Deze zaailing uit het 1980-er Duitse ras Barbara geeft een grote oogst van ouderwets bloemige aardappels. De knollen zijn iets ovaal en hebben een donkerpaarse schil met lichtbruine vlakken, evenals de voorouder Barbara. Het crèmekleurige knolvlees heeft een paarse ring net onder de schil. Een ideale pieper voor purée, een kuiltje met jus of gebakken. Middenvroeg oogstbaar.

Deze zaailing uit het 1980-er Duitse ras Barbara geeft een grote oogst van tamelijk vaste (iets bloemige) aardappels. De knollen zijn lang ovaal en hebben een donkerpaarse schil met lichtbruine vlakken, evenals de voorouder Barbara. Het crèmekleurige knolvlees heeft een paarse ring net onder de schil met paarse zweem naar het midden. De bloemigheid is redelijk fijn van textuur met een licht aroma. Een ideale pieper voor purée, een kuiltje met jus of gebakken. Middenvroeg oogstbaar.

Prachtig, oud rasje met een (paars)blauw jasje. De vrij ronde aardappels lekker in de schil koken. Uit de pan komt de heerlijke, aardse geur je al tegemoet en de beloning is een prettige, lichte smaak vanuit een iets bloemige, maar voldoende stevige textuur. Ik vind het een heerlijke piepertje, die ook afgekoeld en gebakken echt snoepgoed is. Tijdens het koken, verdwijnt overigens de blauwe schilkleur als een toverbal! Er blijft een lichtbruine schil over.

(1940) Kweker: S. Denim (Institute of Starch Products)
Blue-Eye-aardappelen geven over het algemeen middelgrote tot grote knollen met een ovale tot langwerpige vorm. De schil is lichtbruin, iets geschilferd met kenmerkende paarsblauwe vlekken, het meest aan de uiteinden, hier dankt dit ras zijn naam aan. Het knolvlees is ivoor- tot goudkleurig en dicht, stevig en fijn van structuur. Wanneer ze worden gekookt, hebben Blue-Eye-aardappelen een zachte consistentie en een zeer geliefde, milde en aardse smaak.
Dit ras wordt commercieel niet meer geteeld, vanwege de betrekkelijk korte houdbaarheid, gewoon binnen een paar maanden opsmullen dus... Verder is Blue-Eye heel veelzijdig dus waardevol om op kleine schaal te behouden voor de toekomst. De knollen zijn vast genoeg voor salades en bloemig genoeg voor een mooie friet, een zachte puree of gekookt en gebakken op je bord!

Een beetje geschiedenis:
In Rusland waren Blue-Eye-aardappelen specifiek bedoeld voor de teelt in de eigen tuin en kregen ze de voorkeur vanwege hun ongebruikelijke blauwpaarse ogen, het vermogen om koude klimaten te weerstaan, hun productieve karakter en hun weerstand tegen vele ziekten. In de stad Smolensk werd het ras zelfs gratis uitgedeeld om de inwoners aan te moedigen de knollen te telen. Dankzij het gemak van de teelt van de variëteit nam de populariteit ervan snel toe in heel Rusland en werd het een van de meest gebruikte cultivars in de dagelijkse keuken. Aardappelen zoals Blue-Eye worden ook gebruikt in traditionele vakantierecepten zoals Olivier of Russische salades. De aardappelsalade, die vaak op oudejaarsavond in Rusland wordt geconsumeerd, wordt gemaakt van een mengsel van gekookt vlees, eieren, aardappelen, wortels, augurken en erwten. Hoewel er onder thuiskoks en restaurants veel variaties op het recept bestaan, dateert het originele saladerecept uit de 19e eeuw.
Tegenwoordig worden Blue-Eye-aardappelen gevonden op boerenmarkten in Oost-Europa en Centraal-Azië. De aardappelen op de foto zijn ontdekt op de Groene Markt in Almaty, Kazachstan.

Deze mix van nakomelingen van de Blue Danube hebben een gele of paars-gele schil en bloemig knolvlees. Een mooie, resistente aardappel dat zich leent voor een “prakje met jus”, purée of als gebakken of gefrituurde aardappel. Goed te bewaren.

Een veelzijdige aardappel, waar we overigens de oorsprong niet van kennen. De flinke, ovaalronde knollen verbergen het lichtcrème knolvlees. Na uitgebreide proeven bleek ons een zeer grote opbrengst! De fijnbloemige (iets vaste) structuur staat garant voor veelzijdige toepassingen: koken, bakken, frituren en pureren... ja kunt alles met deze aardappel doen. De goede smaak neigt naar licht zoet, wij zijn er gek op.
BIJZONDERE RASSEN ALS DEZE LEVEREN WE IN EEN GEMENGDE POOTMAAT, ER KUNNEN (ZEER) GROTE KNOLLEN BIJZITTEN, DEZE PLANT JE IN ZIJN GEHEEL OF JE SNIJDT DEZE IN STUKKEN MET UITLOPERS.

(1894) Ouders: Victoria x onbekend. Meer dan een eeuw geleden geteeld door Archibald Findlay en nog steeds populair in Ierland, dan moet je als aardappel wel iets te bieden hebben. Een grote opbrengst van zeer bloemige knollen, vrij glad, lichtgeel en ovaal. In Engeland was dit ras voor de oorlog een topper! Plant ze ruim, want ze maken veel blad.

Opvallend zijn de zeer goede kenmerken: de ovaalronde, gladde knollen hebben een rode schil en crème knolvlees. De textuur is fijnbloemig (oftewel vrij vast) waardoor de knollen voor de kook geschikt zijn, maar ook voor bakken en frituren, een veelzijdige pieper dus. We hebben Burkys Rote uitgebreid getest en zijn erg enthousiast over de smaak: gewoon erg lekker...! De bewaarbaarheid is zeer goed en de smaak lijdt niet onder het bewaren. De historie van dit ras is ons niet bekend, wie meer weet: we horen het graag!
BIJZONDERE RASSEN ALS DEZE LEVEREN WE IN EEN GEMENGDE POOTMAAT, ER KUNNEN (ZEER) GROTE KNOLLEN BIJZITTEN, DEZE PLANT JE IN ZIJN GEHEEL OF JE SNIJDT DEZE IN STUKKEN MET UITLOPERS.

