Hersttijloos dankt zijn naam aan het gescheiden bloei- en bladgroei-ritme (tij-loos). In de herfst verschijnen de bloemen, die we hierboven beschreven en in het voorjaar komt het flinke blad boven de grond. Knip het blad niet te vroeg weg want bladeren vormen de fabriek van de plant en laten de bol (reservevoedsel) groeien. Geef Herfsttijloos een iets beschaduwd plekje, dan voelen ze zich het beste thuis. Als de bollen groot genoeg zijn (vanaf 18/+) dan kan je de bollen droog neerzetten, ze zullen dan tot bloei komen. Om die reden werden ze vroeger vaak “droogbloeiers” genoemd. Wel licht zetten en het liefst op een terrastafeltje buiten, anders krijg je lange en zwakke bloeistengels. Gebruikelijker is het om ze meteen in de grond te planten, 2-3x de hoogte van de bol onder de grond. Herfsttijloos komt jarenlang op dezelfde plaats tot bloei en verwildert gemakkelijk. Let op: alle delen van de plant zijn giftig en voor paarden zelfs dodelijk, ook gedroogd blad door hooi. Voor de mens is Colchicine in de juiste dosering een geneesmiddel tegen ontstekingsklachten.