Niet veel mensen beseffen, dat de decoratieve en zeer smakelijke Drakenvrucht aan een cactus groeit! Kweek deze plant in een flinke pot, die op een pilaartje of tafel kan overhangen. Kwekerijen in de tropen binden 1-3 scheuten aan een stok van 1-3 m hoogte en toppen de planten vervolgens, waardoor productieve boompjes ontstaan. ‘s Zomers mogen de planten buiten in half zon, half schaduw (om inbranden van zon te voorkomen), bij veel regen liefst onder een afdak. ‘s Winters op een lichte, koele plaats tamelijk droog houden: in rust. Na jaren geduldige oogst komen de prachtige, witte bloemen en rozerode vruchten: rijp geplukt is het witte vruchtvlees met zwarte pitjes verrukkelijk: mildzoet, vergelijkbaar met meloen en kiwi!

Door kruising van 2 oude groentesoorten ontstond deze prachtige nieuwe groente!
Eeuwig Moes (831470) werd gekruist met Boerenkool en na selectie kwam een prachtige, lichtgekrulde redelijk winterharde kool bovendrijven... Geniet van dit interessante kweekresultaat!
Geef de planten veel organische mest en snoei ze regelmatig terug (stekken!) dan blijft de moederplant jaren produceren. Ook de bloeistengels wegknippen! Een vitrage of insectennet helpt tegen rupsen (vlinders). Bij strenge vorst inpakken in acryldoek (808400,808405) is aan te bevelen.

Deze winterharde kool wordt sinds lange tijd in Limburg geteeld. Vermoedelijk is dit type kool al door de Romeinen naar onze streken gebracht. Vroeger werd eeuwige moes vooral gebruikt als eerste voorjaarsgroente en als voedergewas. In het begin van de 20e eeuw is de groente in onbruik geraakt door de toenemende welvaart, maar door speurders naar vergeten groenten van uitsterving gered! De naam eeuwige moes geeft de levensduur en de manier van vermeerdering aan, je steekt een stukje stengel in de grond en de plant groeit weer vernieuwd door: “eeuwigdurend”… Geef de planten veel mest en snoei ze regelmatig terug (stekken!) dan blijft de moederplant jaren produceren. Een vitrage of insectennet helpt tegen rupsen (vlinders). We leveren de groenbladige- of de bontbladige vorm, je kan je voorkeur aangeven.

Het is een klimplant uit de komkommerfamilie (Cucurbitaceae) die in Zuidoost-China, Japan en Thailand in het wild voorkomt. Het is van oudsher een belangrijke plant in de traditionele Chinese geneeskunde. De plant staat in de belangstelling van onderzoekers vanwege zijn geneeskrachtige eigenschappen, die verwant zijn aan de eigenschappen van ginseng.
De plant heeft vele positieve bijnamen. De plant wordt in de Chinese provincie Guizhou het "kruid der onsterfelijkheid" genoemd, omdat het hoge aantal honderdjarigen in de regio aan het dagelijks gebruik van theebereidingen met dit geneeskruid wordt toegeschreven. Ook heet het soms vijfbladige ginseng, hoewel het niet nauw verwant is met de echte ginseng. In Japan wordt de theesoort vanwege zijn enigszins zoete smaak "Amachazuru Sweet Tea" genoemd.
Thee kan op de gebruikelijke wijze gemaakt worden van verse of gedroogde bladeren. Verse geplukte bladeren van de plant zijn eetbaar en smaken naar zoethout.
De Jiaogulan kan binnen of buiten als klim- of als hangplant gehouden worden. Als zij buiten overwintert, verliest ze haar bladeren in het koude seizoen. De plant neemt genoegen met een plaats in de halfschaduw en met normale potgrond, die af en toe bijgemest wordt. Het snel groeiende plantje kan men goed vermeerderen door het te stekken. Vermeerdering uit zaad vergt geduld want de kiemduur is lang (bij een constante temperatuur van boven de 20 graden Celsius). Bron: Wikipedia

Een merkwaardig en historisch uitje! De bolletjes vormen in de grond nieuwe aanwas (klisters) en bovenaan de stengels ontstaan naast soms enkele bloemetjes ook “luchtbolletjes”, die vervolgens ook weer uitlopen. Een groei in etages dus. Naast boeiend is dit winterharde uitje ook lekker pittig in salades.
DEZE PLANTJES ZIJN VOORAL IN DE WINTER BESCHIKBAAR, VANAF JULI (TOT DE VOORRAAD OP IS) LEVEREN WE BOLLETJES I.P.V. PLANTJES, ZIE 306000.