(2020) Ouders: Toronto x coderas. Kweker J.H.M. van den Oord.
Een zeer robuuste variëteit, met hoge resistentie tegen Phytophthora (= aardappelziekte).
Echt weer een aanwinst in de rij van sterke rassen, ‘Camillo’ geeft een zeer hoge en gezonde opbrengst van lichtgele, tamelijk vaste knollen. Niet geschikt voor frituren overigens. Je kan de knollen lang bewaren en de smaak is... raak!

(1920) Een zeldzaam geworden ras met ovale vorm. De crème-witte schil is royaal purper gevlekt rond de ogen: decoratief! De goede, sterke smaak komt het best tot zijn recht na directe consumptie; de bakkwaliteit is uitmuntend. Tip: heerlijk als puree.

(2007) (Ouders: Nicola, Francline, Desirée en Duke of York)
Dit Franse ras geeft een mooie oogst van bijna ronde knollen met ondiepe ogen (dus gladde), rozerode schil. De structuur is vast, een heerlijke saladeaardappel dus. Na langere bewaring merkten we dat deze iets bloemig werd, dus bakken is ook een mogelijke optie. De lichte en fijne smaak en goede oogst maken het tot een aantrekkelijke aanvulling van ons sortiment!
BIJZONDERE RASSEN ALS DEZE LEVEREN WE IN EEN GEMENGDE POOTMAAT, ER KUNNEN (ZEER) GROTE KNOLLEN BIJZITTEN, DEZE PLANT JE IN ZIJN GEHEEL OF JE SNIJDT DEZE IN STUKKEN MET UITLOPERS.

(1962) Ouders: Urgenta x Depesche. Een Nederlandse pieper, waar we trots op kunnen zijn! De felrode schil in combinatie met de wasachtige stevige structuur van het knolvlees is voor een Nederlands ras uniek! Een echte “vaste” aardappel dus, met een tamelijk glad oppervlak. Hoewel Désirée op de klei uitstekend gedijt, is zandgrond of andere droge grondtypes ook geen probleem. Veel koks zweren bij dit ras vanwege de veelzijdige toepassingen. Het verbaast me, dat ze niet veel meer in ons land bekend zijn. Middentijds oogstbaar.

(vóór 1916) De kweker is Mr. Wilde of Edgecote. Een ouderwetse bloemige aardappel met prachtige donkerpurperen schil voor een oorspronkelijke Hollandse prak, compleet met gaatje voor de jus! Edgecote Purple showt prachtig in restaurants als ze in de schil gekookt zijn: net reusachtige kidneybonen…

(voor 1915) Een zeldzaam rasje van onbekende afkomst, de bijzondere blauw-purperen schil valt vooral op. Overigens wordt de schil in kokend water meteen geel. Zeer bloemig rasje, die met zorg moet worden gekookt: net aan de kook houden om ze gelijkmatig gaar te krijgen. De smaak is ouderwets lekker, zowel gekookt als gepureerd. Maak er ook eens friet van: krokant en stevig! De planten zijn vatbaar voor de aardappelziekte, neem dus voldoende preventieve maatregelen.

(1972) Een kruising door de kwekers P&J Dijkhuis tussen Oldenburger 51-640 en een coderas. Dit Nederlandse ras wordt nog steeds hoog gewaardeerd in Europa, vooral vanwege de goede smaak zowel na koken als bakken en frituren. De tamelijk vast kokende knollen maken ook een hele mooie purée! De knollen zijn iets ovaal en hebben een gele schil en crèmekleurig knolvlees met ondiepe ogen. Opvallend is dat slakken vaak van dit ras afblijven. De oogst is groot en Phytophthora-resistentie in de knol zeer goed mits meteen na het opmerken van deze aardappelziekte in het blad, de planten worden geoogst.

(1989) Een Franse kruising tussen Edzina en Alcmaria. De (fraaie) ovalen knollen en het knolvlees zijn lichtgeel, de textuur vrij vast en de smaak subliem. Door de lichte kruimigheid is deze (bijna salade)aardappel ook zeer geschikt voor andere doeleinden zoals bakken en frituren.
Elke kweker is verrast door de grote oogst en acceptabele ziektegevoeligheid, die immers vooral een rol speelt bij later oogstbare aardappels. Toch is de bewaarbaarheid liefst 6 maanden!

(1992) (Sigma x Ilse) Dit moderne ras is in Duitsland ontwikkeld om de beste opbrengst, de gezondste groei en de lekkerste smaak te combineren... De zachte, gladde textuur combineert dit ras met een rijke smaak. De druppelvormige knollen hebben een vrij gladde schil. De resistentie tegen de aardappelziekte in de knol is groot. Verdere resistentie zijn voor alle ziekten zeer groot!

(1925) (Allerfrüheste x Jubel) Dit Duitse ras is rond 1925 ontstaan en is een opvallend resistente, historische aardappel! De platte tot bolronde knollen zijn vrij groot en hebben een lichtgele schil met enkele diepe ogen. De smaak is complex en zeer goed! Het mondgevoel is vooral stevig, maar ik bemerkte iets bloemigheid. De oogst is middenvroeg tot middenlaat.

Historisch ras uit Duitsland, uit een kruising tussen Purpurgold x Vesta. De knollen zijn ovaalrond en vrij onregelmatig van vorm (diepe ogen), het knolvlees crèmekleurig. Het is vooral vanwege de smaak dat deze aardappel de decennia overleefde: stevig vast van textuur (iets bloemig na bewaring) met een fijn aroma!

