Panicum miliaceum convar. contractum 'Kornberger Mittelfrühe'

Fraai gras- en graansoort, die op 80-120 cm hoogte de overhangende goudgele halmen krijgt.
Gierst wordt al sinds mensenheugenis geteeld door de mens. Verschillende gierstsoorten werden al in het vroege neolithicum in China verbouwd; er zijn sporen gevonden van gierstteelt uit 8300-6700 v.Chr. In die tijd kwam gierstteelt vaker voor dan rijst! Gierst werd vroeger ook al in Europa als voedsel gebruikt. Momenteel is er nog een zeer actieve teelt in Oostenrijk. In vele gebieden van Afrika en Azië zijn de verschillende gierstsoorten nu nog het belangrijkste voedingsmiddel. Pluimgierst behoort tot de vroegste in Nederland aangetroffen cultuurgewassen: op de raatakkers (ook wel bekend als 'celtic fields') werd deze gierstsoort al vóór het begin van de jaartelling verbouwd.
De korrels zijn glutenvrij en bestaan bij de meeste gierstsoorten voor 60-80 % uit koolhydraten, 6-20 % eiwit met belangrijke aminozuren en 1-6 % vet.

Verteerbaarheid
Gierst en sorghum bevatten meer onverteerbare stoffen (phytinezuur, oxaalzuur, kiezelzuur) dan andere graansoorten die gebruikt worden voor volkorenbrood. Omdat ongepelde gierst bitter smaakt is het beter deze graansoort niet in volkoren te verwerken: altijd gepeld eten dus!

Gebruik
De gepelde gierstkorrel kan net zoals rijst gegeten worden. Parelgierst wordt het meeste gegeten. Gierst wordt ook verwerkt tot meel, griesmeel, vlokken en popcorn. Ook wordt het veel geteeld als vogelzaad en... gebruikt als vulling voor jongleerballetjes.
Van gierst wordt naast de zaden ook de stengel voor het winnen van vezels gebruikt.
(Tekst bewerkt uit Wikipedia, de bekende kenniswebsite, die wij donerend ondersteunen)

100 g is voldoende voor 50 m²

Benamingen:
Latijns: Panicum miliaceum convar. Contractum
Nederlands: Pluimgierst
Ook wel: Gele Gierst, Goudgierst
Engels: Proso Millet