De Rode Engelwortel is een sterke, sierlijke plant met licht rood getinte stelen en grote groene bladeren. In de zomer bloeit de plant met schermen van kleine groenwitte bloemen die bijen en andere insecten aantrekken.
De plant is zowel decoratief als nuttig, want de stelen kunnen worden gekonfijt en de zaden en wortels worden gebruikt als smaakmaker. Daarnaast staat engelwortel bekend om haar aromatische eigenschappen en traditionele toepassingen.
In de tuin is het een ideale plant voor borders of een natuurlijke beplanting. De plant wordt ongeveer 150 tot 250 cm hoog en groeit het beste op een plek in de zon of halfschaduw in een vochtige, voedzame grond.

Indrukwekkende 1,5 m hoge schermbloemige, wordt weleens verward met Berenklauw, maar veel kleiner en rondere schermen. De grootste tegenstelling is wel de ruime eetbaarheid: jonge stelen zijn zoet en kunnen met rabarber worden meegekookt om het zuur te neutraliseren. Van het blad wordt thee getrokken. Deze bijzondere cultuurvariëteit heeft decoratief rode stengels en bloemen! Extra bijzonder: het blad is ook donkerviolet, hoe meer zon, hoe donkerder de kleur van het blad.

Een imposante en sierlijke plant, die ten onrechte wel wordt verward met de berenklauw (Heracleum), de hoogte kan oplopen tot wel 2 m! Een opsomming van alle eetkwaliteiten: Het blad wordt rauw gegeten in salades of kort gekookt de zoete smaak doet wat denken aan zoethout. Jonge stengels en jonge scheuten worden ook gekookt of rauw verwerkt. Stengels moeten worden geschild als bleekselderij. In de zomer kan de buitenste laag van de stengels huidirritatie veroorzaken (niet zo erg als bij de Berenklauw), oogsten met handschoenen dus! Bekend is de toepassing als natuurlijke zoetmaker van taartvruchten en jam. Extra gesuikerd is het een sierlijke lekkernij als snoep of in de verjaardagstaart! Uit de wortels en de zaden wordt een heerlijke, etherische olie verkregen, die vervolgens wordt verwerkt in likeuren zoals Chartreuse. Van alle delen wordt overigens ook thee getrokken. De vele medische toepassingen vind je op internet.

Van dit soort wordt een heerlijke en helende olie uit de bladeren en zaden gemaakt, vooral voor uitwendig gebruik. Pluk het blad voor een heerlijk frisse potpourri! Muggen worden misleid en zullen je minder snel kunnen vinden... Van de bladeren wordt de poeder afgeschraapt als een eetbare manna. De planten kunnen lichte vorst verdragen, maar bij meer vorst koel overwinteren. Op den duur ontstaat een fraaie struik in een pot, je kan er zelfs een mooie bonsai van snoeien! Het blad is langwerpig en wordt dikker en smaller naarmate de plant ouder wordt.

Een onooglijk en (in het wild) zeldzaam struikje met veel toepassingen! Allereerst valt de heerlijk zoete geur op van het blad, dat is meteen de reden, dat muggen je niet zo snel kunnen vinden. Vroeger werd de plant veel aangewend als geneeskrachtige plant, tegen bijvoorbeeld kiespijn. Ook bij het leerlooien werd deze gebruikt en (nog steeds) voor het winnen van een gele kleurstof. Voor de ontdekking van hop werd gagel gebruikt in bier, nu is deze opnieuw ontdekt in bijzondere, ambachtelijke biertjes. Bloemisten gebruiken de wintertakjes graag in boeketten, vroeger werden ze veel tussen tulpen verwerkt voor de stevigheid van de stelen. Planten maken vrouwelijke of mannelijke katjes, 1 plant kan het ene jaar vrouwelijke en een ander jaar mannelijke katjes geven. Ze houden van vochthoudende grond.

