Gelukkig kennen steeds meer mensen dit bijzondere knolletje! In Zuid Amerika is het na de aardappel het belangrijkste knolgewas. Vooral rond het Andesgebergte (Ecuador, Peru en Colombia) is dit knolgewasje al eeuwen populair en in cultuur bij de Indianen. Net als de Yamboon behoudt de knol zijn knapperige textuur na het (kort) koken. Voor bakken of frituren zijn de knolletjes ongeschikt vanwege het hoge vochtgehalte. Het blad is eetbaar als spinazie, net als de zoete aardappel en de basella (van deze laatste is de Ulluco familie). De planten kruipen of klimmen met rankjes en zijn niet winterhard. Let op slakkenvraat, teelt op verhoogde bedden of in potten lukt erg goed vanwege de betere bodemwarmte. De oogst is laat in het najaar, enige bescherming met bijvoorbeeld vliesdoek helpt bij de knolzetting, vooral als september en oktober koud en guur zijn. 'Ravelo Lisa' heeft groene tinten, is bolrond tot langwerpig, tamelijk vroeg oogstbaar en geeft een goede opbrengst.