Triticum monococcum

Eenkoorn is waarschijnlijk de eerste graansoort die gecultiveerd is. Uit opgravingen van 12.200 jaar voor de jaartelling blijkt het gebruik van eenkoorn. Deze wordt gezien als voorloper van emmertarwe, later spelt en tenslotte gewone tarwe. De naam is afgeleid van de op de aarspil apart zittende aartjes.
De plant stelt geen hoge eisen aan de bodem en is resistent tegen de meeste ziekten die voorkomen bij moderne graangewassen. Eenkoorn wordt op zeer kleine schaal nog professioneel verbouwd. Van eenkoornmeel kan je een brood bakken maar de glutenvormende eiwitten hebben naar hedendaagse maatstaven een lage kwaliteit waardoor Eenkoornbrood vrij compact blijft. Als je er meel van kan kopen, dan is deze erg duur: bedenk dat eenkoorn dunne 'platte' smalle aren oplevert en dat de korrels ook nog eens gepeld moeten worden. Misschien houd je uiteindelijk 1000-1500 kg gepelde geschoonde korrels over van een veld van 1 ha. Oude granen zoals de Eenkoorn waren gewend aan minimale bemesting, daar zijn de planten 'op gebouwd' zogezegd. Zouden ze groeien op een al te bemeste akker, dan zou het graan gaan legeren. Dus kunstmest toevoegen helpt niet voor een hogere opbrengst, integendeel. 1 kg voor 100 m2.

Benamingen:
Latijns: Triticum monococcum
Nederlands: Eenkoorn
Ook wel: Eenkoren, Kleine Spelt
Engels: Einkorn wheat