(vóór 1900) Vooral op zilte grond geteeld krijgt dit rasje zijn unieke smaak. Daarbuiten blijft het een heel smakelijke aardappel, die echter de naam ‘La Bonnotte de Noirmoutier’ niet mag dragen. Houd het dan bij ‘La Bonnotte’... Door de speciale en beperkte teeltplaats (zie hieronder) is deze aardappel de duurste ter wereld.
Geschiedenis:
De oorsprong van dit streekrasje is onbekend, maar zeker is, dat op het eiland Noirmoutier dit ras in de 19e eeuw vroeg werd geplant voor een primeuroogst. Na de 1e wereldoorlog heeft een eilandboer met een goed geheugen dit ras weer gevonden in de buurt van Barfleur. Ondanks primitieve teeltmethoden en kleine oogsten komen we dit ras tegen als een van de lekkerste volgens de inwoners van Parijs. De vroege jaren 1960, met zijn toenemende agrarische modernisering overleeft dit rasje niet. In de jaren rond 1990 lukt het (omdat de tijd er weer rijp voor was) om het ras in zijn oude vorm terug te kweken, vanuit nog gekweekte restanten. Nu is de oude traditie weer hersteld: planten met Maria Lichtmis (2 februari), kweken op zilte, unieke grond, bemest met o.a. zeewier en 90 dagen later oogsten: begin mei. Het oogsten, eten en verhandelen gebeurt tijdens een feestelijk festival. Tip van een klant: dit ras heeft de neiging om de nieuwe knollen naar boven te laten groeien, regelmatig aanaarden dus om groene knollen te voorkomen!

Een moderne, vroege aardappel met uitstekende consumptiekwaliteiten: vast genoeg voor het bord en bloemig genoeg voor een heerlijke friet! Uiteraard ook als gebakken of als chips piepertje. De combinatie met uitmuntende bewaareigenschappen zorgt ervoor dat Lady Amarilla over een zeer lange periode is te gebruiken.

(1996) Dit Nederlandse ras (Meijer B.V.) is ontstaan uit een kruising tussen Mansour en een coderas. Ze zijn zeer vroeg oogstbaar, de iets ovalen knollen zijn geel van schil en geelvlezig. Bijzonder voor zo’n primeurras is de vaste kookkwaliteit en hoge opbrengst. Dit ras is zeer populair bij kwekers en wordt hoog gewaardeerd vanwege de smaak.

Een zeer vroeg oogstbare primeur-pieper! De oogst is groot en erg lekker: tamelijk vast en bij latere oogst iets bloemig. De knollen zijn bolrond met crème knolvlees.

(1964) Ouders: Ulster Knight x coderas.
Dit bijzonder lekkere aardappeltje geeft een regelmatige oogst van vrij kleine, ovaalronde knollen, die in de schil gekookt worden. Heel populair in de horeca (als baby-aardappel) omdat ze niet doormidden gesneden hoeven te worden. De knollen zijn crèmewit, de textuur glad en vrij stevig en de smaak wordt zeer geroemd! Dit ras is ook zeer geschikt voor teelt in zakken of potten. Vroeg oogsten geeft uiteraard de meeste kleine knollen, ze kunnen (zolang het blad gezond blijft) eventueel langer groeien voor een grotere oogst en zijn dan middenvroeg tot laat.

(1928) Ouders: Bravo x Jam. In Groningen en Friesland bij de liefhebber nog erg in trek! Destijds was het een veelzijdig aardappel, die een voortreffelijke smaak combineerde met een goede verwerkbaarheid in de zetmeelindustrie. Het is een vrij bolle, enigszins onregelmatig gevormde licht kruimige aardappel die vrij vroeg oogstbaar is en toch goed bewaarbaar. Geelschillig, lichtgeel knolvlees. We redden dit rasje van de ondergang door ze met een paar kwekers te blijven telen. Wie doet er mee?