(1895 Ierland) Ouders: An x Belle de Fontenay. De kweker is D.P.A. Castlebar of (volgens andere bron) Miss King of Mount Mellick. Oude rassen, die nog steeds verkrijgbaar zijn, moeten wel iets bijzonders hebben! Dit zeer smakelijke rasje geeft vrij ronde knollen met een rood-roze schil en crèmewit knolvlees met soms een roze wolkje er doorheen. De oogst is (mede door de grote knollen) vaak enorm! Stevig na de kook, ideale veelzijdige aardappel. Over de intense smaak wordt alom lovend geschreven! De planten worden niet snel aangetast door de aardappelziekte, wat wellicht mede wordt veroorzaakt door de mooie, rechte groei. De bloei is wit.

ECO GETEELDE AARDAPPELS. (1835 of zelfs ouder) Het oudste Engelse aardappelras, dat we kennen! De schil is purperblauw met witte vlekken (of omgekeerd). Grote oogst, een prettige, zelfs nootachtige smaak en het witte knolvlees is vrij vast in de kook. Het is de voorouder van de populaire Kerrs Pink. Voor een authentieke jachtschotel wordt in Engeland ‘Fortyfold’ gebruikt: Lancashire hotpot (jachtschotel) en.wikipedia.org and Scouse en.wikipedia.org) zijn 2 traditionals!

(2007) Ouders: Maris Peer x coderas.
Dit bijzonder lekkere aardappeltje geeft een regelmatige oogst van vrij kleine, ovaalronde knollen, die in de schil gekookt worden. Heel populair in de horeca (als baby-aardappel) omdat ze niet doormidden gesneden hoeven te worden. Maris Peer is een van de ouders van dit ras en was eerst de marktleider, maar deze ‘Gemson’ geeft 60% meer opbrengst in deze kleine maat, als hobbyist is af en toe een grotere knol uiteraard geen ramp! De knollen zijn crèmewit, de textuur glad en vrij stevig en de smaak wordt zeer geroemd! Dit ras is ontwikkeld voor de teelt in Noord-Europa maar groeit verbazend goed in de tropen zoals Kenia.

(1930 of 1959?) Arran Chief x (Majestic x Great Scot). Een aardappel, dat duidelijk in Engelse traditie staat. De bestendigheid tegen de aardappelziekte is opvallend. De schil is beige met roze vlekken rond de ogen, wat een grappig effect geeft. Het crèmegele knolvlees met bloemige textuur herbergt een prettige, zeer gewaardeerde smaak. De toepassing is naast koken: frituren, pureren en bakken. Een echte all-rounder dus!

(1919) Ouders: Imperator x Champion. Dit middenvroege ras van E. Miles geeft meestal een goede opbrengst! De ogen zijn diep, de smaak is uitstekend en de kookkwaliteit tamelijk bloemig. De knolvorm is meestal vrij rond, maar uitgroei komt voor.

(1977) Ouders: Pana x Vacuna
Zowel de schil als het knolvlees zijn stevig rood gekleurd. De langovalen knollen hebben een fijnkruimige structuur, met een boterzachte, aromatische smaak. De oogst is bijna elk jaar groot, lange droogte met zeer hoge temperaturen vindt dit ras niet zo fijn.
BIJZONDERE RASSEN ALS DEZE LEVEREN WE IN EEN GEMENGDE POOTMAAT, ER KUNNEN (ZEER) GROTE KNOLLEN BIJZITTEN, DEZE PLANT JE IN ZIJN GEHEEL OF JE SNIJDT DEZE IN STUKKEN MET UITLOPERS.

Vrij grote, langwerpige knollen, die aan de buitenzijde geel met zachtroze banden gekleurd zijn. Het lichtgele knolvlees geeft na de kook een heerlijke smaak: iets bloemig, tamelijk stevig, zalvende textuur.

DE FRANSE "OPPERDOEZER"!
(1884) Een oud Frans ras, dat middelvroeg oogstbaar is. De grote (soms meer dan 500 gram) bolronde knollen zijn lichtbruin met een tintje roze en diepliggende violetkleurige ogen; het knolvlees is wit. Typerend zijn de glooiende inkepingen waardoor een zeer onregelmatige vorm ontstaat. Heerlijk bloemig, in Frankrijk beroemd vanwege de beste purée, die er van gemaakt wordt.

(2012) Ouders: Franceline x Cupido (kweker: C. Meijer) Hoe klein toch groots kan zijn! De opbrengst van deze ovaalronde, vrij vaste, (niet al te grote) wasachtige aardappel is verbazend groot, zowel in de tuin als in aardappelzakken of potten. Vanwege de ruime toepassing en geweldige smaak kreeg deze middenvroege aardappel een hoge Engelse tuinbekroning (RHS Award of Garden Merit). 35 knollen van 1 plant is normaal, er zijn al 80 knollen gemeld!

Dit zeer oude Oostenrijkse ras heeft een rozerode schil en een ovalen vorm. Het knolvlees is iets bloemig, vrij vast, met een fraaie, gewolkte, rozerode kleur. Je maakt er een originele en smakelijke puree mee, maar ook een heerlijke tafelaardappel of een “rode” friet!
BIJZONDERE RASSEN ALS DEZE LEVEREN WE IN EEN GEMENGDE POOTMAAT, ER KUNNEN (ZEER) GROTE KNOLLEN BIJZITTEN, DEZE PLANT JE IN ZIJN GEHEEL OF JE SNIJDT DEZE IN STUKKEN MET UITLOPERS.

(1992) Een moderne aardappel met oude wortels: het bijzondere uiterlijk van Catriona (blauwe vlekken rond de ogen) en de zeer goede smaak van Sharpe’s Express worden in dit ziekteresistente ras verenigd! Een kweek-product van Jack Dunnett. De grote (300-600 g per knol) aardappels zijn zeer lang bewaarbaar. Een topsoort voor heerlijke friet!

