DEZE BOLLEN KOMEN IN OKTOBER 2024 BINNEN.
Alle delen van dit sierlijke, rozebloeiende uitje zijn eetbaar: 1) de bolletjes hebben een verfijnde knoflooksmaak, die zowel rauw als gebakken tot zijn recht komen, 2) het blad kan fijngesneden door de salade en heeft een frisse smaak tussen uitjes en knoflook in en 3) de bloemen geven een finishing touch aan de maaltijd en ook deze herbergen een mooie knoflooksmaak!
Voor de liefhebber van zachte tinten is dit zachtroze sieruitje een "must"! Je wordt echt stil van zo'n kleur, bijvoorbeeld in combinatie met blauw en wit. Hoogte 35 cm, het bloeischermpje is los van vorm maar stevig genoeg en verschijnt in mei-juni. Plant een flink bedje (niet duur!) in combinatie met bijv. Camassia. Plant de bolletjes in verhouding wat dieper (5 cm) en geef ze een zonnige, goed gedraineerde, vochtige plaats.

In Centraal Rusland is deze prachtige ui een bekende verschijning op bord! De bollen zijn 3-6 cm in doorsnee en hebben een goede uiensmaak. Het blad en de (eetbare) bloemen doen er niet voor onder: fris, uiig en aromatisch!

Een bizar gevormde bloem, doordat de broedbolletjes snel uitlopen. Deze selectie uit de wilde Slangenlook geeft “bloemen”, die bestaan kronkelig vergroeide stengeltjes. De stelen staan stevig op 100-120 cm hoogte, waardoor de bloemen zich prima lenen voor de vaas. Bloeitijd: juni-juli. De bollen en de bloemen zijn eetbaar, vergelijk de smaak van de bol met een milde knoflook!

Deze schaduwminnende, prachtige look is (hoewel zeer zeldzaam) verwilderd in Nederland. Net als Daslook is deze Boslook een ware verwennerij voor de uien- en knoflookliefhebber! Het is slim om eerst een veldje aan te leggen van deze look. Ze groeien gemakkelijk en al snel kan je het blad en de bloemetjes oogsten: beide hebben een subtiele en fijne uiensmaak met een tintje knoflook.

LEVERBAAR VAN SEPTEMBER-DECEMBER. Rond de Middellandse Zee is het bolletje van de sierlijke Kuifjesdruif of Kuifhyacint al duizenden jaren bekend als een voedzame lekkernij en (omdat het langs de hellingen in het wild groeit) typisch voedsel dat al snel na de laatste Ijstijd werd genuttigd. Vooral de Italianen hebben het klaarmaken (koken en inzuren) van deze bolletjes tot kunst verheven, vandaar dat we ze tot Lampascioni hebben gedoopt, de originele streeknaam, zoals ze in Zuid-Italië en Sicilië bekend zijn. Ze lijken op inmaakuitjes, maar smaken uniek: een stevig aroma, een tikje bitter en pikant, maar bij goede bereiding net zuur genoeg om tot een “buonissimi” te komen! De Grieken noemen de bolletjes overigens “Voulvi”. Er is iets vreemds met bitterheid in smaak… Wij proberen het weg te werken maar met de juiste combinatie, bijvoorbeeld met “Fave e Cicoria” (bonenpuree met cichorei) ontstaat er een Mediterrane smaak, die het leven zelf aldaar symboliseert: de zoete bitterheid. Zoet en bitter: de een kan niet zonder de ander!