ECO GETEELDE AARDAPPELS. (1928) Ouders: Bravo x Jam. In Groningen en Friesland bij de liefhebber nog erg in trek! Destijds was het een veelzijdig aardappel, die een voortreffelijke smaak combineerde met een goede verwerkbaarheid in de zetmeelindustrie. Het is een vrij bolle, enigszins onregelmatig gevormde licht kruimige aardappel die vrij vroeg oogstbaar is en toch goed bewaarbaar. Geelschillig, lichtgeel knolvlees. We redden dit rasje van de ondergang door ze met een paar kwekers te blijven telen. Wie doet er mee?

ECO GETEELDE AARDAPPELS.
(2000) Ierland. Zeer gladde, iets ovale knollen met een lichtgele schil en geel knolvlees. De oogst is vroeg tot middenvroeg (hangt af van de planttijd) en de smaak van dit bloemige ras is zeer goed. De reden, dat we dit moderne ras importeren is de hoge mate van resistentie tegen de aardappelziekte en schurft en de hoge opbrengst van grote knollen (8 knollen in 1 kg). Zie ook www.orlapotatoes.com class="desc-group">VROEG BIOLOGISCH RAS VOOR FIJNPROEVERS.
Een vroeg ras betekent vooral dat deze snel groeit en dus vroeg oogstbaar is. De planttijd is eigenlijk tegelijk met latere rassen (april). Om extra vroege oogst te krijgen worden deze rassen echter vaak vroeger geplant (half maart met bescherming van folie of zelfs vanaf januari onder glas). De vroege rassen hebben minder snel last van de gevreesde aardappelziekte (Phytophthora infestans). Hoewel de epidemie steeds vroeger optreedt: ruim planten en kali bemesten. Zet ze niet op een te natte plek, wel goed in de zon. De gemiddelde plantafstand is 70x40 cm, wij adviseren om 80x40 cm aan te houden om ziektes te voorkomen.

(vóór 1900) Dit vrij oude streekras was vroeger vooral bekend in Zuid-Holland en Zeeland en wordt nog steeds sporadisch geteeld op Goeree-Overflakkee. De knollen zijn iets hoekig rond met in de vrij diepe ogen de typerende paarse kleur, het knolvlees is okergeel. De smaak is de beloning: deze is zeer goed en alom geliefd! Dat deze eigenschap samengaat met een grote vatbaarheid voor de aardappelziekte wordt voor lief genomen: jong oogsten is dus de boodschap. Jarenlang hebben hobbyisten dit ras onderling uitgewisseld omdat deze niet meer verhandeld werd. Ik herinner me de jarenlange (ietwat stiekem gestelde) vraag naar “Paarspitjes” aan de toonbank... We hebben ze dus weer!

(1968) Dit is een van de meest populaire vroege aardappels van de UK. Typisch Engels is het vrij lichte knolvlees, wat niets afdoet aan de smaak, het is maar wat je gewend bent... Je kan een grote oogst verwachten van ovaalronde, vrij gladde en vrij vastkokende knollen.

(1942) Heel af en toe kunnen we aan dit zeldzame ras komen, de roodschillige Eersteling. Net als zijn gele broertje een zeer vroeg ras, teelt u deze beauty voordat het te laat is… De aardappels zijn lekker (en) bloemig, niet geschikt om mee te bakken, der opbrengst kan enorm zijn!

(1978) Ouders: Humalda x coderas
Een zeer aantrekkelijke Franse aardappel: de knollen zijn ovaalrond tot eivormig, rozerood van schilkleur en het knolvlees is crèmekleurig. Ze zijn de eerste maanden het lekkerst: tamelijk vast, aromatisch en mooie zoete tinten. Kook ze in de schil, dat behoudt de smaak het best. Hoewel het blad kan worden aangetast door Phytophthora zal deze zelden of nooit de knollen aantasten.