Vermoedelijk is dit ras al eeuwen in cultuur in Colombia, de stevige, zeer aromatische smaak duidt op “wilde” roots. De knollen zijn onregelmatig langwerpig met diepe ogen. De gele schil is roze rond de ogen en bedekt wit knolvlees. De textuur van de knol (na koken) is ouderwets bloemig! De aardappels zijn middentijds oogstbaar en zeer goed te bewaren. Een leuke verkenning in de aardappelhistorie...

De oorsprong van deze grote aardappel is ons onbekend. Teelt- en proefervaring hebben we des te meer! Enkele opvallende kenmerken: een grote oogst van vrij forse knollen, ovaalrond, goudgele, dunne schil met ondiepe ogen en lichtgeel knolvlees. De kookkwaliteit is: iets bloemig, maar stevigheid overheerst, prettige smaak zowel gekookt als afgekoeld. Een mooie aanwinst, wie kent de geschiedenis van deze pieper?
BIJZONDERE RASSEN ALS DEZE LEVEREN WE IN EEN GEMENGDE POOTMAAT, ER KUNNEN (ZEER) GROTE KNOLLEN BIJZITTEN, DEZE PLANT JE IN ZIJN GEHEEL OF JE SNIJDT DEZE IN STUKKEN MET UITLOPERS.

ECO GETEELDE AARDAPPELS. (1974) Ouders: Clivia x Hansa; kweker Fa Böhm, Europlant. “Konigin der deutschen Kartoffel”! De ovalen knollen hebben een gele schil en diepgeel knolvlees. De textuur en smaak zijn kort na de oogst naast de vaste structuur: wasachtig en zeer aromatisch. Na langere bewaring worden de knollen bloemiger, dus eigenlijk voor elk wat wils! Zowel koken als bakken leidt tot smakelijk resultaat. De kweker van deze heerlijke aardappel wilde zijn nieuwste introducties niet te veel concurrentie aandoen en trok ‘Linda’ terug uit het sortiment. Dit veroorzaakte een groot landelijk protest in Duitsland (onder aanvoering van Karsten Ellenberg), men beschouwde deze populaire aardappel als gemeenschappelijk bezit: “Rettet die Linda” was de slogan. Na een hoop geharrewar is deze pieper dus gered van de ondergang!

(1988) Kweker Firma Norika. Dit middenvroege ras is iets ovaal, heeft ondiepe ogen en crème knolvlees. De oogst van dit tamelijk vaste ras is groot en de smaak wordt erg gewaardeerd. Een veelzijdige aardappel, dat nog steeds verdient geteeld te worden. Zeer goede bewaareigenschappen.

Vóór 1900. Dit traditionele ras is beroemd en zeer geliefd in Noorwegen, Zweden en Finland. De langwerpige vorm doet aan amandelen denken, vandaar de (bij)naam. Liefhebbers zien dit ras als een delicatesse vanwege het zeer hoge drogestofgehalte: heel bloemig dus. Kook de aardappel rustig in zijn schil en geniet van een echte ouderwetse pieper, die ook nog eens zeer hoge ogen gooit als bakaardappel. Dit ras blijkt ook zeer goed tegen het Noord-Scandinavisch klimaat te kunnen. Geef ze de ruimte, het is een oud en gevoelig ras.

Dit ras is zeer smaakvol en lichtkruimig. Opvallend is de hoge opbrengst, met zo’n aardappel kan je veel kanten op: koken, bakken, pureren of poffen.
Je kan dit ras wat vroeger oogsten voor een heerlijk jong piepertje, later geoogst kan je dit ras zeer lang bewaren! De aardappelziekte (Phytophthora) kan in het blad komen, maar niet snel in de knol.

ECO GETEELDE AARDAPPELS.
(1993) Kweker: Rijkent Benning (aardappelveredelaar in dienst van Veredelingsbedrijf Mansholt) Een ideale aardappel voor kleigrond, een van de ouders is Nena. Marabel houdt van vochthoudende, vruchtbare grond en geeft dan een grote oogst van ovaalronde, gele knollen met geel knolvlees. De smaak is rijk met een zoete ondertoon en de textuur vrij vast. De gladde schil completeert het plaatje: zeer populair in Duitsland en Frankrijk, maar ook in veel andere Europese landen. Het ras is jarenlang vertegenwoordigd door het Duitse bedrijf Böhm, later door Europlant. Het is inmiddels een vrij ras.

(1975) Ouders: Primura x coderas.
Dit ras geeft een hoge opbrengst van ovaalronde, vrij vastkokende en zeer smakelijke aardappels. Vanwege de uitstekende bakkwaliteit (ook voor frites) is dit nog steeds een veelgevraagd ras! De resistentie tegen Phytophthora in de knol is tamelijk hoog.

ECO GETEELDE AARDAPPELS. (1980) Dit Nederlandse ras is in Frankrijk de standaard voor een type: ovaalvormige knollen, geel van schil en knolvlees, zeer ondiepe ogen dus aantrekkelijk om te zien en te verwerken. De opbrengst van dit vrij vaste ras is groot en de smaak buitengewoon goed! Zijn er nadelen? De enige die we vonden: matig lang bewaarbaar en gevoelig voor stootschade... Je kan ze al vroeg planten, want een nachtvorstje kan Monalisa goed hebben. Droogte is geen probleem, dus ook de teelt in de subtropen zal goed lukken, ze zijn daar dan ook zeer populair!

(1987) Dit is een Schots ras van J. Dunnett en ontstond uit kruisingen met een wilde aardappel. De lichte schil is opvallend, maar de grote oogst zal je meer interesseren! Het crèmekleurige knolvlees herbergt een fijne smaak met een wasachtige, vaste structuur. Heerlijk als kookpieper, (ik vind trouwens een vaste aardappel ook erg lekker in gebakken vorm, maar daar zijn de meningen over verdeeld) en om een lekkere zachte purée van te maken... ‘Nadine’ is wereldwijd populair!

