Zaailathyrus

In Italië heet dit peulgewasje Cicerchia marchigiana en wordt aldaar al eeuwen lang uit de natuur gegeten! Als sierplantje met zijn witte, roze en bleekblauwe vlinderbloemetjes misstaat deze lathyrus allerminst. De hoogte is 60cm, geef ze een vochtige en zonnige plek. Heerlijk mals zijn de kleine, onrijpe peultjes en rond de Middellandse Zee worden de rijpe zaden gegeten als (droog)erwtjes: een voedzame lekkernij! Zet ze echter niet vaker dan 1x per week op het menu en kook ze 30min.; overmaat van bepaalde aminozuren in het zaad schaadt. In arme tijden at men zich het “Lathyrisme”, een zenuwziekte. Niet bang worden, rond de Middellandse Zee, maar ook in Azië wordt deze groente zeer regelmatig gegeten! Tenslotte: als bemestingsplant is deze lathyrus vanwege de snelle stikstof vastlegging zelfs effectiever dan klavers!

Om uw kostbare grond niet uit te putten is het wijs af en toe de grond braak te laten liggen. In zo'n periode is een groenbemesting ideaal: het brengt voeding in de grond door vaak aanwezige stikstofbinding; het onderdrukt onkruidgroei, bevordert bacterieleven, levert humus en werkt in sommige gevallen tegen schadelijke aaltjes.

Benamingen:
Latijns: Lathyrus sativus
Nederlands: Zaailathyrus
Ook wel: Lathyruspeul of Blauwe Lathyrus
Engels: Chickling Vetch