ECO GETEELDE AARDAPPELS. Een vroeg oogstbaar ras uit 1946, kruising tussen Rode Eersteling x Herald, een Fries ras dat lang populair was en nu weer voor hobbyisten beschikbaar is! De ovaalronde, gladde knollen hebben lichtgeel knolvlees en zijn iets bloemig. Jong geoogst is dit vroege ras op zijn best, na enige bewaring komt de bakkwaliteit goed uit de verf. Dit ras is goed droogtebestendig en laat zich uitstekend vervroegen in de kas. Door de vroege oogst is Phytophthora (de beruchte aardappelziekte) nauwelijks aan de orde.

(1993) (Maritta x [Record x 1673-1]) Zowel in de VS als in Europa is dit Duitse ras doorgebroken! De zeer goede resistentie tegen de aardappelziekte (Phytophtora) helpt daarbij uiteraard. Dit ras geeft een grote oogst van ronde tot ovalen knollen, gele schil en crèmegeel knolvlees. De smaak is prettig aromatisch met een zacht mondgevoel. Ondanks de vroege oogst is deze vrij lang te bewaren.

(1901) Een oud klei-aardappeltje met spits toelopende peervorm. Charles Sharpe ontwikkelde dit vroege ras. De knollen zijn bijzonder licht van schilkleur. Het ras is nooit echt doorgebroken maar wordt vanwege de zeer goede smaak nog door enkele kwekers in stand gehouden. Bloemig.

Dit oude, Finse ras geeft zelfs onder Scandinavische omstandigheden een zeer goede oogst! We telen ze hier in Nederland ook graag, lees maar waarom...: de vorm is rond tot iets ovaal, (soms wat hoekig) met iets ingezonken ogen. Lichtbruine schil en lichtgeel knolvlees. Na koken blijkt de tamelijk vaste (tot iets bloemige) textuur met een fijne, iets zoete smaak, echt een lekkernij in warme of afgekoelde toestand!

ECO GETEELDE AARDAPPELS.
(1949) Een Friese aardappel, die nog steeds hoge ogen gooi! Het is echt een primeurras, dat zich graag onder glas laat vervroegen. Ondanks de korte groeitijd kan je een zeer grote oogst verwachten van ovaalronde, grote knollen met lichtgeel knolvlees. De prettige, iets zoete smaak samen met een vrij vaste textuur geven het ras in de culinaire wereld een hoog cijfer, daarbij zijn ze zeer Phytophthora (aardappel) resistent!
Rungis heeft altijd een extra smakelijke kwaliteit uit het Franse schiereiland Noirmoutier en noemt ze “de lekkerste vroege, nieuwe aardappel!”. Ze groeien uitstekend bij ons in Noord-Europa maar door de zeer goede warmte- en droogtebestendigheid vind je ze ook veel in zuidelijk Europa en Noord-Afrika.

(1955) Ouders: Katahdin x (Epicure x Pepo). Geroemd door niemand minder dan de schrijver Roald Dahl vanwege de heerlijke smaak! De oogst is goed en vrij vroeg, toch goed te bewaren. Tamelijk vast in de kook, Epicure is immers een van de voorouders van Foremost. Roald Dahl schrijft: "Ook een traktatie zijn nieuwe aardappeltjes, vers opgegraven wanneer ze nog klein zijn. De beste om te verbouwen vind ik de Suttons Foremost. Maar ik laat ze nooit groter worden dan een Reine-Claude pruim. Ik ben bang dat al die geïmporteerde nieuwe aardappels die vanuit Malta, Cyprus, Egypte en Israël ons land binnenstromen vóór de onze er al zijn, te lang liggen om nog smaak te hebben." Wie heeft nog meer aanmoediging nodig?

(1994) Dit Schotse ras is ontstaan uit een kruising tussen Stroma (kindje van Désirée) en een coderas en heeft dus (hoe kan het ook anders) ook Hollands “bloed” in zich! De naam verraad al dat het hier om een zeer snel groeiend ras gaat (vroeg oogstbaar), in 2 maanden kan je al een goede oogst verwachten. Mede hierdoor en door de compacte groei is dit een topper voor de teelt in potten en bakken! De lichte schil herbergt crèmekleurig knolvlees met een zalvende textuur.

