon geplant gaan de planten na 2-3 jaar bloeien: onopvallende, maar heerlijk geurende, groenwitte bloemetjes aan lange trosjes (duizenden aan een plant), de intense kaneelgeur stroomt in de zomer door de hele tuin.
Het meest opvallend zijn wel de kleine luchtknolletjes, die over de hele plant aan de stengels groeien en voor een ideale reservevoorraad zorgen om de plant te vermeerderen. Een grote oogst aan luchtknolletjes geeft een exclusief maaltje gebakken “krieltjes”. Laat ook eens een paar planten groeien in een pot: als kamerplant of kuipplant buiten een jaarlijks genot! De teelt vanaf broedbolletje (die we leveren) tot oogstbare knol is 3 jaar. Dan zijn er één of meerdere knollen gevormd van 60-70cm lengte, bovenaan vingerdik, onderaan polsdik. Zorg dus voor losse grond, verhoogde bedden, of iets dat de wortel vrij spel geeft. Een beetje graafwerk bij het oogsten hoort er bij. Daarna kan je het bovenste dunne stuk van de geoogste knollen (15-20 cm) terug planten en dan na 2 jaar alweer oogsten. Handig is dus om altijd één- en tweejarige planten in de tuin te hebben, zodat we je jaar kan oogsten. Eigenlijk is dit nog een verwantschap aan cassave of maniok, die op een permanent stukje tuin geplant wordt en dan in tijden van nood wordt opgegraven. Maar net als maniok zijn ze te lekker om daar op te wachten! Planten zijn perfect winterhard, gewoon ter plaatse laten staan. Elk jaar verschrompelt de oude knol en worden er verse nieuwe knollen gevormd. De jonge scheuten komen vrij laat boven in mei en schieten dan werkelijk omhoog. Door de voorraad uit de oude knol groeit de volwassen plant in een paar weken tijd tot flinke hoogte. Je kan ze kweken aan bamboestokken als bonen of langs een (warme) muur. Het is een gemakkelijke teelt, er zijn geen ziekten of plagen bekend. De knollen kan je koel bewaren (bijvoorbeeld in de kelder of schuur) bij de aardappels tot aan de volgende oogst, zodat je jaarrond Yam kunt eten.