Ouders: Inca Bella x Franceline.
"We waren op zoek naar een sneller kokende aardappelsoort om knapperige, gouden gebakken piepers te maken die heerlijk boterachtig smaken, en dit is wat we hebben gevonden", aldus het in Lincolnshire gevestigde aardappelteeltbedrijf Branston.
Het bedrijf zegt in een persbericht dat hun nieuwe aardappel, ‘Nemo’ is vernoemd naar de gelijknamige cartoonvis in 'Finding Nemo' vanwege zijn ongebruikelijke markeringen. Nemo is een phureja-hybride, wat betekent dat het het krachtige, snelgroeiende karakter van originele Peruaanse aardappelen combineert met de klimaataanpassing van moderne Europese variëteiten uit de Solanum tuberosum.
Nemo heeft het goudgele knolvlees dat typisch is voor een Andes-phureja, met een meer uniforme celstructuur waardoor het veel sneller kookt. Zijn kenmerkende roze huid heeft roomgele vlekken rond zijn grote ogen, waardoor hij een tweekleurig uiterlijk heeft.
David Nelson, agronomiedirecteur van Branston, zei: "Het is de afgelopen zes jaar (2015-2021) een echt liefdeswerk geweest om aan dit project te werken, omdat we op zoek waren naar een variëteit die niet alleen fantastisch zou smaken, maar ook zou besparen op kooktijd.
Nemo is een natuurlijke hybride die is ontwikkeld door het zorgvuldig kruisen van een uitzonderlijk heerlijk smakende, snelkokende Peruaanse variëteit genaamd Inca Bella en een populaire roodschillige salade genaamd Franceline, die goed groeit in het Britse klimaat.
Nemo is zeer resistent tegen de aardappelziekte (Phytophthora) en de opbrengst hoog!

Een zeer oud ras uit Noord-Duitsland, aan de naam te oordelen uit de Oost-Friese Waddeneilanden. De onregelmatige, langwerpige vorm met deuken en spleten vraagt erom, dat je dit ras gewoon in de schil kookt. De gele schil bedekt het lichtgele knolvlees. Na koken bleek ons een iets bloemige, vrij losse structuur met een toegankelijke smaak: een ruim inzetbare historische pieper!

ECO GETEELDE AARDAPPELS.
(2015) Ouders: Red Desire x coderas. Kweker: Bohm-Nordkartoffel Agrarproduction
Deze veelzijdige aardappel is tamelijk vast tot iets kruimig en geeft een prima oogst van goed bewaarbare, ovaalronde, gele knollen. ‘Otolia’ is zeer bekend vanwege de hoge resistentie tegen wrattenziekte, aaltjes, en andere belagers. Verder goed bestand tegen Phytophthora in het blad. In veel landen (zoals Frankrijk) wordt deze variëteit hoog gewaardeerd vanwege de opvallend fijne smaak!

Indrukwekkende knollen uit Argentinië! Langwerpig, plat-ovaal en meestal zeer groot. De oogst is enorm! Onder de gele, zeer gladde schil zit lichtgeel knolvlees. Na koken blijken ze bloemig te zijn en aangenaam licht van smaak. Als ik het wel heb, betekent de naam letterlijk: Pauselijke druppels.... dat belooft wat!

ECO GETEELDE AARDAPPELS.
(2014) Kweker: Bretagne Plants.
Een zeer robuuste variëteit, met hoge resistentie tegen Phytophthora (= aardappelziekte). Reken op een grote oogst, goede bewaareigenschappen en een veelzijdige smaak: iets vast, maar bloemig genoeg voor een lekkere gebakken aardappel.

(1958) Deze smaakmaker uit de Schotse Pentland Hills (bij Edinburgh) geeft een grote oogst aan flinke knollen, heeft lichtgeel knolvlees en een iets ovale vorm. De textuur is ronduit bloemig, voor de liefhebber van een ouderwetse pieper! Rustig koken met niet teveel water, ik laat ze meestal 10 minuten koken en na afgieten 20 minuten nastomen in de pan met een handdoek eromheen... Omdat dit ras zeer goed tegen droogte kan wordt deze ook graag rond de Middellandse Zee geteeld.

ECO GETEELDE AARDAPPELS. (2010) Dit Britse aardappelras valt uiterlijk al op door de prachtig rood-geel gevlekte schil, een beauty om ongeschild te koken dus. De gladde huid zonder ogen maakt dat extra mogelijk... De iets kruimige, ovaalronde knollen zijn smakkelijk en laten zich goed koken, bakken en pureren.

(1936?) Een bijzonder Schots ras, met knalrode schil, zeer gezocht door de liefhebber! Momenteel het enige Europese kweekras met rood knolvlees! Net onder de schil is het knolvlees geel, in het centrum zijn de knollen meer of minder rood gemarmerd. Een koksdroom om 3 kleuren aardappels te koken: rood, wit en paars… Een van de foto’s toont de kleur van chips, gemaakt van Red Cardinal en Blaue Congo. De rode kleurstof wordt overigens veroorzaakt door de natuurlijke aanwezigheid van Pelargonidin, een anti-oxidant met toegekende gezondheidseffecten. Ze rijpen middentijds, zijn bloemig, de plant heeft mooie rode stengels, de witte bloei verschijnt zelden. Het verhaal gaat dat dit ras is gekweekt in opdracht van de Hertog van Burgundy in de Savoy, het zal wellicht een niet regerend adellijk persoon geweest zijn, want de Savoy was toen niet meer zelfstandig. Houd bij langdurige droogte de grond vochtig (niet over het blad gieten) en dus de grond met een flinke laag mulch, bijvoorbeeld in de vorm van gemaaid gras om doorwas te voorkomen. Voor alle aardappels overigens aan te bevelen.