Ouders: Cunera x coderas
Een prachtige, moderne aardappel met veel toepassingsmogelijkheden. Ondanks de vroege oogst is deze zeer goed te bewaren! De iets ovaalronde knollen hebben een helderrode schil met lichtgeel knolvlees. Jong gegeten zijn ze tamelijk vast, bij langere bewaring worden ze bloemiger. Ons smaakpanel roemde het fijne aroma. De knol is goed resistent tegen Phytophthora en je kan een zeer grote oogst verwachten. ‘Tiamo’ kan ook in warmere landen rond de Middellandse Zee geteeld worden. Een klant mailde ons: “Hierbij een foto (met snoeischaar) van de oogst van 5 planten Tiamo aardappelen. Het zijn harde, vastkokende aardappelen die dicht onder de oppervlakte zitten. De smaak is fantastisch, evenals het schilgemak.” Een klant meldde ons, dat de Coloradokever (ondanks aantastingen elders) van dit ras afbleef!
BIJZONDERE RASSEN ALS DEZE LEVEREN WE IN EEN GEMENGDE POOTMAAT, ER KUNNEN (ZEER) GROTE KNOLLEN BIJZITTEN, DEZE PLANT JE IN ZIJN GEHEEL OF JE SNIJDT DEZE IN STUKKEN MET UITLOPERS.

(2016) Voorouder: Rode Eersteling! Kweker: G.W. te Winkel.
Een zeer robuuste variëteit, met hoge resistentie tegen Phytophthora (= aardappelziekte). Je oogst al heel vroeg vrij grote, ovaalronde, gladde en gele knollen met crèmegeel knolvlees. De piepers zijn vol van smaak en tamelijk vast van structuur. Twinner heeft een snelle start, maar houdt niet van te koude grond, wacht even op iets meer warmte en deze sprinter zal je zeker belonen!
Voor alle voorouders, zie www.plantbreeding.wur.nl class="desc-group">VROEG BIOLOGISCH RAS VOOR FIJNPROEVERS.
Een vroeg ras betekent vooral dat deze snel groeit en dus vroeg oogstbaar is. De planttijd is eigenlijk tegelijk met latere rassen (april). Om extra vroege oogst te krijgen worden deze rassen echter vaak vroeger geplant (half maart met bescherming van folie of zelfs vanaf januari onder glas). De vroege rassen hebben minder snel last van de gevreesde aardappelziekte (Phytophthora infestans). Hoewel de epidemie steeds vroeger optreedt: ruim planten en kali bemesten. Zet ze niet op een te natte plek, wel goed in de zon. De gemiddelde plantafstand is 70x40 cm, wij adviseren om 80x40 cm aan te houden om ziektes te voorkomen.

DIT RAS HEEFT EEN KORTE KIEMRUST, DUS LOOPT AL EEN BEETJE UIT!
(1973) Kweker: H.I. Bierma, kruising Bierma P584 x Désirée. Het eerste dat opvalt is de enorme oogst! In 2017 gaf dit ras de ongelofelijke gemiddelde opbrengst van 40 knollen per plant. De langovalen knollen hebben een lichtroze schil met crème knolvlees. Na koken blijkt een fijnbloemige textuur, een licht aroma met iets zoete tonen.

(1992) Ouders: Kismet x (Desiree x Maris Piper).
Ondanks de zeer snelle groei en dus vroege oogst, is dit een prima smakende aardappel die zowel voor normale kook als voor bakken heel geschikt is. De knollen zijn o.h.a. vrij groot en de opbrengst is dus behoorlijk hoog! Op lichte kleigrond geteeld is de smaak optimaal. Tip: plant ze eens heel laat als 2e teelt vanaf juli, je kan in de nazomer lekkere jongen piepers eten.

