Zeeblaasjes

Eerst ontstaat een tapijt van smal, grijs blad, dat vooral jong geoogst erg lekker is. Zoet aan de top en een bittertje voor de rest... Eet ze niet overvloedig, want net als met bijvoorbeeld bonen bevat het blad saponinen. Kort koken of roerbakken laat de (waarschijnlijk onschuldige) saponinen verdwijnen.
De fraaie bloemetjes (roze, geaderde, blaasvormige bloembodem - typerend voor silene - en helderwitte bloemblaadjes) kan je overvloedig eten: zoetig, fris en iets neigend naar postelein.
Het plantje komt in het wild voor langs de kust en kan dus tegen zilte lucht en zout water.

Benamingen:
Latijns: Silene uniflora, of ook wel Silene maritima
Nederlands: Zeeblaasjes
Ook wel: Zeelijmkruid
Engels: Sea Campion