Uit kruisingen komen soms mooie verrassingen! Deze zaailing kreeg ik van onze Duitse tuinvriendin Astrid Storm en ik heb deze naar haar vernoemd. De niervormige knollen hebben een roodpaarse schil en prachtig rozerood knolvlees. Deze tamelijk bloemige aardappel had een fijn, wild aroma met veel smaaktonen! Vrij vroeg oogstbaar, niet te lang bewaren dus. De foto toont de knollen in januari, dat is dus eigenlijk te laat...

Dit moderne ras geeft een zeer hoge opbrengst van opvallend gladde, ovaalronde knollen met rode schil en crème knolvlees. De goede smaak en iets kruimige (vrij vaste) structuur maken dit een veelzijdige aardappel voor koken en bakken. De resistentie tegen Phytophthora in de knol is tamelijk hoog en de teelt lukt zowel in Noord- als Zuid Europa en zelfs in Noord Afrika! Na de oogst enkele maanden te bewaren.

(1886) (Seed x Daber) Velen zijn verliefd geworden op dit oudje, geen wonder, dat deze nog steeds bestaat! Het milde aroma, de bloemige textuur (heerlijk gepureerd, gebakken of gefrituurd) en de aantrekkelijke, rozerode schilkleur zullen zeker daartoe hebben bijgedragen. Het knolvlees is wit, wat fraai afsteekt tegen de schilkleur. De rondovalen zijn middentijds oogstbaar.

(±2024) Ouders Vitabella x Lady Cristl
Deze veelzijdige en ziekteresistente aardappel is middenvroeg oogstbaar en kan opvallend goed bewaard worden. De mooie, gladde knollen zijn geelvlezig met een stevig mondgevoel en aromatische smaakbeleving. Je kan een vrij grote oogst verwachten, de aardappels zijn heerlijk op je bord en ook geschikt om te bakken of frituren. Riva is weinig gevoelig voor de aardappelziekte (Phytophthora) in de knol.

ECO GETEELDE AARDAPPELS.
(1992) Ouders: Rubinia x coderas. Dit middentijdse ras is van kweker D. Biemond, een echt Nederlands ras, dat in Schotland en Engeland momenteel goed doorbreekt vanwege de bestendigheid tegen veel regen. Naast Texla is dit een van de meest ziektebestendige (roze)rode aardappels uit ons sortiment. Ze geven een goede oogst, zijn middentijds oogstbaar en bevatten tamelijk grote knollen (10-12 knollen in 1 kg). De smaak van dit bloemige ras wordt algemeen gewaardeerd.

(2015) Kweker Jannes Aalders (Groningen). Uit een Duits ras van de Kaiserstuhler Garten kwam de zaailing Blauwkapje voort (wit met een blauwe kop), de zaailing (vrijbestoven) daarvan blijkt ook interessant: rood-wit gewolkt. We kregen deze soort van onze tuinvriendin Astrid Storm en zij blijkt deze te hebben gekregen van onze collega Lambert Sijens (De Tuinen van Weldadigheid), de smaak is fijn met een vleugje “wild” en de structuur lichtbloemig tot vrij vast.
BIJZONDERE RASSEN ALS DEZE LEVEREN WE IN EEN GEMENGDE POOTMAAT, ER KUNNEN (ZEER) GROTE KNOLLEN BIJZITTEN, DEZE PLANT JE IN ZIJN GEHEEL OF JE SNIJDT DEZE IN STUKKEN MET UITLOPERS.

(1996) Ouders: Pentland Ivory x coderas. Marktleider in Ierland, een “allrounder” met de beste smaak voor koken, bakken, stomen, frituren etc. Kooktip: zet ze op in koud water en laat ze rustig aan de kook komen. Middentijds oogstbaar, dit Ierse ras is van kweker Teagasc

Een vrij recente kruising tussen Desiree x Red Burgundy, die zich uit in een mooie, roodschillige aardappel, vrij rond van vorm en roodgewolkt knolvlees. Ik kookte ze met schil en al om ze vervolgens te pellen: prachtig rood onder het schilletje! De smaak is toegankelijk en aangenaam, bloemig en kruimig: zeer geschikt voor purée, bakken en frituren.

Uit het Zwitserse Vielfaltproject ProSpecieRara plukken we regelmatig interessant rassen, zo ook dit oude ras uit Schwanden. Ze geven vrij kleine, hoekige knollen met veel matig diepliggende ogen. Verwacht een opmerkelijk grote oogst van knollen met een donkerbruine tot iets roodachtige schil. Het lichtgele knolvlees is vrij vast tot iets kruimig, maar fijn genoeg om te smelten op de tong. Heb je dit ras eenmaal geteeld, dan blijf je deze vast trouw…
BIJZONDERE RASSEN ALS DEZE LEVEREN WE IN EEN GEMENGDE POOTMAAT, ER KUNNEN (ZEER) GROTE KNOLLEN BIJZITTEN, DEZE PLANT JE IN ZIJN GEHEEL OF JE SNIJDT DEZE IN STUKKEN MET UITLOPERS.

(1991) Agria x coderas. Gemakkelijk te schillen, gladde knollen met dieprode schil en geel knolvlees, tamelijk vast tot iets bloemig in de kook. We namen Rosella op in ons sortiment vanwege roemende smaakverhalen! Dit tamelijk moderne ras is resistent tegen aardappelmoeheid (Nematoden Ro1), de opbrengst is goed, mits de grond voldoende vochtig blijft, minder geschikt voor zandgrond dus. Voor het planten 3-4 dagen bij 18-20̊C opwarmen om de kiemen te laten “ontwaken”.

(2004) De langwerpige muisjes hebben een rozerode schil met rozerood knolvlees. Deze blijken na koken een zeer fijnbloemige structuur te hebben, bijna vast, met een uitgesproken goede smaak. Een ander kenmerkte het knolvlees als “stevig en fijn romig van smaak”. De vastkokende eigenschap erft het ras van de beroemde Roseval en de fraaie binnenkleur van de Rote Emma. Een veelzijdige, vroeg oogstbare salade- en tafelaardappel.
BIJZONDERE RASSEN ALS DEZE LEVEREN WE IN EEN GEMENGDE POOTMAAT, ER KUNNEN (ZEER) GROTE KNOLLEN BIJZITTEN, DEZE PLANT JE IN ZIJN GEHEEL OF JE SNIJDT DEZE IN STUKKEN MET UITLOPERS.