Ouders: Cécile x Red Scarlett
Deze langwerpige, roodschillige aardappels krijgen in smaaktesten een zeer hoog cijfer! Een echte aanwinst voor de liefhebber van een tamelijk vaste pieper. De oogst is vrij hoog en de bestendigheid tegen ziekten redelijk tot hoog. Vanwege het flinke gewas kan je dit ras het beste een ruime plantafstand geven en de knollen wat dieper poten.

Een middenvroeg Deens ras van onbekende, maar zeer oude oorsprong! Æggeblomme betekent “eigeel”, wat verwijst naar het mooie, okergele knolvlees. De knollen zijn vrij klein, rond en deukig van vorm met diepe ogen: typisch een ras om met (dunne) schil en al te koken! De smaak is vol, zachtzoet en met een vaste textuur. Na toetreding tot de EG dreigde dit ras door regelgeving te verdwijnen, gelukkig zijn er alerte Denen geweest, die deze unieke lekkernij hebben doorgeteeld! Veel oudere Denen ervaren smakelijke nostalgie bij de opleving van dit ras.

(1967) (Merrimack x Kennebec) Opvallende aardappel uit de VS met een hoge opbrengst! Algemeen inzetbaar voor koele en warme gebieden. De grote, ovaalronde knollen hebben vrij vlakke ogen. De gele schil bedekt opvallend wit knolvlees, een kleur die we in Europa niet zo gewend zijn. Laat je verrassen door deze bloemige aardappel, want de smaak is opvallend fris met een iets romig mondgevoel, waardoor deit ras ten onrechte ook wel “vastkokend” genoemd wordt. De ziekteresistentie schijnt goed te zijn, ik hoor het graag.

ECO GETEELDE AARDAPPELS.
(1993) Ouders: Désirée x Cara
De ovaalronde knollen geven fijnkruimig knolvlees, voldoende vast voor de toepassing in salades. Een ruim toepasbare pieper dus, die vaak wordt beschouwd als de “moderne” King Edward, vanwege het uiterlijk (gele schil met roze blosvlekken) en de zeer goede smaak (zie 407600). De resistentie tegen Phytophthora in de knol is zeer hoog.

(2011) Ouders: Stroma x Zaailing van een Solanum phureja. Een bijzondere verschijning: warmrode schil met grote crèmekleurige vlekken rond de ogen. De knollen zijn meestal vrij klein en rond. Schrob ze schoon en kook of rooster ze met schil en al voor een prachtige aardappelschotel! De vrij vaste structuur en uitstekende, bijna zoete, boterachtige, kastanjesmaak verwennen de tong! Middentijds rijpend, Schots ras van Zela J. Doig.

De naam duidt op een aardappel dat goed tegen warmte kan. De oogst in Nederland is heel behoorlijk, dus koel weer is geen probleem. De bijna bolronde knollen hebben een lichtbruine schil die lichtcrème knolvlees herbergen. Na koken bleek een vrij vaste structuur met een fijne, lichte smaak.

Een prachtig, oud, Duits ras, waar we vooralsnog de bron of het ontstaan niet van hebben achterhaald. Het is een sterk groeiende, (dus veel oogst gevende,) gele aardappel met romig-geel knolvlees en een zeer rijke smaak die nauwelijks boter behoeft. De knollen zijn iets langwerpig, vrij groot met ondiepe ogen en lichte “netvorming” op de schil. De structuur is iets bloemig, het is een populair ras om te bakken! Middentijds oogstbaar.

Deze zaailing uit het 1980-er Duitse ras Barbara geeft een grote oogst van ouderwets bloemige aardappels. De knollen zijn iets ovaal en hebben een donkerpaarse schil met lichtbruine vlakken, evenals de voorouder Barbara. Het crèmekleurige knolvlees heeft een paarse ring net onder de schil. Een ideale pieper voor purée, een kuiltje met jus of gebakken. Middenvroeg oogstbaar.