De echte Yam is een tropisch knolgewas, dat opvalt door zijn enorme afmeting ondergronds, als deze niet gerooid wordt (tot 50 kg per knol). Normaal wordt in de tropen de plant na 10-12 maanden groei gerooid en weegt dan ongeveer 1 kg. Waarschijnlijk kwam de Yam rond 3000 v. Chr. In cultuur in Azië en is vandaar over Afrika verspreid. Inmiddels is het belang van Yam te vergelijken met aardappels in onze gebieden! De knollen worden gekookt, gebakken, gefrituurd, er wordt meel en deeg van gemaakt en uiteraard: chips! De plant houdt zich opmerkelijk goed in ons klimaat en op goed gedraineerde plaatsen blijven de planten met goede winterbescherming prima buiten in leven! Wel sterft de plant bovengronds geheel af. Geniet vooral van de bijzondere groei van deze klimplant: het eerst jaar groeit de plant tot ruim 1 meter hoog, in de daaropvolgende jaren geeft de plant een steeds sterkere groei en kan 3-6 meter lange ranken maken. Het glanzende, hartvormige blad heeft opvallende nerven. In de zon geplant gaan de planten na 2-3 jaar bloeien: onopvallende, maar heerlijk geurende, groenwitte bloemetjes aan lange trosjes (duizenden aan een plant), de intense kaneelgeur stroomt in de zomer door de hele tuin.
Het meest opvallend zijn wel de kleine luchtknolletjes, die over de hele plant aan de stengels groeien en voor een ideale reservevoorraad zorgen om de plant te vermeerderen. Een grote oogst aan luchtknolletjes geeft een exclusief maaltje gebakken “krieltjes”. Laat ook eens een paar planten groeien in een pot: als kamerplant of kuipplant buiten een jaarlijks genot! De teelt vanaf broedbolletje (die we leveren) tot oogstbare knol is 3 jaar. Dan zijn er één of meerdere knollen gevormd van 60-70cm lengte, bovenaan vingerdik, onderaan polsdik. Zorg dus voor losse grond, verhoogde bedden, of iets dat de wortel vrij spel geeft. Een beetje graafwerk bij het oogsten hoort er bij. Daarna kan je het bovenste dunne stuk van de geoogste knollen (15-20 cm) terug planten en dan na 2 jaar alweer oogsten. Handig is dus om altijd één- en tweejarige planten in de tuin te hebben, zodat we je jaar kan oogsten. Eigenlijk is dit nog een verwantschap aan cassave of maniok, die op een permanent stukje tuin geplant wordt en dan in tijden van nood wordt opgegraven. Maar net als maniok zijn ze te lekker om daar op te wachten! Planten zijn perfect winterhard, gewoon ter plaatse laten staan. Elk jaar verschrompelt de oude knol en worden er verse nieuwe knollen gevormd. De jonge scheuten komen vrij laat boven in mei en schieten dan werkelijk omhoog. Door de voorraad uit de oude knol groeit de volwassen plant in een paar weken tijd tot flinke hoogte. Je kan ze kweken aan bamboestokken als bonen of langs een (warme) muur. Het is een gemakkelijke teelt, er zijn geen ziekten of plagen bekend. De knollen kan je koel bewaren (bijvoorbeeld in de kelder of schuur) bij de aardappels tot aan de volgende oogst, zodat je jaarrond Yam kunt eten.

De Zonnewortel is een broertje van de Aardpeer (Topinamboer) en wordt in Europa (vooral door hobbyisten) gekweekt vanaf ongeveer 1850. Hij is afkomstig uit Noord-Amerika en de Indianen kenden natuurlijk al eeuwen zijn heerlijke knolletjes, die lijken op kleine dunne aardappels, maar met een puntig uiteinde, zoals de yam. Je kan ze rauw eten, geraspt met vinaigrette, of bereiden zoals aardappelen. Alle recepten van de Aardperen zijn op de Zonnewortel van toepassing. Verschil met de bekendere Aardperen zijn de slankere, gladdere knollen en de gegarandeerde bloei! Laat de knollen gewoon ‘s winters in de grond zitten of kuil ze op in vochtig zand, naar directe behoefte rooien. Let op: evenals de aardpeer is dit een plant, die zich gemakkelijk verplaatst door de tuin, geef ze een beperkte ruimte d.m.v. worteldoek of rooi (uiterlijk) in het voorjaar nauwkeurig.

LEVERBAAR ALS PLANT VANAF APRIL-MEI TOT DE VOORRAAD OP IS.
De Zonnewortel is een broertje van de Aardpeer (Topinamboer) en wordt in Europa (vooral door hobbyisten) gekweekt vanaf ongeveer 1850. Hij is afkomstig uit Noord-Amerika en de Indianen kenden natuurlijk al eeuwen zijn heerlijke knolletjes, die lijken op kleine dunne aardappels, maar met een puntig uiteinde, zoals de yam. Je kan ze rauw eten, geraspt met vinaigrette, of bereiden zoals aardappelen. Alle recepten van de Aardperen zijn op de Zonnewortel van toepassing. Verschil met de bekendere Aardperen zijn de slankere, gladdere knollen en de gegarandeerde bloei! Laat de knollen gewoon ‘s winters in de grond zitten of kuil ze op in vochtig zand, naar directe behoefte rooien. Let op: evenals de aardpeer is dit een plant, die zich gemakkelijk verplaatst door de tuin, geef ze een beperkte ruimte d.m.v. worteldoek of rooi (uiterlijk) in het voorjaar nauwkeurig.