Dit familielid van de gember is een pittiger smaakmaker: van de (wel of niet gedroogde) wortel worden stukjes gesneden voor een smaakmix van gember, peper en kruidnagel. De Maleisische- en Indonesische keuken onderscheidt zich door het gebruik van dit specerij. Het geurige en aromatische blad is ook eetbaar, de vruchten dienen als vervanger voor Kardemom. Medicinaal helpt de wortel bij de spijsvertering. In Europa wordt galantwortel verwerkt in likeuren en bitters. Met de zijderoute kwam deze Europa al binnen. Het lange, lancetvormige blad (1-1,5 m hoog) wordt in de zomer gesierd met fantastische bloemtrossen: wit aan de buitenkant, van binnen geel met rode aders, een orchidee is er niets bij... De planten kunnen het beste in de herfst al naar binnen en vanaf mei naar buiten.

Ronde, witte of lichtgroene vruchten ter grootte van een tomaat, na de witte kleur rijpen de vruchten naar geel, maar je oogst ze onrijp. De bittere smaak wordt slim benut in Indische of Surinaamse gerechten. Het glanzende blad is bijzonder populair en heet Gboma. Vooral het jonge blad wordt gebruikt om gerechten in te rollen, vervolgens stomen of frituren. In alle landen van midden Afrika (west, midden en oost) is deze “spinazie” geliefd en wordt als bittere lekkernij gegeten. Teelt in kas of beschut buiten.

Dit prachtige familielid van de gember is waarschijnlijk het meest bekend vanwege de helder gele kleur, curcumine, die veel toegepast wordt in levensmiddelen (E100). De plant stamt oorspronkelijk uit India waar hij Haldi genoemd wordt. In Indonesië en Maleisië heet het Koenjit of Kunyit, maar het staat ook bekend als Turmeric, Curcuma of Kurkuma, en als Indiase Gember of Gele Gember. In Zuid Amerika noemen ze het Palillo. Het rhizoom of wortelstok van de Koenjit wordt gebruikt voor het op smaak brengen en kleuren van voedsel, en heeft ook interessante medicinale toepassingen. De smaak is licht bitter, met een peperachtig aroma. Het is een belangrijk ingrediënt in Indiase curry en wordt ook veel in de Indonesische en Maleise keuken gebruikt voor allerlei marinades en sauzen. Verse Koenjit wordt geschild en gesneden of gehakt zoals gember. In de traditionele Indiase geneeskunst wordt Haldi al duizenden jaren gebruikt als ontsmettingsmiddel en om pijn te verzachten. De werkzame bestanddelen (zogeheten curcuminoiden) zijn sterke anti-oxidanten, ontstekingsremmers en schimmeldoders. Bovendien stimuleren zij de functie van de lever. Het forse, lange blad met de mooie bloemen halverwege de plant maken geelwortel tot een dankbare kamerplant. Terugknippen geeft frisse hergroei!
VAN SEPTEMBER TOT ONGEVEER MEI IS DE PLANT IN RUST EN STUREN WE EEN POT MET KNOL, DIE WEL AL EEN GROEIHISTORIE ACHTER DE RUG HEEFT.

Echte Gember heeft een unieke, scherpe smaak en wordt gewonnen uit de wortelstok. Gedroogde gember is scherper dan verse, heerlijk is de toepassing in koek en gebak, maar ook in pittige Aziatische gerechten, jam, azijn, frisdrank en zelfs bier. Marco Polo bracht gember uit China, waar het al 3000 jaar geteeld werd. Medicinaal wordt gember gebruikt ter verhoging van de libido en tegen misselijkheid tijdens reizen. Zet de plant ‘s zomers lekker buiten en in de winter vorstvrij of warmer.
VAN SEPTEMBER TOT ONGEVEER MEI IS DE PLANT IN RUST EN STUREN WE EEN POT MET KNOL, DIE WEL AL EEN GROEIHISTORIE ACHTER DE RUG HEEFT.

Rode Gember is de lieveling van gemberliefhebbers vanwege de zeer goede smaak: scherp genoeg, vol aroma en ook nog met fraaie rode knollen, waardoor gerechten lichtrood kleuren.
Verwar deze gember niet met Alpinia purpurata (840200), die rode bloemen heeft en een sierplant is.