Deze zaailing uit het 1980-er Duitse ras Barbara geeft een grote oogst van tamelijk vaste (iets bloemige) aardappels. De knollen zijn lang ovaal en hebben een donkerpaarse schil met lichtbruine vlakken, evenals de voorouder Barbara. Het crèmekleurige knolvlees heeft een paarse ring net onder de schil met paarse zweem naar het midden. De bloemigheid is redelijk fijn van textuur met een licht aroma. Een ideale pieper voor purée, een kuiltje met jus of gebakken. Middenvroeg oogstbaar.

Prachtig, oud rasje met een (paars)blauw jasje. De vrij ronde aardappels lekker in de schil koken. Uit de pan komt de heerlijke, aardse geur je al tegemoet en de beloning is een prettige, lichte smaak vanuit een iets bloemige, maar voldoende stevige textuur. Ik vind het een heerlijke piepertje, die ook afgekoeld en gebakken echt snoepgoed is. Tijdens het koken, verdwijnt overigens de blauwe schilkleur als een toverbal! Er blijft een lichtbruine schil over.

(1940) Kweker: S. Denim (Institute of Starch Products)
Blue-Eye-aardappelen geven over het algemeen middelgrote tot grote knollen met een ovale tot langwerpige vorm. De schil is lichtbruin, iets geschilferd met kenmerkende paarsblauwe vlekken, het meest aan de uiteinden, hier dankt dit ras zijn naam aan. Het knolvlees is ivoor- tot goudkleurig en dicht, stevig en fijn van structuur. Wanneer ze worden gekookt, hebben Blue-Eye-aardappelen een zachte consistentie en een zeer geliefde, milde en aardse smaak.
Dit ras wordt commercieel niet meer geteeld, vanwege de betrekkelijk korte houdbaarheid, gewoon binnen een paar maanden opsmullen dus... Verder is Blue-Eye heel veelzijdig dus waardevol om op kleine schaal te behouden voor de toekomst. De knollen zijn vast genoeg voor salades en bloemig genoeg voor een mooie friet, een zachte puree of gekookt en gebakken op je bord!

Een beetje geschiedenis:
In Rusland waren Blue-Eye-aardappelen specifiek bedoeld voor de teelt in de eigen tuin en kregen ze de voorkeur vanwege hun ongebruikelijke blauwpaarse ogen, het vermogen om koude klimaten te weerstaan, hun productieve karakter en hun weerstand tegen vele ziekten. In de stad Smolensk werd het ras zelfs gratis uitgedeeld om de inwoners aan te moedigen de knollen te telen. Dankzij het gemak van de teelt van de variëteit nam de populariteit ervan snel toe in heel Rusland en werd het een van de meest gebruikte cultivars in de dagelijkse keuken. Aardappelen zoals Blue-Eye worden ook gebruikt in traditionele vakantierecepten zoals Olivier of Russische salades. De aardappelsalade, die vaak op oudejaarsavond in Rusland wordt geconsumeerd, wordt gemaakt van een mengsel van gekookt vlees, eieren, aardappelen, wortels, augurken en erwten. Hoewel er onder thuiskoks en restaurants veel variaties op het recept bestaan, dateert het originele saladerecept uit de 19e eeuw.
Tegenwoordig worden Blue-Eye-aardappelen gevonden op boerenmarkten in Oost-Europa en Centraal-Azië. De aardappelen op de foto zijn ontdekt op de Groene Markt in Almaty, Kazachstan.

Deze mix van nakomelingen van de Blue Danube hebben een gele of paars-gele schil en bloemig knolvlees. Een mooie, resistente aardappel dat zich leent voor een “prakje met jus”, purée of als gebakken of gefrituurde aardappel. Goed te bewaren.

Een veelzijdige aardappel, waar we overigens de oorsprong niet van kennen. De flinke, ovaalronde knollen verbergen het lichtcrème knolvlees. Na uitgebreide proeven bleek ons een zeer grote opbrengst! De fijnbloemige (iets vaste) structuur staat garant voor veelzijdige toepassingen: koken, bakken, frituren en pureren... ja kunt alles met deze aardappel doen. De goede smaak neigt naar licht zoet, wij zijn er gek op.
BIJZONDERE RASSEN ALS DEZE LEVEREN WE IN EEN GEMENGDE POOTMAAT, ER KUNNEN (ZEER) GROTE KNOLLEN BIJZITTEN, DEZE PLANT JE IN ZIJN GEHEEL OF JE SNIJDT DEZE IN STUKKEN MET UITLOPERS.