(2004) Kweker: K. Ellenberg. Een moderne aardappel met historische uitstraling… De felrode schil is in verrassende harmonie met het rozerode knolvlees. De langovalen vorm doet denken aan de Roseval, misschien heeft Rode Emma daar wel de mooie, vaste structuur van: een echte saladeaardappel dus. Voor fans van de Italiaanse keuken: maar er een originele Gnocchi di Patate van! De stevige smaak van dit Duitse aardappelwonder zal je verbazen. De ervaring leert dat dit ras tamelijk bestand is tegen Phytophthora (aardappelziekte) en Alternaria.

Onbekend ras, dat we via een Duitse tuinvriendin uit Oostenrijk ontvingen. De vrij grote ovaalronde knollen zijn opvallend mooi dieprood! Bij doorsnijden komt de nieuwe verrassing: opvallend geel knolvlees. Dit ras kent een ruime toepassing door de vrij losse structuur en de lichte smaak: heerlijk met een jus-tje, gebakken of als friet.

Van mijn Duitse kweekvriendin kreeg ik dit (zo te zien) zeer oude ras. Omdat er geen gegevens over beschikbaar zijn, zijn we zelf aan het proeven gegaan… Het eerste dat opvalt is de prachtig felrode schil en na doorsnijden het wit-roodgewolkte knolvlees. De diepe ogen duiden meestal op een rijke historie, kan lastig zijn met schillen, maar mij deert het niet: ik kook altijd in de schil na een kort schrobbeurtje. Na de kook komt er een zachtroze pieper tevoorschijn van schil tot en met knolvlees! De bloemige structuur leent zich voor een prachtige puree, maar uiteraard ook voor een goede consumptieaardappel na koken en bakken.

Een mooi, oud ras van onbekende oorsprong. De goede oogst toont ovaalronde, middelgrote knollen met gele vlekken op de rode schil of (zoals de naam wil) een gele schil, die bijna helemaal volgekust is met rode lipstick. De knollen lijken opvallend op de ‘Red King Edward’ en zijn tamelijk vast in de kook, oudere oogst wordt wat bloemiger. De smaak is zeer toegankelijk en populair.

ECO GETEELDE AARDAPPELS. De langwerpige rode knollen hebben een fraaie rode inwendige kleur met een crèmekleurige rand net onder de schil. Verrassend voor een rode purée, rode chips, rode patat etc. Geef de planten de ruimte om ziekten te voorkomen.

De langovalen knollen zijn rood van buiten en rood gewolkt van binnen. Rustig koken, dit oude rasje is zeer bloemig en ideaal voor een prachtige rozerode purée. Wat denk je van een traditioneel prakje met jus-gaatje, maar nu in een originele kleur…

(1971) Kweker: J. Vegter (Agrico)
Dit middenvroege ras is veelzijdig in gebruik door de tamelijk vaste tot iets kruimige textuur. Verwacht een grote oogst van ovaalronde knollen met lichtgeel knolvlees. De resistentie tegen ziekten is vrij groot, de aardappelziekte krijgt niet snel vat op de knollen. De smaak is zeer goed en wordt als volgt getypeerd: subtiel zoete, aardse en milde smaak met een zachte maar stevige, luchtige consistentie. Dit ras is nog steeds wereldwijd zeer populair!

ECO GETEELDE AARDAPPELS. (1951) Ouders: Gloria x Matador. Dit middenvroege ras is aangemeld door P. Sneeuw Erven te Veendam, maar was al veel eerder (rond 1930?) geteeld door Klaas Dijkman (1895-1966) uit Den Andel. Sientje was de jongste dochter van Klaas en werd in 1929 geboren. Ze is ongeveer 90 jaar geworden. Klaas noemde deze aardappel naar deze jongste dochter, maar was niet eens erg enthousiast over zijn kweekresultaat.
De firma Sneeuw Erven heeft het ras overgenomen en zag er wel (terecht!) iets in. Klaas Dijkman was niet in dienst bij deze aardappelveredelaar. Hij was (turf)schipper en zal dit kweken van bepaalde aardappelrassen als liefhebberij gehad hebben. (Voor zover iemand in die tijd, met 8 kinderen daar nog tijd voor had). Hij heeft het waarschijnlijk niet duur kunnen verkopen, rijk is hij er in elk geval niet van geworden.
De ovale knollen zijn geel met lichtgeel tot wit knolvlees. Het lukt prima (en werd vroeger vaak gedaan) om Sientje te vervroegen (onder glas). Altijd oogsten vóór de witte bloei, deze ontstaat n.l. vrijwel nooit. Wie nog meer (oude) verhalen kent over dit ras: graag doorgeven!

Een zaailing van een Zuid-Amerikaans ras, door Jaap Vlaming op Texel geselecteerd en Skouer genoemd. Door de teelt weten we het volgende: iets ovaalrond met roze schil en crème knolvlees. Na het koken blijken ze prettig bloemig en iets zoet. De bewaarbaarheid is voor een vroege aardappel behoorlijk goed, op de foto zie je hoe ze in februari er uitzien...!

ECO GETEELDE AARDAPPELS.
(1967) (Bea x USDA9656) Een Nederlands ras, middenvroeg oogstbaar, tamelijk vastkokend met een goede smaak. Het ras is redelijk lang bewaarbaar en geeft zeer grote knollen. Door de goede droogte- en warmtebestendigheid is dit ras zeer geliefd bij onze klanten in Zuidelijk Frankrijk, Spanje, Italië etc. Sterker nog, het is wellicht het meest geteelde ras rond de hele Middellandse Zee! Geef dit ras voldoende Kali en Magnesium.