(1894) Ouders: Victoria x onbekend. Meer dan een eeuw geleden geteeld door Archibald Findlay en nog steeds populair in Ierland, dan moet je als aardappel wel iets te bieden hebben. Een grote opbrengst van zeer bloemige knollen, vrij glad, lichtgeel en ovaal. In Engeland was dit ras voor de oorlog een topper! Plant ze ruim, want ze maken veel blad.

Opvallend zijn de zeer goede kenmerken: de ovaalronde, gladde knollen hebben een rode schil en crème knolvlees. De textuur is fijnbloemig (oftewel vrij vast) waardoor de knollen voor de kook geschikt zijn, maar ook voor bakken en frituren, een veelzijdige pieper dus. We hebben Burkys Rote uitgebreid getest en zijn erg enthousiast over de smaak: gewoon erg lekker...! De bewaarbaarheid is zeer goed en de smaak lijdt niet onder het bewaren. De historie van dit ras is ons niet bekend, wie meer weet: we horen het graag!
BIJZONDERE RASSEN ALS DEZE LEVEREN WE IN EEN GEMENGDE POOTMAAT, ER KUNNEN (ZEER) GROTE KNOLLEN BIJZITTEN, DEZE PLANT JE IN ZIJN GEHEEL OF JE SNIJDT DEZE IN STUKKEN MET UITLOPERS.

(2020) Ouders: Toronto x coderas. Kweker J.H.M. van den Oord.
Een zeer robuuste variëteit, met hoge resistentie tegen Phytophthora (= aardappelziekte).
Echt weer een aanwinst in de rij van sterke rassen, ‘Camillo’ geeft een zeer hoge en gezonde opbrengst van lichtgele, tamelijk vaste knollen. Niet geschikt voor frituren overigens. Je kan de knollen lang bewaren en de smaak is... raak!

(1920) Een zeldzaam geworden ras met ovale vorm. De crème-witte schil is royaal purper gevlekt rond de ogen: decoratief! De goede, sterke smaak komt het best tot zijn recht na directe consumptie; de bakkwaliteit is uitmuntend. Tip: heerlijk als puree.

(2007) (Ouders: Nicola, Francline, Desirée en Duke of York)
Dit Franse ras geeft een mooie oogst van bijna ronde knollen met ondiepe ogen (dus gladde), rozerode schil. De structuur is vast, een heerlijke saladeaardappel dus. Na langere bewaring merkten we dat deze iets bloemig werd, dus bakken is ook een mogelijke optie. De lichte en fijne smaak en goede oogst maken het tot een aantrekkelijke aanvulling van ons sortiment!
BIJZONDERE RASSEN ALS DEZE LEVEREN WE IN EEN GEMENGDE POOTMAAT, ER KUNNEN (ZEER) GROTE KNOLLEN BIJZITTEN, DEZE PLANT JE IN ZIJN GEHEEL OF JE SNIJDT DEZE IN STUKKEN MET UITLOPERS.

(1962) Ouders: Urgenta x Depesche. Een Nederlandse pieper, waar we trots op kunnen zijn! De felrode schil in combinatie met de wasachtige stevige structuur van het knolvlees is voor een Nederlands ras uniek! Een echte “vaste” aardappel dus, met een tamelijk glad oppervlak. Hoewel Désirée op de klei uitstekend gedijt, is zandgrond of andere droge grondtypes ook geen probleem. Veel koks zweren bij dit ras vanwege de veelzijdige toepassingen. Het verbaast me, dat ze niet veel meer in ons land bekend zijn. Middentijds oogstbaar.

(vóór 1916) De kweker is Mr. Wilde of Edgecote. Een ouderwetse bloemige aardappel met prachtige donkerpurperen schil voor een oorspronkelijke Hollandse prak, compleet met gaatje voor de jus! Edgecote Purple showt prachtig in restaurants als ze in de schil gekookt zijn: net reusachtige kidneybonen…

(voor 1915) Een zeldzaam rasje van onbekende afkomst, de bijzondere blauw-purperen schil valt vooral op. Overigens wordt de schil in kokend water meteen geel. Zeer bloemig rasje, die met zorg moet worden gekookt: net aan de kook houden om ze gelijkmatig gaar te krijgen. De smaak is ouderwets lekker, zowel gekookt als gepureerd. Maak er ook eens friet van: krokant en stevig! De planten zijn vatbaar voor de aardappelziekte, neem dus voldoende preventieve maatregelen.

(1972) Een kruising door de kwekers P&J Dijkhuis tussen Oldenburger 51-640 en een coderas. Dit Nederlandse ras wordt nog steeds hoog gewaardeerd in Europa, vooral vanwege de goede smaak zowel na koken als bakken en frituren. De tamelijk vast kokende knollen maken ook een hele mooie purée! De knollen zijn iets ovaal en hebben een gele schil en crèmekleurig knolvlees met ondiepe ogen. Opvallend is dat slakken vaak van dit ras afblijven. De oogst is groot en Phytophthora-resistentie in de knol zeer goed mits meteen na het opmerken van deze aardappelziekte in het blad, de planten worden geoogst.

(1989) Een Franse kruising tussen Edzina en Alcmaria. De (fraaie) ovalen knollen en het knolvlees zijn lichtgeel, de textuur vrij vast en de smaak subliem. Door de lichte kruimigheid is deze (bijna salade)aardappel ook zeer geschikt voor andere doeleinden zoals bakken en frituren.
Elke kweker is verrast door de grote oogst en acceptabele ziektegevoeligheid, die immers vooral een rol speelt bij later oogstbare aardappels. Toch is de bewaarbaarheid liefst 6 maanden!

(1992) (Sigma x Ilse) Dit moderne ras is in Duitsland ontwikkeld om de beste opbrengst, de gezondste groei en de lekkerste smaak te combineren... De zachte, gladde textuur combineert dit ras met een rijke smaak. De druppelvormige knollen hebben een vrij gladde schil. De resistentie tegen de aardappelziekte in de knol is groot. Verdere resistentie zijn voor alle ziekten zeer groot!

(1925) (Allerfrüheste x Jubel) Dit Duitse ras is rond 1925 ontstaan en is een opvallend resistente, historische aardappel! De platte tot bolronde knollen zijn vrij groot en hebben een lichtgele schil met enkele diepe ogen. De smaak is complex en zeer goed! Het mondgevoel is vooral stevig, maar ik bemerkte iets bloemigheid. De oogst is middenvroeg tot middenlaat.

Historisch ras uit Duitsland, uit een kruising tussen Purpurgold x Vesta. De knollen zijn ovaalrond en vrij onregelmatig van vorm (diepe ogen), het knolvlees crèmekleurig. Het is vooral vanwege de smaak dat deze aardappel de decennia overleefde: stevig vast van textuur (iets bloemig na bewaring) met een fijn aroma!

(1895 Ierland) Ouders: An x Belle de Fontenay. De kweker is D.P.A. Castlebar of (volgens andere bron) Miss King of Mount Mellick. Oude rassen, die nog steeds verkrijgbaar zijn, moeten wel iets bijzonders hebben! Dit zeer smakelijke rasje geeft vrij ronde knollen met een rood-roze schil en crèmewit knolvlees met soms een roze wolkje er doorheen. De oogst is (mede door de grote knollen) vaak enorm! Stevig na de kook, ideale veelzijdige aardappel. Over de intense smaak wordt alom lovend geschreven! De planten worden niet snel aangetast door de aardappelziekte, wat wellicht mede wordt veroorzaakt door de mooie, rechte groei. De bloei is wit.