Interessante aardappel, dat oorspronkelijke en wilde roots heeft. De langwerpige vorm met diepe ogen wanen je in een Peruaanse markt... De rozerode schil herbergt orrd-wit gewolkt knolvlees. Uiteraard heb ik de knollen gekookt: ze zijn zeer bloemig met een fijne, “wilde” smaak (stevig aroma).

(1984) Mooi ras uit Duitsland, deze wordt nog steeds gewaardeerd vanwege de goede smaak: fijnbloemig met een subtiel zoet tintje! De ovaalvormige knollen hebben een lichtbruine schil en lichtgeel knolvlees.

(1980) Een Hongaars ras, met veelbelovende eigenschappen! De grote opbrengst combineert dit ras met een beloftevolle resistentie tegen Phytophthora (aardappelziekte), houd ons op de hoogte van je bevindingen, we horen toch af en toe, dat ze ziek werden. De ruwe, craquelé schil van deze ronde, tot ovaalronde aardappel is bruingeel en beschermt het gele knolvlees. Na koken proefden we een kruimige, droge, smakelijke aardappel voor ruime toepassing: koken, bakken, frituren etc.
BIJZONDERE RASSEN ALS DEZE LEVEREN WE IN EEN GEMENGDE POOTMAAT, ER KUNNEN (ZEER) GROTE KNOLLEN BIJZITTEN, DEZE PLANT JE IN ZIJN GEHEEL OF JE SNIJDT DEZE IN STUKKEN MET UITLOPERS.

Een mooie rode aardappel, zowel de schil als het knolvlees zijn rozerood. Je oogst ovaalronde, vrij grote knollen met een opvallende goede smaak: zoete aroma’s en romig bloemig. Het fijne van paarse en rode aardappels is het hogere gehalte aan bioactieve antioxidanten en beschermende carotenoïden. De heerlijk smakende Terra Rosa-knollen zijn ideaal om te koken, te bakken en te frituren. De oogst is middenvroeg, een extra vroege oogst geeft ook veel plezier, je hebt dan heerlijke baby-aardappeltjes. Goed te bewaren.
BIJZONDERE RASSEN ALS DEZE LEVEREN WE IN EEN GEMENGDE POOTMAAT, ER KUNNEN (ZEER) GROTE KNOLLEN BIJZITTEN, DEZE PLANT JE IN ZIJN GEHEEL OF JE SNIJDT DEZE IN STUKKEN MET UITLOPERS.

Ouders: 2 coderassen (A092-021 x Bru93-136)
Op alle vlakken is dit een zeer resistente aardappel! Met flink loof en een hoge opbrengst adviseren we om ze wat ruimer te planten. De grote knollen zijn mooi glad, de planten groeien in alle grondsoorten! Vast genoeg voor een heerlijke tafelaardappel en bloemig genoeg om een uitstekende friet van te bakken.

ECO GETEELDE AARDAPPELS. (1922) Fürstenkrone x Geheimrat von Rumcker. Een prachtige, historische aardappel, geteeld door Paulsen & Hölscher Kartoffelzucht. Dit middenvroege ras heeft een beige schil met rozerode top. De ogen zijn vrij diep, het knolvlees lichtgeel. Opvallend is de goede smaak met een vrij stevige textuur.

ECO GETEELDE AARDAPPELS.
Een topper voor een probleemloze teelt door de hoge resistentie tegen veel ziekten! Phytophthora (de aardappelziekte) heeft geen vat op deze sterke pieper. Dit middenvroege res is vrij vast van textuur, maar kruimig genoeg om mee te bakken (niet frituren). Verwacht een grote oogst en goede bewaarbaarheid.

Af en toe testen we rassen uit Genenbanken. Dit ras komt uit Chili: UACh = Universidad Austral de Chile en is aantrekkelijk genoeg om in het klein te vermeerderen. De ei-vormige knollen hebben een roze schil met wit knolvlees. Na koken bleek dit ras iets vast van textuur te zijn (ik noem het fijnbloemig) met en fijn, licht aroma. De grote oogst is opvallend!
BIJZONDERE RASSEN ALS DEZE LEVEREN WE IN EEN GEMENGDE POOTMAAT, ER KUNNEN (ZEER) GROTE KNOLLEN BIJZITTEN, DEZE PLANT JE IN ZIJN GEHEEL OF JE SNIJDT DEZE IN STUKKEN MET UITLOPERS.

(2003) (Picasso x 15205AB6) Door de gekromde, roze-rode oogjes in het lichtgele schilletje wordt dit wel de “lachende pieper” genoemd! De veelzijdigheid en smaak maken dit ras al sinds de introductie de lieveling van de Britten: vast in de kook, lekker gekookt, maar toch ook een goede bakaardappel. Voor de kweker: ook op armere grond een goede oogst en tamelijk ziekteresistent: matig tegen Phytophthora en goed tegen Aardappelmoeheid (Ro1). Lang bewaarbaar door lange kiemrust. Middenvroeg oogstbaar.

(1967) Ouders: Bea x coderas. Kweker: J. Oldenburger.
De langovalen knollen zijn vrij glad , opvallend is het diepgele knolvlees. De opbrengst van de vrij grote knollen is behoorlijk groot en daarna zijn ze redelijk goed te bewaren.
Door de enigszins kruimige textuur is dit een veelzijdig ras met uitstekende smaak, waar ook een zeer goede friet van te bakken is. De aardappelziekte (Phytophthora) heeft niet veel vat op de knollen.

(vóór 1925) Dit vruchtbare ras is groot platrond met een roze schil met lichtcrème knolvlees. Ondanks de zeer goed smakende, bloemige kwaliteit is deze aardappel niet doorgebroken omdat de professional een gladdere vorm wilde en wil. Typisch een topper voor de hobbykweker dus!